17 votes
0 comments
0 shares
Save
12 views
Lana Grigolia
Tbilisi · 8 months ago

ეი შენ მზე ამოვიდა,ალიონს ნუ ემალები სოროდან გამო. ☀️ 🌅


Lana Grigolia
Tbilisi · 8 months ago
Similar Posts
აკუნა მატატა
Tbilisi · 3 months ago
ნიკა კვესელავას პოეზია
ო ლა ლა ჩვენ გიჟები,ო ლა ლა უხსოვარი ხნისა ვართ, მაპატიე,მორალი ღმერთი ქაღალდისაა! დედამიწა ხაზივით, ცოდვილების საშოა, დედამიწა პაზლია, ბავშვის სათამაშოა. ბრბოს ხმა - ურა კრებითი, ფრაგმენტებად,კადრებად ერთხელ გამოკვებითაც არა,არ გეკადრები არა,არ გეკადრები. არა,არ გეკადრები. უსარგებლო მადლია, დაშრეს არქიპელაგი, ჩემი ძვლები ჯართივით მიწის ქვემოთ ელაგოს. გამო, გამომაფხიზლე, შენგან გადმომათრიე, დაუფიცარს გაფიცებ, ადრინდელზე, ადრეა. სული თითქოს მორგია, ხორცი მიწის მოვალე, ცოცხალ მკვდრებიც გჯობივართ ჩვენ გიჟები,ო ლა ლა. აჰა,შენი სათავე, ჭეშმარიტი,დეკადა, ალბათ დამასაფლავეს, თორემ დამირეკავდი. ცოტა რამეს მკითხავდი, ცოტას წაგიკითხავდი, პირგამშრალი,სვენებით, ვიცი, რომ არ გეძინოს იცი გამიხსენებდი. წრეზე ბრუნავს ეს ეზო, სახლი უსმენს ბეთჰოვენს, მხოლოდ ქრისტემ ვერ შეძლო ქრისტესავით ეცხოვრა. მთვარის შუქზე, წითურო, მაგ საწოლზე სატინის, შიშვლდები რომ გიყუროს, ღამემ როგორ გატკინა. თავზე რომ არ ფიქრობდნენ ვესტიბულიზაციას, მოაცილებს მიკრობი(თ) მზე რომ ქვრება მაციებს. ფეხზე კარი მოვიბი, არაფერი არ გქვიათ, ეს სიცოცხლე მოვიგე, სოხუმია,არქივი. ხორცში ისე გაკივის ტკივილი რომ არ მტკივა. ეჭვნარევი ბაცილი, დახეთქილი საძილე, სავსე მთვარეს ვაცილებ ჯანმრთელობა დაცლილი. გააჩინა,უარა სისხლის გამოსაშრობად, სიყვარული, სუ! არის, ტკივილია ბავშვობა. აი,ასე ო ლა ლა, აი,ასე ო ლა ლა, ღმერთი ქაღალდისაა, რეალურად მოვკალით! მიზეზ მიზეზ დავხიეთ, დამალული ჯერ არ ვართ, გვღალატობენ ძაღლებიც რაღაც რიგზე ვერ არი... რაღაც მართლა ვერა რა, სამოც კილოს ვიწონი, მოდი, მოდი, წითურო! ჰპოვე შენი საქმენი, კოცნა გამომიწოვე, სანამ სხვები დამკბენენ. ჩვენ გიჟები,შემთხვევით შიმშილს ვიკლავთ წიგნებით გამო, მათავისუფლეთ, მომიაროთ იქნება. პოეზია ნიჭია, თქვენ რომ აღარ გიჭირავთ, მაპატიეთ,მორალი ჩვენ გიჟები, ო ლა ლა უხსოვარი ხნისა ვართ, ღმერთს ზეცაში რა უნდა ღმერთი ქაღალდისაა! *** ქვა ეგდო, გულის ფორმის, ხელების გზაჯვარედინზე, ამოგიყვირე აივნიდან ისე მეტკინე მერე თვალებით დაგახამხამე რომ არ მეტირა. შენ ილოცე და გადაგიწერე,სული ამომხდა,სულსაც ამოვხდი. ამ წელსაც მოვა ქარიანი შემოდგომა სინამდვილეში, არა ისეთი რომ გეოცნება, არა ისეთი რომ გეგონა, დერეფნებს,კორიდორებს საით მივყავარ?! ისე მინდოდი შუაღამით,ხველა დამეწყო, გარეთ აცივდა,შენ შეგიძლია ძველებურად შენში მიფიქრო, შეგეძლოს მაინც სიზმრებიდან შემხვდე, ცა გავცრიცოთ, დავბნელდეთ, დავშრეთ სადმე გავიქცეთ. უძილობისგან დასრესილი ძველი კადრები, გუშინდელი დღე არქივივით შეგინახე, შენს ფეხებთან შენს მუხლებთან სურვილს მოგიფხან და დავიწყებამდე სხეულიდან სუნს აგფხეკ. რუკაზე სძინავთ ქალაქებს,მე და შენ არა, როგორ მინდოდა შენი სუნთქვით გამეთბო წვიმა, პეპლები მუცლის ღრუში აგიჭრელდება, გადავყრით აჩრდილს ჩვენს შუა, წყლისკენ, . რა ადვილია მთელი წელი უხმოდ გელოდო ყოველ პარასკევს შიშებისგან განთავისუფლებ, მაინც შორია დედამიწა ორივე მხარეს შუშის ნატეხზე გაჭრილ გრძნობებს გამომიწოვს მთელი ეპოქა აღარ დავწერ აღარ დავწერ გადაიჩვიე ეგ თვალები ჩემი ლექსიდან. ბალახები წითელია თუ დახმა და გამოილია, არახარ არც წინ არც უკან შენ არ მოხვედი... მე მეშინია ვეღარ გიცნო,თავდაპირველად და გაუცხოვება ომივით დაგვეწყოს გამხმარ ბალახზე. გამიშლი ტუჩებს ცდუნებების გამოსაშვებად, მიყვარხარ ახლა შეიძლება ჩემზე მეტადაც მგრძნობდე რადგან მკვდარი ვარ, შენი ტკივილის წასაღებად ისევ მოვედი, ყველა ქუჩაზე, მაღაზიაში, წიგნებში, ან სულაც გამვლელის თითებსაც მოუძებნი ჩემში მსგავსებას. ვერასდროს გადამივიწყებ. შენ ყოველ დილით მზესთან ამოხვალ მე ყოველ ღამით გადავბრუნდები, ურმებს გადავყრი გზებიდან და გზა არ იქნება, ჩემს იქეთ შენს იქეთ ჩვენ დავინახეთ შეგრძნებების მძიმე ლითონი, ისეთი მძიმე რომ ვერ ავწიეთ. ქვა ეგდო, გულის ფორმის დედამიწაზე უნდა წაგვეღო უნდა წაგვეღო გაგვენაწილა. **** ოთახში,ჭერზე დახტის კალია, ვუსმენ საკუთარ აჩრდილის ფეთქვას, ჰო,ყველაფერი ჩემი ბრალია, რაც უკვე ვთქვი ან რაც უნდა მეთქვა. რაოდენია სულში რაოდენ, გაუქმებული გზებით,ხიდებით, მოვალ სიცილით,სასაფლაომდე და ერთიანად აგიტირდები. შენი ქუჩაა,მეათასედი, მოლურჯო ზონა,ხველას იწყებენ, სინამდვილეში არ ხარ ასეთი, გახსენებამდე, დაგავიწყდები. ღამე მორგია, ან რა მოგივა, მთვარის მაგივრად შეხვდე ალიონს, რისთვისაც იბრძვი, თუ შენი ღვიძლი გაგიშვებს ბიჭო, უნდა დალიო. ყველასთან ვისაც ფული არა აქვს ცდომა ნიჭია და მსახიობი, გულისტკივილი ვეღარ გადაგაქვს... წერონ მაგათმაც, ხატონ მაგათმაც, შენი პილატე,ჩემი იობი. მოკვდი! იომე! ყველა ჭრილობის განსახილველად, მოდი პირველად! წადი მეორედ, გაგიმეორებ, რომ გზა მცდარია, წყვეტილ სანიშნით, არც არაფერი არ მიხარია, შენი ცრემლები იცის ბალიშმა. აღარ გამიშვა, აღარ გამიშვა, თეთრი ხელები,ლურჯი მოლია, არ გაგიკვირდეს ზეცამ ქარი შვას, არც არასოდეს მოგიყოლია. როგორ უყვარდი, წიგნების კითხვა, იმ ვიღაც ვირთხას, შენი თვალები არ უნახია, შენი ტუჩები არ უნახია, არც შენი ცრემლი,არც შენი სევდა. აკი ახია, იქ აღარ ცხოვრობ,ძველი სახლია. ან რაღა დარჩა,ხარაკირია, გადაირიე?! რას მემართლება, მუხლებზე არა, საწოლზე ჯდები მიყურებ მღვრიედ, ქრისტეს სანთლებით. დავრჩით მარტონი, აწი,ბატონო... არავინაა ჩვენი პატრონი, მიმიღე, გულში ან მიმატოვე! სიმინდის ყვითელ თავთავებიან, ღეროებს, თავი უნდა უხარო, იქნებ ეშველოს რამე ამინდებს, მეტყვი ,,ბუ ხარო'' გეტყვი ,,წავიდეთ'' ოთახში,ჭერზე დახტის კალია, ვიფიქრე, მოვკვდი, ღამე ვათიე, თუ ყველაფერი ჩემი ბრალია, მე მაპატიე!
ინკოგნიტო ინკოგნიტო
Tbilisi · 3 months ago
ინკოგნიტოს პოეზია
გრადაცია *** ნუ მეცილებით. მე ჩემი წილი სიცოცხლეც მყოფნის. მე მტკნარი არ ვარ და არც მლაშე ვარ. ღმერთო რა ვუთხრა მე ასეთ ყოფნას. მე გამოდენა მჭირდება უფლის და შენ მაშრები. მთელი სხეული მაქვს დაშრეტილი, ბებერ და სახედამანჭულ ბრძენკაცს. რა და მე ბავშვი მინდა რომ მერქვას, ღმერთო მომეცი მე ბავშვის ტვინი. შენი ფერება მიტომ მიზიდავს, ეს სიყვარულიც რა ნაზად იცი. მე მინდა ღმერთო ვიმპროვიზირდე და ჯაზად ვიქცე. მე მინდა წიგნში რომ შემინახონ მეშვიდე გვერზე, გზაზე მზე მინდა, ღმერთო მინახე მე მშვიდი გეზი ჰა შენი წვიმა ჩემს მხრებზე უკრავს. ციდან მეფურად მოცვივა. ვერ მთმობს რატომ მჭამენ და არ ვყოფნი ლუკმად წმინდა ბებერი ხორცი მაქვს. ღმერთო.? ამ კონსტრუქციებს ბეტონის კედლებს, მე მოვიცილებ ისე მარტივად, შენ თუ მანახებ ოღონდ უკეთეს და სხვა სამყაროს ალტერნატივას. ჩემში ნუ მოკლავ ამ მეფე ნერონს, და გთხოვ მიკურთხე კესო, იესო. გახარებული გონებით ევლოს, ჩემზე ლამაზი ბედი მიეცი.. და ნუ დამართებ შფოთსა და ნევროზს. მისი თვალები ჯერ კიდევ წვანან ფერად ტბებში და მწვანე ხაზებში და სიხარულის გზაზე რომ წავა არ შეეშალოს ის გზა სხვა გზებში. უნდა მუცელზე ტკბილად დაწოლა. ჩემს ერთადერთ შვილს, შვილს და მეგვარეს. მას დედის ძუძუ უნდა აწოვო. და გთხოვ არასდროს არ დამემგვანოს. ჩემს გამხმარ ფუტულს ნედლი ერევა. ზოგი დაჰხარის ანდა ვინ ზოგი? ჰა ღმერთო ჩემი ბედნიერება, შემინახე და გამომიზოგე. ________________________________________ ანიკოს სვასტიკა *** ჰეე_ თვალი არ გააცეცო, სანამ არ ამოგწურავენ, სანამ არ ამოგიღებენ ტვინს, რომელზედაც ას ოცით გადაიარა ცუნამმა და შენ ბრიყვივით იღიმი. ჰეი_ ბგერა არ გაიღო, კრინტი არ დაძრა საწილო. ლიმონკა რომ აგიფეთქონ არ ჰკითხო რისი ხმა იყო? და რომ აგიგდონ საცინლად, შენც გაიცინე ანიკო. ფაშისტურია ცხოვრება, თუ დამიჯერებ სასტიკი. ის ყველა გაღვიძების დროს შუბლზე გახატავს სვასტიკას. ეს შხამიც სანამ მწარეა, სჯობდეს მანამდე ატლიკო, არ ჰკითხო რისი შხამია, შხამი შხამია ანიკო. რომ თითქოს ისე იცხოვრე შენი ცხოვრება არ იყო და წლები ყოველ იანვარს შემოგარტყამდნენ ალიყურს. მე სად მივდივარ კი არა, შენ სად წახვედი ანიკო. ღრმად ნუ შეტოპავ ამ ზღვაში, ზღვებმა იციან გარიყვა. წამოდი. სახლი მარტოა, სახლში ტკივილმა არ იკლო, იმ სახლში მწვანე მანტოა, მე რომ გიყიდე ანიკო. მაინც თვალები დახუჭე, ერთ დროს ოჯახის მუჭუჭო და შავგვრემანო ხუჭუჭა. _____________________________ დიდაქტიკური პერსონა (ნატოს ) *** ჩემი ნატურა ნატურალურია. მაცადე ნატო რა. აჰა ბარემ და მესროლე. ვარ ალტერნატიულად უალტერნატივო ნათურა და დიდაქტიკური პერსონა. მე გამაჩნია მანტო უღილო, და უცენზურო ლექსის განრიგი, გამიგე ნატო. ნახე ვიღიმი, თუ გაიღიმებ და თუ გამიგებ, გთხოვ მიაკერე მანტოს ის ღილი. ________________________________________ მწერალთა სახლის კაბინეტი *** რომ ზიხარ სკამზე, მწერალთა სახლის კაბინეტში და კარგია მძღოლი რომ არ ხარ. არ ხარ მანქანის კაბინაში და არც ქარხნის მუშა რომ არ ხარ. გინდა მაგ ტვინის ღვინით გავსება, ერთ რამედა ღირს, ძველ მაგიდაზე გარდაცვლილ მწერლის ლექსებს მონახავ თან ფიქრობ, როდის დაგაფასებენ. რომ დალპი სკამზე, მწერალთა სახლის კაბინეტში და ცუდია მძღოლი რომ არ ხარ, არ ხარ მანქანის კაბინაში და არც ქარხნის მუშა რომ არ ხარ. _____________________________________ ჩემი რელიგია *** ჰე კათოლიკურ მრევს თუ ვატიკანს ჰფარავდეთ პაპის აკრობატიკა. ვცნობ რელიგიას მართლმადიდებლურს, მართლა კაის და მართლა დიდებულს. ვუსურვებ ახალ სისხლის გადასხმას. მას ვაღიარებ ახლა, რაღა სხვას? მე გეკითხები მაინც, ოხ შივა თუ ინდუიზმის ჰერცის ოხშივარს. დღენაკლულ კაცთა ჯოგი ისმენდა. _რატომ წახვედი ინდუიზმიდან? თქვენთან თუ არის სვლა და სუფიზმი ჩვენთანაც არის სმა და სუფრიზმი. მე რწმენა მომაქვს თქვენთან ვედრობით. მარტო ქრისტეს და ბუდას ვენდობი. ალაჰი ამცნობს კივილით იმამს. კაცთა დაცემას საზარებელთა. ნაზარევიდან ტიბეტში მივალ, და ტიბეტიდან ნაზარეველთან. ______________________________________ გასართობი *** ახლა რა კარგი გასართობი ვარ. წამაკითხებენ ლექსებს სცენებზე, გრძელ კაფეებში და დადგებიან ფეხის წვერებზე დარბაზებიდან. როცა მოკვდები დაფასდები და ახლა რა კარგი გასართობი ხარ. კულისებში ვარ და ვსვამ ჯიტონიკს მე გადავიტან, წყურვილს, შიმშილსაც. შეხედეთ ტაშით დამაჯილდოვეს და მაჩუქებენ სარაჯიშვილსაც. ნახე რა კარგი გასართობი ვარ. აჰა ცხოვრებაც მაქვს ალგო რითმა, მთვრალი კი არა დასათრობი ვარ. მართლა პოეტი ვარ მემგონი თქვა. გასარისკი და დასათმობი ვარ. არადა ამ დროს ჩემი ცხოვრება პარადოქსების ნეხვში ისვრება. ოკეანეში გაუწყლოვნდები, უდაბნოში წყლით გადავივსები. საკუთარ თავთან გავუცხოვდები და უცხოებში გავთავისდები. რა ვქნა, მე მხოლოდ გასართობი ვარ! საფუძვლიანი ეჭვის გარეშე. ღვინო ნაჭამი სახე მოვკეცე. არ მიხარია. ქალებს ვუყურებ მხოლოდ თვალებში არადა ამ დროს ვხედავ რომ მკერდზე შავი ხალი აქ. იცი რა კარგი გასართობი ვარ. მე ნაკვერჩხალი ვარ ამ ქალისთვის, არ ღირს დათმობად. აჰა სასწრაფოდ დასანთები ვარ ცეცხლს წამიკიდებს ასანთებიდან. სხვის გასათბობად. ________________________________________ ტრაგედია უგმიროდ. ნათხოვარ ყულფში თავი არ გაჰყო, თორემ სიკვდილსაც დაგამადლიან.
Giorgi Kekelidze
Tbilisi · 3 months ago
თოვლი
მიუხედავად ყველაფრისა, გარეთ თოვს. და მიუხედავად ყველაფრისა - ძალიან ლამაზია! და ადამიანი აუცილებლად მოიგებს ამ ომს. რაც უნდა იყოს ეს ომი და როგორიც, ცხადია, რომ ომია. უცნაური ომი, როცა სახლში დარჩენა სჯობს მტერთან შეგებებას ან მტრისგან გადამალვას. და ადამიანი მოიგებს ამ ომს, იმისთვის რომ თოვლი დაინახოს, მზე დაინახოს, ზღვა დაინახოს. ადამიანი დაინახოს. სხვანაირად არ გამოვა. ჰოდა, მე კი ვერ ვასრულებ ამ ამბავს, ჩემი მოვალეობის გამო, მაგრამ შენ, ვისაც შეგიძლია - #დარჩისახლში და ცოტა ხნით გაუძელი წინადადებაში სიტყვებს - ,,მიუხედავად ყველაფრისა"#გიორგიკეკელიძე #giorgikekelidze #opinion
Mariam Sharvashidze
Tbilisi · 2 months ago
ამოუცნობი და უცნაური ფაქტები კოსმოსზე და კოსმოსურ ცხოვრებაზე
🚀 კოსმოსში გატარებული ყვლაზე დიდი დრო 438 დღე ეს რეკორდი რუს ასტრონავტს ეკუთვნის. რუსმა ასტრონავტმა ვალერი პოლიაკოვმა კოსმოსში შატლ “მირ”-ზე 438 დღე გაატარა, ეს დაახლოვებით 14 თვეა. 🚀 აუცილებლად გაიზრდებით სიმაღლეში მსუბუქი გრავიტაციის გამო, თქვენ აუცილებლად გაიზრდებით სიმაღლეშიმ ნუ დაახლოვებით 5 დან 8 სანტიმეტრამდე. 🚀 შეწყვეტთ ხვრინვას საინტერესოა, რომ გრავიტაცია ყოველგვარ მოვლენაზე ახდენს გავლენას. მე პირადად გაკვირვებული დავრჩი, როდესაც ეს ამოვიკითხე, რომ თურმე, ის ასტრონავტები, რომლებიც ხვრინავდნენ დედამიწაზე კოსმოსში, უბრალოდ ფშვინვით შემოიფარგლნენ. 🚀 კოსმოსში 16 გარიჟრაჟია კოსმოსში, უფრო სწორად კი დედამიწის ორბიტაზე მზე 16 ჯერ, ამოდის და შესაბამისად ჩადის. ეს მოვლენა ფაქტიურად შეუძებელს ხდის ასტრონავტებისთვის ძილს, ვინაიდან უხეშად ირღვევა დღის და ღამის ციკლი. ვინაიდან ასტრონავტების ფიზიკურ მდგომარეობას ძალიან დიდი ყურადღება ექცევა, მისიის კონტროლის პუნქტები, რომლებიც განთავსებულია დედამიწაზე უსახავენ ასტრონავტებს 24 საათიან გრაფიკს. 🚀 მარილის და პილპილის მისაღებად მათი წყალში გახსნა მოგიწევთ საქმე ის არის, რომ ისინი აუცილებლად საჭმელზე მამაპაპური მოყრის შემთხვევაში ჰაერში გაიფანტება, ამიტომ მათი სითხის სახით მიღება მოგიწევთ, რაც ჩემი აზრით არც ისე სასიამოვნო უნდა იყოს.#space #austronaut#spacelife#facts Tbilisi
მარიამ ოქროპირიძე
Tbilisi · 6 months ago
მზე ჩავიდა და მთვარე ამოვიდა,თვალი გაქვს შეჩვეული კაცს თორემ ყველაფერი სასწაულია...✨ ჯემალ ქარჩხაძე
Tbilisi Daily
Tbilisi · 2 weeks ago
როგორ აღვადგინოთ ურთიერთობა ყოფილთან
ამ სიაში „დათვერი და მიწერე“ რჩევას ვერ ამოიკითხავთ... ერთ ჩვეულებრივ ოთხშაბათ საღამოს, რამდენიმე ჭიქა მარგარიტას შემდეგ, ღამის 2 საათზე გადაწყვიტე, მიგეწერა ფრაზა „არ მისწერო“ . ეს შთამბეჭდავად ჩანდა... ყოველ შემთხვევაში მანამდე, სანამ მეორე დილით გამოფხიზლებულმა არ ნახე, რომ ნაჭამი პიცის ნარჩენების ფოტო გაგიგზავნია, ისიც გადღაბნილი. ასე რომ, დადე ტელეფონი, ღვინის ჭიქაც და სანამ ყოფილს მისწერ, ამ სტატიას გაეცანი. 1. მიეცი შენს ყოფილ პარტნიორს სივრცე პირველივე რჩევა ძალიან რთულია შესასრულებლად, მით უმეტეს მაშინ, თუკი შენ მიგატოვა, მაგრამ დამიჯერე, ეს ძალიან მნიშვნელოვანი პუნქტია. თუკი შენ შენი ყოფილი პარტნიორის სურვილებს პატივს ვერ სცემ, მაშინ მასთან ურთიერთობის განახლებაზე ფიქრიც კი არ ღირს. ეს ნიშნავს იმას, რომ კონტაქტს მხოლოდ მას მერე აღადგენ, რაც საკუთარი თავის დადანაშაულებას შეწყვეტ დაშორებაში. მხოლოდ მაშინ მისწერე, როცა ზუსტად გეცოდინება რომ მართლა გენატრება და არა - მოწყენილობის ან დანაშაულის გრძნობის გამო. 2. არ მიიღო ეს კონკურენციად სიყვარული და პარტნიორობა ფეხბურთის თამაში არ არის - აქ არ არსებობს კონკრეტული გამარჯვებული და დამარცხებული. თუმცა ძალიან ბევრი დაშორებული წყვილი ფიქრობს, რომ აუცილებელია, დაშორებიდან მოკლე ხანში აჯობოს ყოფილს, რათა დაანახოს, თუ რა დაკარგა. ეს მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენვე დაგვაზიანებს. 3. ნუ იჭორავებ მის შესახებ რა თქმა უნდა, დაშორება ძალიან ცუდია. თან ჩვენს საუკეთესო მეგობრებს ერთი სული აქვთ, ლანძღონ ჩვენი ყოფილი. მაგრამ მაინც - რაც არ უნდა გული გეტკინოს, თუნდაც ფიქრობდე, რომ მას არასოდეს შეურიგდები, მაინც არ გალანძღო შენი ყოფილი პარტნიორი მეგობრებთან. 4. შეცვალე შენი ცხოვრება დაშორების შემდეგ ცხადია, თავს მარტოსულად იგრძნობ, მაგრამ აუცილებელია, რომ ახალი რეჟიმი ახალ ჰობის, მეგობრებსა და გართობას მოახმარო. შეავსე შენი ცხოვრება სხვადასხვა საინტერესო აქტივობებით. შემდეგ კი დააკვირდი: თუკი ყოფილი მხოლოდ მაშინ გენატრება, როცა მარტო ხარ და მოწყენილი, მაშინ სხვა აქტივობით დაკავდი. თუკი მაშინაც გენატრება, როცა ბედნიერი და მშვიდი ხარ, ეს სხვა საქმეა, სწორედ, ამ დროს უნდა მისწერო მას. 5. შეაფასე შენი პრობლემები კი ბატონო, ყველამ ვიცით, დაშორების პირველ კვირებში როგორი ძნელია; როგორ გვენატრება ხოლმე ჩვენი ყოფილი შეყვარებული, მაგრამ აუცილებლად უნდა ჰკითხო შენს თავს: არის თუ არა დაშორების მიზეზები ნამდვილად მტკიცე? მაგალითად, თუ დაშორება გამოიწვია იმან, რომ ერთ-ერთ თქვენგანს სამსახურის გამო სხვა ქალაქში მოუწია გადაბარგება, დისტანციამ კი თქვენი სიყვარული დაასუსტა, ამის გამოსწორება შეიძლება ერთი კითხვით: „გიღირს თუ არა, მასთან ქალაქში საცხოვრებლად გადასვლა?“ 6. ნუ იფიქრებ ბევრს იმის შესახებ, თუ როგორ უვლიდი მას თუკი გადაწყვიტე, რომ შერიგება კარგი აზრია და ამავე დროს, აბსოლუტურად დარწმუნებული ხარ, რომ არავის ახალს არ ხვდება, მაშინ თქვენს შორის გულახდილი საუბრების დროა. შეიძლება ცოტათი უხერხულიც იყოს, მაგრამ მთავარი ისაა, რომ ორივს გსურთ, თქვენი ურთიერთობა უკეთეს ეტაპზე გადავიდეს. თუკი დიდი ხანია ერთად ხართ, ჯობს, რომ გულახდილი საუბარი გქონდეთ. ხოლო თუკი მხოლოდ რამდენიმე კვირაა, რაც ხვდები, მაშინ უბრალოდ სჯობს, რომ მარტივად გასეირნება შესთავაზო. 7. შეხვედრის ადგილი შეცვალე მიუხედავად იმისა, რომ ძველი და კარგად ნაცნობი ბარი შესაძლოა ნაცნობი და რომანტიკული იყოს შენთვის, ამ სიტუაციაში კარგ გადაწყვეტილებად ვერ ჩავთვლით. ამის სანაცვლოდ, სჯობს, რომ შუადღისას ლანჩზე შეხვდეთ. ლანჩი მთლად პაემნად ვერ ჩაითვლება, ის უფრო საქმიანად და მსუბუქად ჟღერს. გარდა ამისა, დღისით გონება უფრო უკეთ და კონცენტრირებულად მუშაობს, ამიტომაც ორივე თქვენ-თქვენს სათქმელს ძალდაუტანებლად გადმოსცემთ. 8. დაასრულე კარგი მოგონებით ხდება ისეც, რომ ყოფილი წყვილები არ რიგდებიან და თავთავიანთ გზაზე მიდიან. ამ შემთხვევაში, ორიენტირდი, რომ ურთიერთობიდან საუკეთესო ნაწილები დაიმახსოვრო. ბოლო საუბარი დაასრულე პოზიტიური ნოტით - მოგონებით, რომელიც ყოველთვის გაგაღიმებს და გაგახსენებს, რატომ ხვდებოდი მას. 9. თუკი შერიგდებით ეს საკითხიც კვლავ „კონკურენციამდე“ მიდის. თუკი თქვენს ურთიერთობას კიდევ ერთ შანსს აძლევ, იცოდე, რომ ეს ერთ ღამეში არ გადაწყდება. მიუხედავად იმისა, რომ ხელახალი შერიგებისთვის საჭიროა კვლავ და უფრო მეტად იბრძოლოთ პარტნიორის ნდობის მოპოვებისთვის, ახლიდან დაწყებული ურთიერთობა ამის გამო შესაძლოა საერთოდ ახალ საფეხურზე ავიდეს. ნუღარ გაიხსენებთ რამ გატკინათ გული და რის გამო ხარ მასზე ნაწყენი. წყარო: funtime.ge წყვილები ურთიერთობა tbilisidaily
Tbilisi Daily
Tbilisi · 1 month ago
შიდსი ჩახუტებით არ გადადის - გზავნილი მათთვის, ვინც სტერეოტიპების ტყვეობაშია
"1 თვის წინათ რადიკალურად შეიცვალა ჩემი ცხოვრება. მოვკვდები - ასე მივიღე შიდსის დიაგნოზი, რომლის შესახებაც თითქოს ყველაფერი ვიცოდი. პირველმა შოკმა გამიარა. ახლა ვიცი, რომ არ ვკვდები, შემიძლია ვიმკურნალო. მაგრამ მკურნალობას თუ დავიწყებ, გაიგებენ რომ ინფიცირებული ვარ. ჩემი დიაგნოზის შესახებ ღიად არ ვლაპარაკობ. სხვა როგორ მიმიღებს, როცა ოჯახის წევრების მხრიდანაც კი დისკრიმინაციის მსხვერპლი გავხდი. ისე მიყურებენ, როგორც კეთროვანს. აღარც კი მეხუტებიან - ყველაზე უფრო ამას განვიცდი. ვიცი, რომ უნდა ვიმკურნალო და თან მეშინია, რომ აღარავინ დამრჩება გვერდით. არც შენ გეტყოდი ალბათ, ჟურნალისტი რომ არ იყო," - ამბობს მარი და მთხოვს გავაგებინო ყველას, რომ "შიდსი ჩახუტებით არ გადადის". მარი 26 წლისაა. არ იცის როგორ შეხვდა ინფექცია, მაგრამ გაუმართლა და დროულად გაიგო დიაგნოზის შესახებ. ახლა სათანადო მკურნალობა უნდა ჩაიტაროს - ეს აუცილებელი და ერთადერთი გამოსავალია. ამას ამბობენ სპეციალისტებიც. მათ, ვინც დიაგნოზს მალავს, მოუწოდებენ - ნუ შეეწირებიან საზოგადოებრივ აზრს და დროულად დაიწყონ მკურნალობა. ბათუმის შიდსის ცენტრიდან მოწოდებული ინფორმაციით ვიგებთ, რომ მზარდი სტატისტიკის ფონზე, გარდაცვლილთა რაოდენობამ იკლო და დაავადება მართვადი გახდა. აჭარის მასშტაბით თვეში, საშუალოდ, 8 ახალი შემთხვევა ფიქსირდება. ცენტრში ამ დროისთვის 650 პაციენტია რეგისტრირებული, მიუხედავად მკურნალობის ხელმისაწვდომობისა, ისევე როგორც მთელ ქვეყანაში, აჭარაშიც დაბალია გამოვლენა და არასაკმარისია მკურნალობაში ჩართვის მაჩვენებელი. ე.ი. სტატისტიკა რეალურ სურათს არ ასახავს. არ ასახავს იმიტომაც, რომ ინფიცირებულებს საზოგადოებაში არსებული სტიგმის გამო, ეშინიათ საკუთარი სტატუსის გამომჟღავნების. ეშინიათ, რომ გაირიყებიან, უმეგობროდ დარჩებიან. შიდსი ადამიანის ორგანიზმში აღწევს დაუცველი სექსუალური კავშირით, სისხლით, ასევე, დედიდან შვილზე (მკურნალობის უგულებელყოფის შემთხვევაში) - ამას ამბობს მედიცინა. ამ შეტყობინებას გიგზავნით მარიც და გთხოვთ, როცა შიდსით ინფიცირებული ადამიანის პირისპირ დადგებით, გახსოვდეთ - "შიდსი ჩახუტებით არ გადადის!"
ლევან კვარაცხელია
Tsalenjikha · 1 year ago
სოფელს არ ეშინია სიმარტოვის სოფელი ითვლის სხეულზე დარჩენილ უკანასკნელ ნაიარევს ადამიანისას . ეკალ-ბარდები ხის ტოტებს შემოხვევია და მხოლოდ ჩიტების გალობა ისმის. ცარიელია გუბე, სადაც ადრე ბაყაყები ქვირითობდნენ. ეტყობა გვალვის ბრალიაო სოფლის შარაზე შეკრებილებმა. არც ამდენ მშიერ ძაღლს ნახავ სადმე,ნეკნებსაც დაუთვლი და კანჭებზე ჯოხის სროლა დაეზარება სოფლის ჭორიკანა ქალს. რა უნდა თქვას უხუცესმა,ასეთი სიმარტოვე არც მისი ბაბუის ბაბუის დროს ყოფილა . მოსათხრობ ამბებში ათასი ფურცელი გადუშლია ,მაგრამ არ იცის ვის მოუყვეს ,შვილს თუ შვილიშვილს ,ისინი ხომ აქ არ არიან . ვის რა გადასცეს ,როგორ ხდის არაყს ,როგორ წურავს ღვინოს საწნახელში,როგორ უვლის გვალვაში ვენახს და მარგლავს ალიონზე ყანას. თოხიც იქვე მიუყუდებია ოლაფარეში . ათასში ერთხელ თუ შეავლებს თავს,ძალას ერჩის ბაბუ ,ყანაში მუშაობა უკვე აღარ შეუძლია. მხოლოდ მისი დედაბერი ბოსტნისთვის თუ აიღებს თოხს ,ერთ-ორს მოიქნევს და ისევ მიაყუდებს კედელზე. სათიბიცაა, ეზოს ბალახები და ხავსი მოსდებია. ეზოს რატომ მხოლოდ ,სოფელსაც მოედო ხავსი . სიმარტოვის... დიახ ,სიმარტოვის. მაგრამ სოფელს არ ეშინია ადამიანივით. ადამიანს ეშინია სიმარტოვის და ამიტომ გარბის დიდ ქალაქებში. სოფელმა იცის ფერისცვალება ყველაფერს უხდება , სადღაც ტყის სიღრმეში მიტოვებულ ქოხსაც უხდება . ხავსმოდებულ წყაროსაც უხდება, ეჰ ,არავინ ყავს ხელი,რომ წაავლოს და კრამიტის სადგამი გამოუცვალოს . მზესაც უხდება სოფელი და ასკინკილა ფეხტიტველა ბალღს. თუ კი სადმე აქა-იქ კვამლი ამოვიდა ბუხრიდან ,მზე ღრუბლებად აგროვებს და ნისლად მოაქვს . ცაზე რამდენჯერ დაუხატავს ღრუბლებით ბაბუასთვის შვილიშვილები. აი,ბუთქუნა ღრუბელი წინ ,რომ მიიწევს,მისი უფროსი შვილიშვილია მეორე უკან,რომ მიყვება ის ნაბოლარა. მესამე დარიას შვილიშვილია , ცირა. მეოთხე პაატას და ნადიას... ახლა ისეთი მარტოა ,ღრუბლებს ეთამაშება დამალობანას ბაბუ. მერე კონად შეკრულ ღრუბელს ქალაქში ამგზავრებს მზე. სოფელს თავისი წილი სიცოცხლე მიაქვს. უხვად გასაჩუქრებს ,მაგრამ თვალის მოხუჭვა არ უყვარს. არც არაფერი აქვს და ამავე დროს ყველაფერი. სიმშვიდე აქვს სოფელს, ჩიტების ჟღურტული და გუგულის ,,ხაჩქით -ბარით" აქვს სოფელს. თხილიც აქვს სოფელს ,ეგება მან უშველოს. ეგება დააკავოს ნაბოლარა jმა ,რომელსაც სხვებივით კიდევ ქალაქისკენ გაქცევია თვალი. გული წყდება ,მაგრამ ითმენს. სხვა გზა არა აქვს სოფელს. თხილივით სავსე გულს ფიანდაზად დაგიფენს და მდინარისკენ მიმავალ ბილიკს ღიმილით მიუყვება. ზაფხულში ადამიანები იქ არიან მარტო. ზამთარში კი აქა -იქ ამჩნევია თოვლს მათი ნაკვალევი. არადა ვინ თქვა სოფელს მარტოობა აშინებსო ,ეს ადამიანებს ეშინიათ მარტოობის და ამიტომ გარბიან დიდ ქალაქებში. თეა ხარჩილავა
Kato Malania
Kutaisi · 1 week ago
11 ცხოვრებისეული გაკვეთილი ,,პატარა უფლისწულისგან”
1. ნუ იმსჯელებ მხოლოდ გარეგანი მხრით როდესაც მთხრობელი ხატავს მახრჩობელა გველს, რომელიც გადაყლაპულ სპილოს ინელებს, ყველა დიდი ხედავს ქუდს. მათი ინტერპრეტაციები მოსაწყენი და უსიცოცხლოა, ფანტაზია კი კარგა ხანია დაუკარგავთ. და ასეთი მარცხის გამო, მთხრობელი ტოვებს მხატვარის კარიერას, რადგან დიდები უარზე არიან იგრძნონ ან დაინახონ სინამდვილე. 2. არ დამალოთ თქვენი ნამდვილი გრძნობები, რადგან ეს ყველაზე მნიშვნელოვანია რაც გაქვთ მას შემდეგ, რაც პატარა პრინცი გადაწყვეტს ყვავილის მიტოვებას და ახალი პლანეტების აღმოჩენას, ყვავილი, რომელსაც უვლიდა და ზრუნავდა, აცხადებს რომ არ სჭირდება და მის გარეშეც მშვენივრად გაართმევს ყველაფერს თავს. ამის გამო, პატარა პრინცი ტოვებს მას, მხოლოდ შემდეგ ხვდება რომ “მის გულუბრყვილო ოინებში მისი სინაზეც უნდა დამენახა”. 3. განსაჯე საკუთარი თავი, სანამ სხვას განსჯი პირველ პლანეტაზე ის ხვდება მეფეს, რომელიც ამბობს რომ ყველაფრის მბრძანებელია, არა მარტო აბსოლუტური მონარქი, არამდე მსოფლიო მონარქიც კია. მიუხედავად იმისა, რომ პატარა პრინცი ვერ ჩაწვდა, რას აკეთებს მეფე ზოგადად, ის ასწავლის რომ საკუთარი თავის გასამართლება უფრო ძნელია, ვიდრე სხვების. და ამავე დროს მეტად მნიშვნელოვანი, რადგან სწორედ ამის შემდეგ შეძლებ იყო ნამდვილი პიროვნება. 4. აზრი არ აქვს იცხოვრო სურვილით აღტაცებაში მოიყვანო გარშემომყოფები მეორე პლანეტაზე პატივმოყვარე ცხოვრობდა, რომელიც მთელ თავის დროს საკუთარ თავით აღტაცებაში ატარებს და ეძევს სხვებს, ვინც მას თაყვანს სცემს. მაგრამ საკუთარი პატივმოყვარეობის გამო, არც საკუთარი თავისთვის ცხოვრობს და არც სხვებისთვის. 5. დალიო რომ დაგავიწყდეს, მანკიერი და საბოლოოდ უსუსური მცდელობაა ლოთი სვამს რომ დაავიწყდეს, რომ რცხვენია. და რცხვენია, რადგან სვამს. პატარა უფლისწულისთვის ასეთი საქციელი ძალიან უცნაურია, დახარჯო მთელი დღე სმაში, მაშინ როდესაც უამრავი საინტერესო რამ შეგიძლია გააკეთო, თუნცაც მორწყო ყვავილები. მაგრამ ჩვენთვის დიდებისთვის, ეს შეხსენებაა იმ მანკიერი ციკლის, რომელიც მხოლოდ მეტი მწუხარებითა და სასოწარკვეთით მთავრდება. 6. არასდროს მიიღო საკუთარი თავი ძალიან სერიოზულად პატარა უფლისწული ხვდება საქმოსანს, რომელიც ვარსკვლავებს ითვლის მთელ გალაქტიკაში, რომელიც მას ეკუთვნის. “ისინი მე მეკუთვნიან. მე მათ ვითვლი და შემდეგ ისევ თავიდან ვითვლი. ეს ძალიან ძნელი საქმეა, მაგრამ მე საქმის კაცი ვარ!” მაგრამ ასეთმა სერიოზულობამ მისი ცხოვრება მონოტონურად აქცია, მარტოხელად, ცხოვრებად, რომელშიც ვეღარ აფასებს იმ ვარსკვლავების სილამაზეს, რომელიც ეკუთვნის. 7. არ დაგავიწყდეს ისიამოვნო საკუთარი ცხოვრებით, მიიღე და გამოიყენე ყოველი წუთი მეფარნე, რომელიც მეხუთე პლანეტაზე ცხოვრობდა, ერთადერთია ვინც პატარა უფლისწულის პატივისცემა დაიმსახურა, იმის გამო, რომ ასრულებს მასზე აკისრებულ მოვალეობას პირნათლად აანთოს და ჩააქროს ფანარი, მაგრამ მას შემდეგ რაც პლანეტა ძალიან სწრაფად ტრიალებს, მას ერთი წუთიც კი აღარ აქვს რომ დაისვენოს. ერთი თვე ერთ წუთში გადის და მთელი ცხოვრება რამდენიმე წუთში. 8. მიყევი შენს ინსტიქტებს რომ აღმოაჩინო როდესაც პატარა უფლისწული ხვდება გეოგრაფს, რომელიც უარს ამბობს თვითონ აღმოაჩინოს საკუთარი პლანეტა, რადგან ძალიან ბევრი საქმე აქვს, ვიგებთ, რომ შეიძლება ძალიან მარტივად აღმოჩნდე ხაფანგში და მხოლოდ ინატრო აღმოაჩინო ისეთი ადგილები, რომელიც ჯერ არ გინახავს. 9. ენდე უჩვეულო პერსონაჟებს – მათთგან შეიძლება სწავლა მელიები ზოგადად გამოსახული არიან როგორც ცბიერ და მატყუარა პერსონაჟებად, მაგრამ ეს მელია განსხვავებულია, ის მხოლოდ მეგობრობას ეძებს და პატარა პრინცს სამ ცხოვრებისეულ გაკვეთილს აძლევს: მხოლოდ გული ხედავს კარგად, თვალს არ ძალუძს დაინახოს ის, რაც მთავარია და არსებითი. წადი, ერთხელ კიდევ ინახულე ვარდები და დარწმუნდები, რომ შენი ვარდი ერთადერთია ქვეყნად. შენ ვალდებული ხარ იზრუნო იმაზე, ვინც მოიშინაურე 10. იზრუნე მათზე რაც გაქვს და რისი შეცვლაც არ შეგიძლია როდესაც პატარა პრინცი მოხვდება ვარდების ბაღში, ის აღმოაჩენს რომ მისი ვარდის მსგავსი უამრავია, თუმცა მისი ვარდის სწორედ იმით გამოირჩევა სხვებისგან, რომ ის დაიმეგობრა. თქვენ მშვენიერი ხართ, მაგრამ ცარიელნი, – განაგრძო მან. – არავინ გასწირავს თქვენთვის თავს. ჩვეულებრივი გამვლელი, რა თქმა უნდა, იტყვის, რომ ჩემი ვარდი თქვენისთანაა, მაგრამ იგი ყველა ვარდზე ძვირფასია ჩემთვის, რადგან მას ვრწყავდი ყოველდღე, მას ვახურავდი მინის სარქველს, მას ვაფარებდი თეჯირს, რომ ქარს არ შეეწუხებინა. მისი გულისთვის ვხოცავდი მუხლუხებს (თუმცა ორი თუ სამი მუხლუხი არ მოვკალი და ისინი პეპლებისთვის დავტოვე) და მხოლოდ მას ვუსმენდი, როცა იგი საყვედურებს მეუბნებოდა ან ტრაბახობდა, ზოგჯერ მაშინაც კი ვუსმენდი, როცა დუმდა ხოლმე. იმიტომ, რომ იგი ჩემი ვარდია. 11. ზოგჯერ უნდა გაუშვა ისინი, რომ შეძლო თავისუფლად ფრენა მიუხედავად იმისა, რომ მთხრობელი, მარტოხელა და გასაჭირში ჩავარდნილმა პილოტმა გაიცნო და შეიყვარა პატარა პრინცი, იცის, რომ თუკი მას დედამიწაზე დატოვებს, ამით დიდ ტკივილს მიაყენებს, სანამ პატარა უფლისწული დედამიწას დატოვებს, ამბობს – როცა ღამით ზეცას ახედავ, ყველა ვარსკვლავი შემოგცინებს, რადგან გეცოდინება, რომ ერთ-ერთ მათგანზე მე ვცხოვრობ და ვიცინი. მხოლოდ შენ გეყოლება ისეთი ვარსკლავები, რომლებიც იცინიან. ზოგჯერ უნდა მისცე ადამიანებს წასვლის უფლება, რომ შეინარჩუნო ისინი. სწორედ ამ უფლებით შეძლებ გამოავლინო შენი მათდამი სიყვარული.#ხელოვნება #წიგნები #ცხოვრება #პატარაუფლისწული