9 votes
0 comments
0 shares
Save
73 views
Nazi Beridze
Batumi · 7 months ago

შეგახსენებთ რომ “ევროპაბეთი” სოციალური კამპანიის პასუხისმგებლიანი თამაშის ფარგლებში, მთლიანად უარს ამბობს გარე რეკლამაზე და უკვე ჩამოხსნა ბილბორდები. ასევე ზღუდავს სატელევიზიო და რადიო რეკლამას, ხოლო ინტერნეტ რეკლამის შემთხვევაში მაქსიმალურად ეცდება ასაკობრივ შეზღუდვას. რასაც ტელეწამყვანი ნიკოლოზ წულუკიძე, როგორც რიგითი მოქალაქე მიესალმება და დადებითად აფასებს.


Nazi Beridze
Batumi · 7 months ago
Similar Posts
Middleeast Report
Tbilisi · 1 day ago
“გაანულე და იბატონე”
2020 წლის 15 იანვარს სატელევიზიო მიმართვის დროს, ვლადიმერ პუტინმა საკონსტიტუციო ცვლილების აუცილებლობაზე ისაუბრა, რასაც იმ დღესვე რუსეთის მთავრობის სრული შემადგენლობით გადადგომა მოჰყვა. მალევე ნათელი გახდა, რომ საკონსტიტუციო ცვლილებები ძალაუფლების მორიგი ტრანსფერისთვის იყო საჭირო, თუმცა საწყის ეტაპზე უცნობი იყო, თუ რა პოსტს დაიკავებდა უმაღლესი ლიდერი. დილემა საბოლოოდ, პირველი ქალი კოსმონავტის, ვალენტინა ტერეშკოვას ინიციატივით გადაწყდა. დუმაში პუტინის ვიზიტის დროს, ტერეშკოვა პრეზიდენტისთვის უკვე ნამუშევარი საპრეზიდენტო ვადების განულების წინადადებით გამოვიდა. ინიციატივას მხარი დაუჭირა დუმამ და კონსტიტუციურად მიიჩნია საკონსტიტუციო სასამართლომაც. საბოლოოდ, პუტინისთვის ვადების განულება სხვა საკონსტიტუციო ცვლილებებთან ერთიან სარეფერენდუმო პაკეტში შევიდა. კენჭისყრის დღედ თავდაპირველად 22 აპრილი დაინიშნა, თუმცა კორონავირუსის პანდემიის გამო, თარიღმა ჯერ გადაიწია, შეიცვალა ხმის მიცემის ფორმატიც. საბოლოოდ, ოფიციალური მონაცემებით, საკონსტიტუციო ცვლილებებს მხარი ამომრჩეველთა 78%-მა დაუჭირა მხარი, ამგვარად ვლადიმერ პუტინს კიდევ ორჯერ შეეძლება პრეზიდენტობა. რუსეთში მმართველობის ხანგრძლივობით, პუტინმა უკვე გააუმჯობესა ეკატერინე მეორეს და ლეონიდ ბრეჟნევის მაჩვენებელი. ჯერჯერობით დაუძლეველია იოსებ სტალინის 27-წლიანი რეკორდი. სტალინის რეკორდის გაუმჯობესებისთვის პუტინს მიმდინარე საპრეზიდენტო ვადა არ ეყოფა, უპირობო რეკორდსმენობისთვის კიდევ ერთ საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვება იქნება საჭირო. ქვეყნის ძირითად კანონში შესატანი ცვლილების იდეა მდგომარეობს იმაში, რომ კიდევ უფრო კონსერვატიული გახდეს 1993 წელს, ელიცინის დროს, მიღებული პირველი პოსტსაბჭოთა კონსტიტუცია. თავის მესამე საპრეზიდენტო ვადაში, 2012 წელს, პუტინი უკვე მკაფიოდ წარმოჩნდა როგორც რუსეთის „ტრადიცული ფასეულობების“ მტკიცე დამცველი, რაც გამოიხატება ერთი და იმავე სქესის ქორწინების უარყოფით, რუსეთის მართლმადიდებლური რწმენის დაცვითა და საზოგადოების განვითარების დასავლური, ლიბერალური მოდელის მიუღებლობით. ეს კონსერვატიული მიდგომები აისახა 200-მდე საკონსტიტუციო ცვლილებაში, რომელიც საკონსტიტუციო კომისიამ, რუსეთის საკანონმდებლო ორგანომ და სულ ბოლოს თავად რუსეთის პრეზიდენტმა შეიტანა 1993 წლის კონსტიტუციის ტექსტში. თებერვლის ბოლოს რუსეთის პრეზიდენტმა დოკუმენტში კიდევ რამდენიმე დამატება შეიტანა. მათ შორის არის ცვლილება ღმერთის ხსენების, რუსული ენის, როგორც „სახელმწიფოს შემქმნელი ხალხის“ ენისა, და „ისტორიის ფალსიფიკაციის“ დაუშვებლობის შესახებ. ახალი რედაქციით ჩამოყალიბდა კონსტიტუციის 67-ე მუხლი: „რუსეთის ფედერაცია უზრუნველყოფს საკუთარი სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის დაცვას. დაუშვებელია რუსეთის ფედერაციის ტერიტორიის გასხვისებისკენ მიმართული მოქმედება ან ასეთი მოქმედებებისკენ მიმართული მოწოდებები“, - ნათქვამია რუსეთის კონსტიტუციის 67-ე მუხლის შესწორებულ ვარიანტში, რომლის მიღების შემთხვევაში რუსეთის შიგნით ერთხელ და სამუდამოდ უნდა დაესვას წერტილი საუბარს ანექსირებული ყირიმის ნახევარკუნძულის უკრაინისათვის დაბრუნების შესახებ. „ადამიანები ფიქრობენ, რომ დე ფაქტო ყველაფერი უკვე დასრულდა, ყველაფერი გადაწყვეტილია. ეს კი ყველაზე ეფექტიანი ინსტრუმენტია ხალხის სამართავად - დაარწმუნო ისინი, რომ არაფრის შეცვლა რა შეუძლიათ“, - ამბობს მოსკოველი პოლიტოლოგი ეკატერინა შულმანი. მოდით ახალი კონსტიტუციის ზოგი მუხლი და დებულება ( რაც ჩემი აზრით საინტერესოა) პუნქტებად გავიაროთ: 1. უკვე ვახსენე, თუმცა კიდევ იყოს, პირველი და მთავარი - ვლადიმირ პუტინის საპრეზიდენტო ვადები „ნულდება“, რაც გულისხმობს რომ მან ამ თანამდებობის დაკავებას 2036 წლამდე შეძლებს. (2024 და 2030 წლების არჩევნებში შესაბამისად წარადგენს თავის კანდიდატურას და პოსტს დაიკავებს). 2. მომავალში, (იგულისხმება პუტინის შემდეგ) არავინ შეძლებს ორ ვადაზე მეტჯერ პრეზიდენტი ვერ გახდება. 3. ფორმალურად, საერთაშორისო სამართალს უპირატესობა ექნება, თუმცა „საჭიროების“ შემთხვევაში საკონსტიტუციო სასამართლო საერთაშორისო ორგანიზაციებისა და სასამართლოების გადაწყვეტილებებს გააბათილებს (იმ შემთხვევაში თუ მათ არაკონსტიტუციურად სცნობს). 4. რუსეთის მოქალაქე, რომელსაც უცხო ქვეყნის მოქალაქეობა ან/და ბინადრობის უფლება ჰქონდა, პრეზიდნეტი ვერ გახდება. 5. კონსტიტუციაში გაწერილია, რომ ყოფილი პრეზიდნეტები ხელუხლებელნი იქნებიან სიცოცხლის ბოლომდე. 6. ამიერიდან, პრეზიდნეტი უფლება ექნება საკონსტიტუციო და უზენაესი სასამართლოების მოსამართლეევის გადაყენება (ფედერაციის საბჭოს თანხმობით). 7. თუ პრეზიდენტი რაიმე კანონპროექტს ვეტოს დაადებს, ხოლო პარლამენტი მას დაძლევს, პრეზიენტი კანონპროექტს მაინც დაბლოკავს სასამართლოს „დამხარებით“. 8. პრეზიდენტი ერთპიროვნულად გადაწყვეტს, თუ რომელი სახელმწიფო ინსტიტუტი ან/და ორგანო იქნება მის დაქვემდებარებაში და რომელი- პრემიერ-მინისტრის. ( ძალოვენები- პრეზიდენტს ემორჩიელბიან). 9. მთავრობის ფორმირების პროცესში, თუ სახელმწიფო დუმა სამჯერ ჩააგდებს კენჭისყრას. პრეზიდენსტი მაინც შეძლებს პრემიერ მინისტრის დანიშვნას. 10. ფედერაციათა საბჭოს წევრებს პრეზიდენტი დანიშნავს, ხოლო მისი ვადის ამოწურვის შემდეგ, თავადაც გახდება ამ ორგანოს წევრი. 11. ფედერაციათა საბჭოს წევრებს ახალი სახელწოდება ექნებათ - სენატორები ( თუმცა ეს ამერიკული ტიპის სენატორი არ იქნება). 12. ადგილობრივ თვითმმართველობებს რიგი უფლებები ჩამოერთმევათ. 13. დეპუტატებს, სენატორებს, მოსამართლეებს და მინისტრებს უცხო ქვეყნის მოქალაქეობის ქონა ეკრძალებათ. 14. კონსტიტუციაში აღნიშნულია ახალი სახ. ორგანო (Гос.Совет) „სახელმწიფო საბჭო“ - ამ ახალი ორგანოს მთავარი დანიშნულება იქნება საგარეო, საშინაო და სოც-ეკონომიკური პოლიტიკის განსაზღვრა. 15. რუსი ერი იქნება გამოცხადებული „ერის/სახელმწიფოს შემოქმედად“ (Государстаообразующий). 16. სახელმწიფო ქორწინებას მხოლოდ ქალსა და მამაკაცს შორის აღიარებს. 17. კანონი ღმერთის შესახებ 18. მინიმალური ხელფასი საარსებო მინიმუმზე დაბალი არ უნდა იყოს 19. რუსეთის ფედერაციის კუთვნილი ნებისმიერი ტერიტორიის ხელყოფა ანტიკონსტიტუციურად ცხადდება. ამრიგად, ზემოთ მოცემული პუნქტებიდან ნათლად ჩანს, რომ ახალი კონსტიტუციის მიღების შემდეგ, რუსეთის ფედერაცია სრულყოფილ ავტოკრატულ რეჟიმად ყალიბდება, სადაც მმართველობის სადავეები ერთი პირის ხელში აღმოჩნდება, რაც რუსეთისთვის და რიგითი რუსეთის მოქალაქეებისათვის უკან გადადგმული ნაბიჯია და „ბნელ“ წარსულში დაბრუნებას გულისხმობს.#ახალიამბები #პოლიტიკა #რუსეთი #პუტინი #საკონსტიტუციო #ცვლილებები #news #politics #polls #putin #russia
Tbilisi Daily
Tbilisi · 2 weeks ago
"ქართული ოცნება" - ანტიდასავლური განცხადებები და კამპანია რადიკალური ოპოზიციის არჩევანია
ანტიდასავლური განცხადებები და კამპანია რადიკალური ოპოზიციის არჩევანია. ქართველი ხალხის არჩევანია ქართული დემოკრატიის კიდევ უფრო განმტკიცება და საქართველოს დასავლური მისწრაფებების სრულფასოვანი რეალიზება, - ამის შესახებ პოლიტიკური გაერთიანება "ქართული ოცნების“ განცხადებაშია აღნიშნული. პარტია შალვა ნათელაშვილის განცხადებას აფასებს, როგორც არა მხოლოდ გერმანელი ხალხისა და გერმანული სახელმწიფოს, არამედ, ქართული საზოგადოების შეურაცხყოფად და ქვეყნის სახელით, "ბოდიშს უხდის გერმანიის ელჩს, ჰუბერტ ქნირშს ნათელაშვილის უპასუხისმგებლო და არაეთიკური განცხადების გამო". „უკანასკნელ პერიოდში, რადიკალური ოპოზიციის ლიდერების თავდასხმა ჩვენი დასავლელი პარტნიორების წინააღმდეგ და მათი ანტიდასავლური კამპანია სულ უფრო შემაშფოთებელ ფორმასა და მასშტაბებს იძენს. ვფიქრობთ, რაც უფრო ღრმად შევა რადიკალური ოპოზიცია მძიმე პოლიტიკურ კრიზისში, მისი უპასუხისმგებლობა კიდევ უფრო გამძაფრდება, რაც, მასთან ერთად, გარკვეულ ზიანს ჩვენს ქვეყანასაც მიაყენებს. ამდენად, ამგვარ უპასუხისმგებლობაზე მყისიერი რეაგირება აუცილებლად მიგვაჩნია. შეგახსენებთ, რომ რადიკალური ოპოზიციის ლიდერები ღიად და თავხედურად აცხადებენ უარს იმ შეთანხმების შესრულებაზე, რომელსაც პოლიტიკურმა პარტიებმა ელჩების მხარდაჭერითა და ფასილიტაციით მოვაწერეთ ხელი. მეტიც, რადიკალური ოპოზიციის უკვე არაერთმა წარმომადგენელმა ღიად განაცხადა იმის თაობაზე, რომ მათ 8 მარტს შეთანხმებული საკონსტიტუციო ცვლილების ჩავარდნა სურთ. რადიკალური ოპოზიციის ანტიდასავლური კამპანიის ერთგვარი კულმინაცია იყო მათი ლიდერების, შალვა ნათელაშვილისა და გიგა ბოკერიას მიერ გერმანიის ელჩის კომენტარის პასუხად გაკეთებული შეურაცხმყოფელი განცხადებები, რომლებიც უხეშად არღვევდა ზრდილობისა და ეთიკის ელემენტარულ ნორმებს. ბოკერიას და მისი მეუღლის შეურაცხმყოფელი განცხადებები მოგვიანებით კიდევ უფრო გაამძაფრა ნათელაშვილმა, რომელმაც უხეში შეურაცხყოფა არა მხოლოდ გერმანიის ელჩს, არამედ გერმანელ ხალხსა და გერმანულ სახელმწიფოსაც მიაყენა, სახელმწიფოს, რომელიც 90-იანი წლებიდან დგას საქართველოს სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის სადარაჯოზე და რომელსაც უმნიშვნელოვანესი წვლილი შეაქვს ჩვენი ქვეყნის ევროპული და ევროატლანტიკური მისწრაფებების რეალიზებაში. აქვე, გვინდა აღვნიშნოთ, რომ ნათელაშვილის განცხადება არის არა მხოლოდ გერმანელი ხალხისა და გერმანული სახელმწიფოს, არამედ, პირველ რიგში, ქართული საზოგადოების შეურაცხყოფა. ჩვენი ვალია, ჩვენი ქვეყნის სახელით, ბოდიში მოვუხადოთ გერმანიის ელჩს, ბატონ ჰუბერტ კნირშს ჩვენი მოქალაქის უპასუხისმგებლო და არაეთიკური განცხადების გამო. აღსანიშნავია, რომ შეურაცხმყოფელი განცხადებები იყო პასუხი ჩვენი მეგობარი ელჩების მიერ თანმიმდევრულად გაცხადებულ სიმართლეზე, რომელიც 8 მარტის შეთანხმებას უკავშირდება. ეს სიმართლე თავდაპირველად, 23 ივნისს, მაქსიმალურად დიპლომატიურად წარმოთქვა ევროკავშირის ელჩმა, კარლ ჰარცელმა, მოგვიანებით, 25 ივნისს, უფრო მკაფიოდ განმარტა ამერიკის ელჩმა, კელი დეგნანმა, ხოლო როდესაც რადიკალურმა ოპოზიციამ ვერც ამჯერად შეისმინა დიპლომატების განცხადება, 26 ივნისს იგი კიდევ უფრო მკაფიოდ განმარტა გერმანიის ელჩმა, ჰუბერტ კნირშმა. თუმცა, ნაცვლად იმისა, რომ რადიკალურ ოპოზიციას სწორად გაეაზრებინა ელჩების განცხადებების შინაარსი და მათი მოწოდება, მისმა ლიდერებმა ამ განცხადებებს შეურაცხყოფითა და უკიდურესად არაეთიკური ქცევით უპასუხეს. რადიკალური ოპოზიიციის ლიდერების ამგვარი რეაქციის მიზეზი სრულიად ნათელია - მათ არ სურთ საკონსტიტუციო ცვლილების მხარდაჭერა და მისი ჩავარდნის იმედს იტოვებენ, ელჩების განცხადებები კი, მათ მანევრირებისთვის არავითარ სივრცეს არ უტოვებს. ანტიდასავლური განცხადებები და კამპანია რადიკალური ოპოზიციის არჩევანია. ქართველი ხალხის არჩევანია ქართული დემოკრატიის კიდევ უფრო განმტკიცება და საქართველოს დასავლური მისწრაფებების სრულფასოვანი რეალიზება, რაც 31 ოქტომბრის არჩევნებში კიდევ ერთხელ მყარად დადასტურდება. ეს არჩევანი პოლიტიკაში თავის ადგილს მიუჩენს ყველა იმ პოლიტიკურ ძალას, რომელიც დასავლურ ღირებულებებს უპირისპირდება და კიდევ ერთხელ განამტკიცებს ქართველი ხალხისა და ჩვენი ქვეყნის სწრაფვას დასავლური ღირებულებებისკენ, რომელსაც ესოდენ მყარი ისტორიული საფუძველი აქვს“, - წერია განცხადებაში.
Marneuli Daily
Marneuli · 1 week ago
ვინ ემხრობა კვოტირებას და ვინ არა - მარნეულელი პოლიტიკოსების მოსაზრებები
საქართველოს პარლამენტმა მესამე მოსმენით გენდერულ კვოტირებას მხარი დაუჭირა. კანონში შესული ცვლილებების მიხედვით, 2028 წლამდე საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ ცესკოს ისეთი სია უნდა წარუდგინოს, სადაც ყოველ ოთხეულში ერთი კანდიდატი მაინც იქნება განსხვავებული სქესის, წინააღმდეგ შემთხვევაში პარტია რეგისტრაციას ვერ გაივლის. ცვლილებები შეეხება ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებსაც. 2028 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებამდე პარტიებმა ცესკოს შესაბამის რაიონულ ორგანიზაციებს ისეთი სია უნდა წარუდგინონ, სადაც ყოველი მეორე კანდიდატი განსხვავებული სქესის იქნება. გენდერულ კვოტირებას მხარს არ უჭერენ „ევროპული საქართველოს“ და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ მარნეულის რაიონული ორგანიზაციების ხელმძღვანელები. „ევროპული საქართველოს“ მარნეულის რაიონული ორგანიზაციის ხელმძღვანელმა ახმედ იმამკულიევმა განაცხადა, რომ 2021 წელს ჩასატარებელ ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე პოლიტიკურ პარტიებს მარნეულში ქალების საარჩევნო სიებში შეყვანა გაუჭირდებათ. „მარნეულის მუნიციპალიტეტში, სამწუხაროდ, არ გვყავს იმ რაოდენობით ქალბატონი, რომლებიც აქტიურები არიან პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ახლა მარნეულის საკრებულოში 35 წევრია და ცვლილებების შემთხვევაში ისე გამოდის, რომ მათი ნახევარი ქალბატონი უნდა იყოს. სამწუხაროდ, მარნეულის მუნიციპალიტეტში 17 პოლიტიკურად აქტიურ ქალბატონს ვერ ვიშოვით“ - განაცხადა ახმედ იმამკულიევმა იმამკულიევის განცხადებით, ის კვოტირების მომხრე არასდროს ყოფილა და არც იქნება. პარტიული სიები კი კანდიდატების გამოცდილების და პოლიტიკური აქტივობის მიხედვით უნდა შედგეს და არა გენდერული განსხვავებულობით. იგივე დამოკიდებულება აქვს გენდერული კვოტირების შესახებ „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ მარნეულის რაიონული ორგანიზაციის ხელმძღვანელ აგილ მუსტაფაევსაც. მისი თქმით, „ენმ“ წინა წლებში გამართულ არჩევნებში გენდერულად დაბალანსებულ სიებს ადგენდა. „კანონის მიღებამდეც ჩვენი პარტიის პროგრამაში იყო გენდერული თანასწორობა. ჩემი აზრით, არ უნდა იყოს გენდერულ კვოტირებაზე საუბარი, რადგან შესაძლოა კაცებზე მეტი ქალი პოლიტიკოსი იყოს, არ უნდა არსებობდეს დისკრიმინაციული კანონპროექტი. კვოტირებასთან დაკავშირებულ კანონპროექტს ჩვენ მხარს არ ვუჭერთ რადგან პირველ რიგში მთავარია, რომ იქნება ეს ქალი თუ კაცი, იყოს შესაბამისი განათლებით და შესაბამისი გამოცდილებით რათა პარლამენტში ან საკრებულოში მოხვდეს“ - გვითხრა აგილ მუსტაფაევმა ოპოზიციური პარტიების წარმომადგენლებისაგან განსხვავებული დამოკიდებულება აქვს გენდერულ კვოტირებასთან დაკავშირებით მარნეულის საკრებულოს თავმჯდომარეს ამირან გიორგაძეს. მისი თქმით, მარნეულში ბევრი აქტიური ქალია, რომელიც სხვადასხვა მიმართულებით აქტიურობენ. „ჩვენ არაერთ შეხვედრაზე გვითქვია, რომ საჭიროა (გენდერული კვოტირება) და ვფიქრობ, რომ სწორი გადაწყვეტილება იქნა მიღებული. მართალია, დღევანდელ საკრებულოში ქალები არ არიან წარმოდგენილი, მაგრამ აპარატში უმრავლესობა ქალები არიან და აქტიურად არიან ჩართულები სამუშაო პროცესებში. ვფიქრობ, რომ კვოტირება გაამართლებს და სიტუაცია სასიკეთოდ შეიცვლება“ - განაცხადა ამირან გიორგაძემ გენდერულ კვოტირებას დადებითად აფასებს მარნეულის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს საზოგადოებასთან, მედიასთან და არასამთავრობო სექტორთან ურთიერთობისა და გენდერული განყოფილების უფროსი ია ესებუაც. მისი თქმით, კვოტირების სისტემის შემოღებით მარნეულში გვექნება იმის გარანტია, რომ საკრებულო მთლიანად კაცებით აღარ დაკომპლექტდება. „ზოგიერთი ადამიანი დისკრიმინაციულად მიიჩნევს ამ კანონს მაშინ, როდესაც ამხელა პარლამენტში ის ადამიანებიც ვინც არიან შესულები ძლივს მოხვდნენ. კაცებშიც შეიძლება იყვნენ ისეთი ადამიანები, ვინც არ არიან განათლებულები, რაც ყველაზე ხშირად მოყავთ მაგალითად კვოტირების მოწინააღმდეგეებს. სტატისტიკით, გაცილებით მეტი გოგო ამთავრებს უმაღლეს სასწავლებელს და ვფიქრობ, რომ მათ რეალური შანსი მიეცემათ პოლიტიკურ ცხოვრებაში ჩართულობის. ასევე, გარკვეული საკითხების მიმართ ქალები უფრო მეტად მგრძნობიარები არიან, მაგალითად სოფლებში სასმელი წყლის გაყვანის საკითხებში, განათლებაში და ა.შ. ეს ის საკითხებია, რომლებიც პირდაპირ კავშირშია ქალების ყოფასთან და მათთვის უფრო პრობლემურია ვიდრე კაცებისათვის“ - გვითხრა ია ესებუამ გენდერის სპეციალისტი ნონა სამხარაძე მედიასთან საუბრისას ამბობს, რომ ამ დრომდე ქალები პოლიტიკური პროცესებიდან გარიყულები იყვნენ ამ ცვლილების შემდგომ კი ადამიანები მიეჩვევიან, რომ პოლიტიკა ქალის საქმეა. „ხელოვნურად დამახინჯებული ბარიერები, რაც პატრიარქატულ საზოგადოებაში გვხვდება, დაიმსხვრევა და ჩათვალეთ, რომ ქალები ვუბრუნდებით ჩვენს ბუნებრივ პოზიციებს და ის ორგანოები, რომლებსაც წარმომადგენლობითი ჰქვია, იქნეაბა ნამდვილად წარმომადგენლობითი იმიტომ, რომ საზოგადოება პირველ რიგში ორ კატეგორიად იყოფა, ქალებად და კაცებად. შემდეგ დგას ეთნიკურობა, გენდერი, სექსუალური ორიენტაცია, რელიგიური კუთვნილება და ა.შ. ეს დამახინჯებული სისტემა, რაც ქალებისთვის ქმნიდა ბარიერს უნდა დაინგრეს“ - განახცადა ნონა სამხარაძემ გენდერის სპეციალისტი იმ დისკრიმინაციულ ვარაუდებსაც ეხმიანება, როდესაც ამბობსენ, რომ საკანონმდებლო ორგანოში არაკვალიფიციური ქალები შეიძლება მოხვდნენ. სამხარაძის განცხადებით, ამ შემთხვევაში პასუხისმგებლობა პოლიტიკურ პარტიებსა და ამომრჩევლებზე გადადის. ერთის მხრივ, პარტიებმა უნდა მოიზიდონ ისეთი ქალები, ვისაც შესაბამისი განათლება და კვალიფიკაცია ექნებათ, ხოლო მეორეს მხრივ, ამომრჩეველმა უნდა გააკეთოს სწორი გადაწყვეტილება და ხმის მიცემამდე კარგად უნდა ნახოს პარტიული სიები.#პოლიტიკა #კვოტირება #მარნეული #MarneuliDailyწყარო ; რადიო მარნეული #პოლიტიკა #ახალიამბები
Batumi Daily
Batumi · 2 months ago
კორონავირუსის პირობებში, დროა საქართველომ ტურისტული სტრატეგია შეიცვალოს
სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის მონაცემების მიხედვით, აჭარის რეგიონი და ბათუმი ტურიზმის ერთ-ერთი მთავარი მიმართულებაა საქართველოში, განსაკუთრებით კი ზაფხულის პერიოდში. 2020 წლის ტურისტული პროგნოზი საკმაოდ პესიმისტურია - კორონავირუსით გამოწვეული სირთულეები ტურიზმს შეამცირებს, საქართველოს ეკონომიკაში კი ამ სფეროს ძალიან დიდი წილი უკავია. თუმცა ის, რომ წელს ტურიზმის წილი შემცირდება, არ ნიშნავს იმას, რომ ბოლო წლებში საქართველოს ტურისტული პოტენციალი მაქსიმალურად იყო გამოყენებული. კორონავირუსი არ არის ერთადერთი პრობლემა, რომელიც აჭარის ტურისტული ინდუსტრიის განვითარებას უშლის ხელს. 2014 წლიდან 2019 წლამდე, 16%-დან 19%-მდე გაიზარდა რუსეთის ფედერაციიდან ტურისტთა რაოდენობა ქვეყანაში შემოსულ ვიზიტორებს შორის. ამავე მონაცემებით, საქართველოში ყველაზე მეტი აზერბაიჯანის მოქალაქეები შემოდიოდა, თუმცა 2019 წელს აზერბაიჯანიდან და რუსეთიდან შემოსულ ვიზიტორთა წილი თითქმის გათანაბრდა. უფრო მეტი ადამიანი შემოდის სომხეთიდან, რუსეთიდან, უკრაინიდან, ირანიდან და სხვა დაბალშემოსავლიანი ნაკლებად განვითარებული ქვეყნებიდან, ვიდრე უფრო განვითარებული სახელმწიფოებიდან. ევროკავშირის ქვეყნებიდან შემოსული ვიზიტორების რაოდენობა 2019 წელს მხოლოდ 7.3% იყო. ეს საკმაოდ დაბალი მაჩვენებელია იმის გათვალისწინებით, რომ ევროკავშირიდან შემოსული ვიზიტორები 27 ქვეყნიდან შემოსულ მგზავრებს გულისხმობს და არა - ერთი რომელიმე სახელმწიფოდან. რა არის პრობლემა? ტურიზმში, ისევე როგორც ბიზნესის სხვა სახეობებში, ქვეყნის იმიჯსა და რეკლამას დიდი მნიშვნელობა აქვს. გადამწყვეტია ასევე კონკრეტული ქალაქის, მაგალითად, ბათუმის იმიჯიც. იმის მიუხედავად, რომ სულ უფრო მეტ დასავლურ გამოცემაში იბეჭდება საქართველოს შესახებ (CNN, BBC, Vogue), ტურიზმის დიდი ნაწილი პოსტსაბჭოთა სივრცესაა მიბმული. ეს, თავის მხრივ, ქმნის შთაბეჭდილებას, რომ ბათუმი ჯერ კიდევ ის საბჭოთა ქალაქია, როგორიც ადრე იყო. ამ იმიჯის შესაცვლელად 2019 წლამდე რაიმე მიზნობრივი აქტივობა არ ჩატარებულა. კერძოდ, 2019 წლამდე, სახელმწიფო ბიუჯეტიდან თანხა რუსულ არხებზე რეკლამაში იხარჯებოდა. რუსეთის ტელევიზიები გამოირჩევიან არა მხოლოდ საქართველოს, არამედ სხვა დემოკრატიული ქვეყნების მიმართ დეზინფორმაციის გავრცელებით - ხშირად პოლიტიკური დაპირისპირების გვერდით გადიოდა რეკლამა ბათუმსა ან თბილისზე, რომელიც ამბობდა, რომ საქართველოში კარგად მღერიან, ცეკვავენ და კარგ საჭმელს აკეთებენ, ამიტომ პოლიტიკურად კი "არასწორი" ქვეყანაა საქართველო, მაგრამ რუს ტურისტებს მაინც ეპატიჟება. ასეთმა მიდგომამ ქვეყნის იმიჯი კულინარიამდე და ცეკვამდე დაიყვანა, რაც ქვეყნის კულტურის ზედმეტი გამარტივებაა. რუსული პოზიციიდან საქართველო თითქმის ორიენტალური ოცნება გახდა და არა - რეალური ქვეყანა, რეალური პრობლემებითა და რეალური, რუსეთისგან დამოუკიდებელი ისტორიით. ასეთმა მიდგომამ უფრო პრაგმატული საკითხებიც დააზარალა - რუსეთის ბევრ მოქალაქეს შეექმნა შთაბეჭდილება, რომ საქართველოს ტურიზმი მათი ფულით ხარობს და ქვეყანა მათი მადლიერი უნდა იყოს. სამწუხაროდ, ეს მოსაზრება 19%-ით სიმართლეც კი აღმოჩნდა, საქართველოს ტურისტული ინდუსტრია ზედმეტად მიეჯაჭვა რუს ტურისტებს. "რეკლამის განთავსება პირველ რიგში იმ ქვეყნებში უნდა მოხდეს, საიდანაც გვინდა ტურისტების რაოდენობა გაიზარდოს. ამასთან, მნიშვვნელოვანია ვნახოთ, ამ ქვეყნიდან შემოსული ტურისტები რამდენს ხარჯავენ. მიზნობრივ ქვეყნებში, ბუნებრივია, რეკლამა უნდა განთავსდეს, რათა მეტი ადამიანი ჩამოვიდეს" - განახადა ეკონომიკის ყოფილმა მინისტრმა, ვერა ქობულიამ ნეტგაზეთისადმი 2019 წელს ინტერვიუს დროს, როდესაც რეკლამის განთავსებამ რუსულ არხებზე იკლო. რეკლამის შეწყვეტა დაგვიანებული, თუმცა სწორი ნაბიჯი აღმოჩნდა. 20 ივნისის პროტესტების ფონზე Spend Your Summer in Georgia ინიციატივამ საქართველოს იმიჯის გამოსწორებას საფუძველი ჩაუყარა. თუმცა მაინც პრობლემურია, რომ ბათუმში ტურიზსმის სექტორი რუსულენოვან ტურისტებზეა მორგებული უფრო მეტად, ვიდრე ინგლისურენოვან დამსვენებელზე. კერძოდ, ქალაქში რუსულენოვანი მომსახურება იმდენად ნორმალური გახდა, რომ არა მხოლოდ სტუმარს, არამედ ადგილობრივსაც შეიძლება რუსულად მოემსახურონ. ასეთი მიდგომა კიდევ უფრო ამკვიდრებს სტერეოტიპს, რომ ბათუმი არა ქართული კურორტი, არამედ საბჭოთა რივიერაა. გავრცელებული მოსაზრების საწინააღმდეგოდ, ბათუმი "თურქების ქალაქი" კი არა, რუსულენოვანი ქალაქი გახდა. ბუნებრივია, საჭიროა ალტერნატიული ბაზრების მოძიება რუსულ მიჯაჭვულობასთან გასამკლავებლად. რუსული ბაზრის კარგი ალტერნატივა ახლო არმოსავლეთის ქვეყნებია. უკვე წლებია, დუბაი-თბილისისა და დოჰა-თბილის მიმართულებით რეგულარულადაა ხელმისაწვდომი ფრენები. საქართველო იმითაა ამ ბაზარზე მომგებიანი, რომ აღმოსავლეთის არაბულ და მუსლიმურ სახელმწიფოებთან ძალიან ახლოს მდებარეობს (მიახლოებით, 3 საათი თვითმფრინავით), მაგრამ მათგან კულტურულად მკვეთრად გამოირჩევა. ეს განსხვავებულობა კი იზიდავს აღმოსავლელ ტურისტებს. არაბეთის გაერთიანებული ემირატებისა და ყატარის ეკონომიკები კი ერთ-ერთი ყველაზე მძლავრია მსოფლიოში. ამ შემთხვევაში პრობლემა მხოლოდ ისაა, რომ როგორც წესი, ასეთი ტურისტები უფრო თბილისში ჩადიან და ბათუმის აეროპორტში პირდაპირი ფრენები არ არის. აღმოსავლეთთან უფრო ფართო მიმოსვლა, ქუთაისში ევროკავშირის ქვეყნებთან მიმოსვლის მსგავსად, აჭარის ეკონომიკას გაცილებით დიდ სარგებელს მოუტანს, ვიდრე მხოლოდ თბილისში ფრენები. ხშირად, 3-4 დღით ჩამოსულ ტურისტს 5 საათი მატარებლით მგზავრობის დრო ან სურვილი არ გააჩნია. რომ შევაჯამოთ, კორონავირუსი არ არის ტურიზმის მთავარი გამოწვევა. მთავარი გამოწვევაა ქვეყნის პოზიციონირება, როგორც პოსტ-საბჭოთა "ახლო საზღვარგარეთის". აუცილებელია, ტურიზმი იყოს ორიენტირებული ევროკავშირის ქვეყნებზე და აღმოსავლეთის განვითარებულ ეკონომიკებზე. აღმოსავლეთთან მიმოსვლის დამყარებამ შესაძლოა, ქვეყანას ისეთივე სარგებელი მოუტანოს, როგორც ევროკავშირთან გაადვილებულმა მიმოსვლამ. კორონავირუსით გამოწვეული ტურისტული "შესვენება" კი კარგი დროა ახალ სტრატეგიაზე დასაფიქრებლად. #ტურიზმი #რუსეთი #აღმოსავლეთი #ბათუმი #batumidaily
Tbilisi Daily
Tbilisi · 3 weeks ago
კურტ ვოლკერი - ხალხი 20 ივნისს ვერ დაივიწყებს
იმის ფონზე, რომ 2019 წლის 20 ივნისის შემდეგ 1 წელი გავიდა, საინტერესოა, თუ როგორ აფასებს დასავლეთი საქართველოში განვითარებულ მოვლენებს ამ ერთი წლის განმავლობაში და რა მოლოდინი აქვს ამჟამად ოქტომბერში ჩასატარებელი საპარლამენტო არჩევნების მიმართ. ამერიკელი დიპლომატი, აშშ-ის პრეზიდენტის ყოფილი სპეციალური წარმომადგენელი უკრაინაში და ყოფილი წარმომადგენელი ნატო-ში, კურტ ვოლკერი, „ინტერპრესნიუსს“ საქართველოში 20 ივნისის შემდგომ დამდგარ ცვლილებებზე, დასავლეთსა და საქართველოს შორის ურთიერთობებზე, ნატო-ში შესაძლო გაწევრიანებასა და სხვა აქტუალურ საკითხებზე ექსკლუზიურად ესაუბრა. - ზუსტად ერთი წლის წინ, 20 ივნისს, რუსი დეპუტატი, სერგეი გავრილოვი საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის სავარძელში ჩაჯდა. აღნიშნულის გამო საპროტესტო აქციის მონაწილეებისადმი მთავრობამ ცრემლსადენი გაზი და რეზინის ტყვიები გამოიყენა. როგორ ფიქრობთ, რა შეიცვალა ამ ერთი წლის განმავლობაში, რა შედეგები მოიტანა ამ ღამემ და მომდევნო საპორტესტო აქციებმა? - პირველ რიგში, ტრაგედიაა, რომ თავდაპირველად მშვიდობიანი პროტესტი უფრო ძალადობრივში გადაიზარდა, ერთი მხრივ, პარლამენტზე შტურმის მცდელობების გამო, მეორე მხრივ იმის გამო, რომ პოლიციამ ძალადობრივი რეაგირება მოახდინა და ხალხს პირდაპირ ესროლა რეზინის ტყვიები. ეს ტრაგედიაა, რადგან საქართველოსადმი რუსეთის აგრესია, ტერიტორიის ნაწილის ოკუპაცია, დუმის იმ წევრების მოქმედებებიც - ეს ყველაფერი ისეთი რამაა, რაც ყველა ქართველს გააერთიანებდა. თითოეული ქართველი თანხმდება, რომ ეს მიუღებელია და რუსეთის აგრესიის წინაშე ისინი ერთად უნდა იდგნენ. ფაქტი, რომ ეს ყველაფერი უფრო გადაიზარდა მთავრობასა და პროტესტის მონაწილეთა შორის დაპირისპირებაში, დასანანია, ეს ტრაგედიაა და სწორედ ამან გაუხსნა გზა შემდგომ პროტესტსა და დემონსტრაციებს, რომელიც უფრო მთავრობის წინააღმდეგ მიმართა, ვიდრე - რუსების წინააღმდეგ. საბოლოო ჯამში, სერიოზული დანაკარგი განიცადეს იმ ადამიანებმა, ვინც დემონსტრაიცების დროს დაკარგეს მხედველობა ან დაიჭრნენ. ხალხი ამას ვერ დაივიწყებს. მაგრამ ამ ყველაფერში ნათელი წერტილი ისაა, რომ გზა გაეხსნა მნიშვნელოვან რეფორმებს. თავიდან, მთავრობამ საარჩევნო სისტემის რეფორმირების პირობა დადო, შემდეგ ცოტა უკან დაიხიეს, მაგრამ 8 მარტის შეთანხმების საფუძველზე, არსებობს მთავრობასა და ოპოზიციას შორის საარჩევნო სისტემასთან და ოქტომბერში თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების ჩატარებასთან დაკავშირებით მორიგების საფუძველი. ეს არსებითად მნიშვნელოვანია. ვფიქრობ, ახლა ორივე მხარემ ერთგულად უნდა სცეს პატივი ამ შეთანხმებას. - ყოველ ჯერზე, როდესაც დასავლელი თანამდებობის პირები საქართველოში მიმდინარე მოვლენებზე საუბრობენ, უფრო და უფრო მკაცრ ტონს იყენებენ. 13 კონკრესმენის ანგარიშში ვკითხულობთ: „ბიძინა ივანიშვილი, საქართველოში უმდიდრესი ადამიანი, პუტინის ახლო მოკავშირეა და რუსეთის სასარგებლოდ საქართველოს დესტაბილიზაციაშია ჩართული“. თქვენ გეჩვენებათ, რომ ის და საქართველოს მთავრობა ისეთ გადაწყვეტილებებს იღებენ, რაც რუსეთისთვის სასურველი იქნებოდა? - ამ ანგარიშის ავტორებს ვესაუბრე, ვიტყოდი, რომ დოკუმენტს ქართველმა ხალხმა ყურადღება უნდა მიაქციოს, რადგან ის რამდენიმე რესპუბლიკელი კონგრესმენის მოსაზრებას გამოხატავს, თუმცა არ გამოხატავს მთლიანი კონგრესის მოსაზრებებს და არ ველოდები, რომ კანონმდებლობაში გადაიზრდება. ამას გარდა, ანგარიშში რამდენიმე შეცდომაცაა. აშკარაა, რომ ივანიშვილი საქართველოში არსებითად მნიშვნელოვანი და ძლიერი მოთამაშეა, მაგრამ ჩემი აზრით, ის ბევრად დამოუკიდებელია მოქმედებებში, ვიდრე ანგარიშში მოხსენიებული მეორე ადამიანი, - მედვედჩუკი, რომელიც უკრაინაში პარლამენტარია, პუტინი მისი შვილების ნათლიაა და ის უკრაინაში მართლაც წარმოადგენს პუტინის ინტერესებს. ჩემი აზრით, ივანიშვილისა და მედვედჩუკის როლები არ უნდა შევადაროთ. - რესპუბლიკელმა კონგრესმენმა, დონ ბეიკონმა დოკუმენტთან დაკავშირებით კომენტარი გააკეთა და თქვა, რომ მას ანგარიშის ამ ნაწილის შედგენაში მონაწილეობა არ მიუღია და ამაზე ტექნიკურმა ექსპერტებმა იმუშავეს. რამდენად არიან ჩართულნი ექსპერტები მსგავსი დოკუმენტების შედგენაში და ხომ არ ნიშნავს ბეიკონის განცხადება იმას, რომ ხელმომწერი კონგრესმენები შესაძლებელია, შინაარსს არ ეთანხმებოდნენ? - კონგრესსა და სენატში ყველა ანგარიში თანამშრომლების მიერ იწერება, ისინი ამისთვის მუშაობენ: კონგრესმენებისთვის, კომიტეტებისთვის, ყველაფერს შტატის თანამშრომლები ამზადებენ - ესენი არიან ის ექსპერტები, რომლებზეც ვსაუბრობთ. მეორე მხრივ, მხოლოდ ის, რომ გამოდის ანგარიში, რომელსაც კონგრესმენები თუ სენატორები აწერს ხელს, არ ნიშნავს, რომ ისინი ყოველ სიტყვას ადასტურებენ. ეს გრძელი დოკუმენტია რესპუბლიკელების ეროვნული უსაფრთხოების სტრატეგიის შესახებ და მათ სურდათ, შეეჯერებინათ რუსეთის მიმართ საკმაოდ მძლავრი ისეთი პოზიცია, რომელიც ასევე, მსოფლიოში ამერიკული ლიდერობის ძლიერ როლს დაამტკიცებდა - ამის გაკეთებას ცდილობდა დოკუმენტი. მის იგნორირებას არ მოვახდენდი მხოლოდ იმიტომ, რომ, როგორც აღვნიშნე, კონგრესის წევრების ნაწილის აზრს გამოხატავს, მაგრამ არ ველოდები, რომ ის რაიმე კანონმდებლობაში გადაითარგმნება. - ამასთან დაკავშირებით აშშ-ს ელჩმა საქართველოში, კელი დეგნანმა განაცხადა, რომ ეს არ არის აშშ-ს ოფიციალური პოზიცია, თუმცა ზოგადად, სხვადასხვა წერილისა და განცხადების საფუძველზე, რომელსაც კონგრესის თუ ევროპარლამენტის წევრები აკეთებენ, იქმნება შთაბეჭდილება, რომ ბოლო დროს დასავლეთის ნდობა საქართველოსადმი შემცირდა. ეთანხმებით თუ არა ამ მოსაზრებას და რას ფიქრობთ, რა იყო მთავარი მომენტი თუ საკითხი, რომლის გამოც მათ შეშფოთების უფრო და უფრო მკაცრად გამოხატვა დაიწყეს? - ამას შემოვაბრუნებდი და ვიტყოდი, რომ ჩემი აზრით, რასაც აშშ-დან და ევროპიდან ვხედავთ, ეს საქართველოს დიდი ერთგულება და მისწრაფებაა. ადამიანები საქართველოს მხარს უჭერენ, სურთ, რომ მან, როგორც ქვეყანამ, პოლიტიკურად და ეკონომიკურად წარმატებას მიაღწიოს, მხარს უჭერენ საქართველოს უსაფრთხოებას. საპარლამენტო არჩევნები, რომელიც ოქტომბერში ჩატარდება, ქვეყნისთვის და საქართველოს ურთიერთობისთვის დასავლეთთან უკიდურესად მნიშვნელოვანია. ვფიქრობ, რომ შეშფოთება იმ იმედისა და მისწრაფების გამო გამოიხატება, რომ საქართველო ნამდვილად იყოს წარმატებული. რატომ - ახლა უფრო მეტად? ვიტყოდი, როგორც ჩვენი დიალოგის დასაწყისში აღნიშნეთ, გასული ზაფხულის საპროტესტო აქციების შედეგად, ნამდვილი აფეთქება მოხდა მთავრობასა და ოპოზიციას შორის და ეს ყველაფერი თითქოს გადაწყვეტილების მიღებისკენ, კანონმდებლობისკენ მიდიოდა. შემდეგ ეს ჩაიშალა, თუმცა შემდეგ, 8 მარტის შეთანხმებით, თითქოს ისევ შესაძლებელი გახდა. არსებობს შეგრძნება, რომ ახლა კრიტიკულად მნიშვნელოვნია, როგორც მთავრობამ, ისე ოპოზიციამ, ამ შეთანხმებას მისდიოს, გააუმჯობესოს საარჩევნო სისტემა, მთლიანად მიიღოს მონაწილეობა საქართველოს დემოკრატიაში და არჩევნები წარმატებად აქციოს. - თუ იქნება შთაბეჭდილება, რომ წინასაარჩევნო და საარჩევნო პროცესი არ წარიმართა დასავლური სტანდარტების შესაბამისად, რა მოლოდინი შეიძლება ჰქონდეს საქართველოს მთავრობას - უფრო მკაცრი განცხადებები თუ ზომები, მაგალითად, სანქციები? - ვფიქრობ, აღმოაჩენთ, რომ საქართველო შანსს გაუშვებს ხელიდან, რაც ქართველი ხალხისთვის ტრაგიკული იქნება. საქართველოსთვის არსებობს შესაძლებლობა, გააძლიეროს ურთიერთობები ევროკავშირთან, ნატოსთან, აშშ-სთან, ქვეყანა ამ ტრაექტორიაზე ბევრი წლის განმავლობაში, სხვადასხვა ადმინისტრაციის პირობებში იდგა. თუმცა ვფიქრობ, საქართველო დგას რისკის წინაშე, რომ გარე პირები შეხედავენ ქვეყანას და იტყვიან, აჰა, საქართველო მზად არაა, არაა ჩამოყალიბებული დემოკრატია, ნატო-სთვის და ევროკავშირისთვის მზად არ არიან. შედეგად, ამ ქვეყნებისა და ინსტიტუციებისთვის არ იარსებებს იმის სტიმული და მიზეზი, რომ საქართველოსთან ურთიერთობების გაფართოება განაგრძონ. შესაბამისად, ეს ხელიდან გაშვებული დიდი შანსი იქნება. - საქართველოს მთავრობა ხაზს უსვამს, რომ ქვეყანაში პოლიტიკური პატიმრები არ არიან, თუმცა ამას არ ეთანხმება ოპოზიცია. აღნიშნული ტერმინი დასავლეთისგანაც მოვისმინეთ. რას ფიქრობთ - გვყავს თუ არა პოლიტიკური პატიმრები? - ვიცი, რომ სწორედ ესაა მთავრობასა და ოპოზიციას შორის უთანხმოების მიზეზი. მთავრობა ამბობს, რომ ერთი პოლიტიკური პატიმარიც არ არსებობს, ოპოზიცია ამბობს, რომ კი, რა თქმა უნდა, არიან, მთავრობა, მიუხედავად უარყოფისა, ციხიდან უშვებს ამ ადამიანებს და თანაც უარჰყოფს, რომ ისინი პოლიტიკური პატიმრები არიან. შესაბამისად, მესმის ის ბუნდოვანება, რომელთანაც ხალხს აქვს საქმე. ვფიქრობ, მნიშვნელოვანია, რომ სასამართლო სისტემა სამართლიანი და მიუკერძოებელი იყოს, კანონის უზენაესობის თანახმად იმოქმედოს და არ იყოს გამოყენებული, როგორც პოლიტიკური საშუალება. საქართველოში ყველამ, როგორც მთავრობამ, ისე ოპოზიციამ, ხელახლა უნდა დაადასტუროს ერთგულება სასამართლოს მიუკერძოებლობის და პოლიტიკური მიზნებისთვის მისი არგამოყენების მიმართ. - თებერვალში აგვისტოს ომის შესახებ თქვენი კომენტარის სწორი ვერსია გამოაქვეყნეთ, სადაც ეწერა, რომ პუტინს საქართველოს ტრანსატლანტიკური ინტეგრაციის დაბლოკვა უნდოდა, ის რიტორიკამ გააბრაზა, თუმცა რუსულ აგრესიას საკუთარი მიზეზები ჰქონდა. ფიქრობთ, რომ ეს მიზეზები ახლაც იგივე რჩება, თუ ოდნავ მაინც შეიცვალა? ან, შეიცვალა საშუალებები და მათ აღარ სჭირდებათ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპირება საკუთარი მიზნების მისაღწევად? - ეს არაჩვეულებრივი კითხვაა. მე ვფიქრობ, რომ რუსები საქართველოს ტერიტორიის ოკუპაციით ვერანაირ მიზნებს ვერ აღწევენ. ეს რუსეთისთვის ძვირადღირებულია, შექმნა ტერიტორიები, რომელსაც სახელმწიფოებს ეძახის და რაც საქართველოსთვის დამანგრეველია. თუმცა, ეს საქართველოს არ აჩერებს, არ აჩერებს სისტემას პოლიტიკურად, მის სიცოცხლისუნარიან დემოკრატიას, არ აჩერებს მის ურთიერთობებს ევროპასთან. ჩემი აზრით, ნატომ უნდა გაუხსნას კარი საქართველოს, მაშინაც კი, სანამ მისი ტერიტორიები ოკუპირებულია, ტერიტორიებთან დაკავშირებით ძალის არგამოყენების პირობით, ტერიტორიების მშვიდობიანი ინტეგრაციის მხარდაჭერით. მეორე მხრივ, ოკუპაციის მიმართ პუტინის თუ რუსეთის პოზიციაში ვერანაირ ცვლილებას ვერ ვხედავ, ეს ეხება საქართველოსაც, უკრაინასაც, მოლდოვასაც. რუსეთი ისევ ცდილობს, ამ ტერიტორიების ოკუპაცია გამოიყენოს, რათა აღნიშნულ ქვეყნებზე წნეხი მოახდინოს და დისტანცია გააჩინოს მათ და დანარჩენ ევროპას შორის. ჩემი აზრით, ეს არ მუშაობს, მაგრამ რუსეთის პოლიტიკა მაინც ასეთია. - სხვა საშუალებებში ვგულისხმობდი, მაგალითად, ჰიბრიდულ ომსაც... - დიახ, ვფიქრობ, თუ შევადარებთ იმას, რაც მოხდა 2008 წელს, როცა რუსეთის რეგულარული შეიარაღებული ძალები საქართველოს ტერიტორიაზე გადმოდიოდნენ, იმასთან, რაც უკრანიაში მოხდა, ეს უკანასკნელი უფრო რბილი იყო. მათ სპეციალური ძალები და დაზვერვის ძალები გამოიყენეს, მოხალისე პერსონალი, აგენტები, რათა ტერიტორიები ჩაეგდოთ ხელში, შემდეგ უბრალოდ, რეგულარული შეიარაღებული ძალებით გააძლიერეს იქ, სადაც საჭირო იყო, შიგნით შექმნეს მარიონეტი სახელმწიფოები და ორგანოები, რათა შემდგომ დამოუკიდებლობა ყოფილიყო მოთხოვნილი და პასუხისმგებლობის უარყოფის საშუალება ჰქონოდათ. ასე რომ, ვფიქრობ, რუსეთის ტაქტიკა ჰიბრიდული ომის უფრო ეფექტურ გამოყენებაში დაიხვეწა, თუმცა, პოლიტიკა იგივე დარჩა. - ერთ თქვენს განცხადებაში აღნიშნეთ, რომ 2008 წელს, პარტნიორებს ნატო-ში შესთავაზეთ დეკლარაციის მიღება, რომლითაც ომი საშინელ ტრაგედიად შეფასდებოდა და რომელშიც ცეცხლის შეწყვეტის მხარდაჭერა გამოიხატება, თუმცა თქვენმა ევროპელმა კოლეგებმა იდეას მხარი არ დაუჭირეს და თქვეს, რომ მათი ლიდერები შვებულებაში იყვნენ. ზოგადად, ნატო ყოველთვის აღნიშნავს, რომ ჩვენ წევრობას მაშინ მივიღებთ, როცა მზად ვიქნებით. მაგრამ ზოგი თვლის, რომ უკვე მზად ვართ. საერთოდ, რას ნიშნავს „მზადყოფნა“ და აქვს თუ არა საქართველოს ძალა მზადყოფნის დემონსტრირებისთვის? თუ შესაბამისი მომენტის დადგომა სხვა აქტორებზეცაა დამოკიდებული, საქართველოსა და ნატოს გარდა? - პირველ რიგში, რა არის „მზად“? - ნატო, წლების განმავლობაში, იცავდა დემოკრატიის სტანდარტებს, თავისუფალ და სამართლიან არჩევნებს, საბაზრო ეკონომიკას, კანონის უზენაესობას, სამხედრო სამსახურის სამოქალაქო კონტროლს, ნატოს-თან თავსებადობას, ევროპის უსაფრთხოებაში შეტანილ წვლილს, მეზობლებთან კარგ ურთიერთობას და ა.შ. ეს დიდი ხნის განმავლობაში ასე იყო. ამ დროისთვის, საქართველოს იმაზე მეტი აქვს გაკეთებული, ვიდრე ნატო-ს წევრობის რომელიმე სხვა კანდიდატს. ასე რომ, როცა იტყვიან, როგორია აქ დემოკრატია, როგორია საბაზრო ეკონომიკა, საქართველო განსაკუთრებულად კარგად გამოიყურება. ეს ნატო-ს აყენებს პოზიციაში, თავად ნატო თუა მზად. ნატო გადაწყვეტილებებს მხოლოდ ყველა წევრი ქვეყნის კონსენსუსის საფუძველზე იღებს. საქართველოს თუ წევრად მიიწვევენ, ეს ნატო-ს თითოეული წევრის თანხმობას მოითხოვს. დღეს ნატო-ში ასეთი თანხმობა არ არსებობს, რამდენიმე ქვეყანაა, რომელიც რუსეთის გამოა შეშფოთებული, ზოგი მაგალითად, არჩევნებზე მიუთითებს, ვნახოთ, რამდენად თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნები იქნებაო, მიუთითებენ სასამართლოს პოლიტიზირებაზე და ამბობენ, ამასთან დაკავშირებით მთლად დარწმუნებულები არ ვართო. ნატო-ს პოლიტიკიდან გამომდინარე ვფიქრობ, რომ საქართველომ ყველაფერი გააკეთა, რისი გაკეთებაც იყო საჭირო, საქართველოში მცხოვრები ხალხის უსაფრთხოებას დაუყოვნებელი საფრთხე ემუქრება, რისადმი გამკლავებაშიც ისინი ძალიან მომთმენები იყვნენ, და მათ მხარდაჭერა სჭირდებათ. ვფიქრობ, საქართველო ნამდვილადაა მზად, ალიანსის წევრად მიიწვიონ, და არსებობს ის გზები, რომელთა მეშვეობითაც საქართველოზე რუსეთის წნეხის მართვა შესაძლებელი იქნება იმგვარად, რომ არანაირი სამხედრო კონფლიქტი არ მოხდეს. შესაბამისად, ჩემი აზრით, დროა, ნატო-მ ამ საკითხს ახალი თვალით შეხედოს. - ფიქრობთ, რომ ამერიკულ ინვესტიციებს საქართველოში საფრთხე ემუქრება, მას შემდეგ, რაც მთავრობამ „ანაკლიის განვითარების კონსორციუმთან“ კონტრაქტი შეაჩერა, და როგორ შეაფასებდით მომხდარს ზოგადად? - ჩემი აზრით, გვაქვს ერთგვარი ატმოსფერო ან იმიჯი ინვესტორებს შორის, რომ ისინი საქართველოში ინვესტიციების ჩადებასთან დაკავშირებით დარწმუნებულები არ არიან. ეს არ ნიშნავს, რომ ინვესტიციები შეჩერდა, თუმცა ჩემი აზრით, ბევრი დეზინფორმაცია თუ გაუგებრობაა ამ ყველაფრის გარშემო. ანაკლიის გარშემო ბევრი საკითხი ტრიალებდა და ის ამერიკელი ინვესტორებისგან არ ჩამოურთმევიათ, არამედ, ეს კერძო კონსორციუმსა და მთავრობას შორის იყო დავა ფინანსირებასთან დაკავშირებით. საბოლოოდ, კერძო კონსორციუმმა ფინანსირება ვერ მოახერხა, მთავრობამ კი პროექტს მხარი ალბათ, ისე ძლიერ არ დაუჭირა, როგორც ამას კონსორციუმი ელოდა. მაგრამ არ ვფიქრობ, რომ თავად ესაა ინვესტორებისთვის შემაშფოთებელი. შეგვიძლია სხვა მაგალითები მოვიყვანოთ, მაგალითად, როდესაც ინვესტორებმა იფიქრეს, რომ სასამართლოები არც ისე სანდო წყარო იყო ბიზნეს დავების განხილვის კუთხით. ჩემი აზრით, ინვესტორებს შორის უფრო მეტი ნდობა უნდა იყოს სასამართლო სისტემის და კანონის უზენაესობის მიმართ, რათა მათი მოზიდვა მოხდეს. საქართველო სწორ გზას ადგას და განსაკუთრებით კარგად მიიწევს წინ, განსაკუთრებით, ნატო-ს წევრობის მსურველ სხვა ქვეყნებთან შედარებით, მაგრამ ყოველთვის უფრო მეტია გასაკეთებელი. განსაკუთრებით, ახლა, კორონავირუსის შემდეგ, როდესაც ეკონომიკას უფრო სწრაფი ზრდა სჭირდება, ვიდრე ამჟამად იზრდება. ვფიქრობ, უცხოელი ინვესტიციების მოზიდვა ახლა ქვეყნისთვის უმთავრესი პრიორიტეტი უნდა იყოს. - გვახსოვს, რომ თქვენ არსებით როლს ასრულებდით აშშ-ს პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის იმპიჩმენტის პროცესში. ახლა რისი თქმა შეგიძლიათ მისი დამოკიდებულების შესახებ უკანასკნელი მოვლენებისადმი, როგორიცაა კორონავირუსი და ქვეყანაში არსებული სიტუაცია, რომელიც ჯორჯ ფლოიდის სიკვდილის შემდეგ განვითარდა - თქვენი აზრით, რა გავლენას მოახდენს ეს ყველაფერი მის წინასაარჩევნო და საარჩევნო წარმატებაზე? - ჩემი აზრით, ყველაფერი, რაც მარტამდე რჩებოდა, დიდწილად, დავიწყებას მიეცა. ვფიქრობ, იმპიჩმენტს ან მანამდე რაიმე სხვა შემთხვევას გრძელვადიანი გავლენა არ მოუხდენია და სინამდვილეში, ისინი აღარავის ახსოვს. ჩემი აზრით, სამი საკითხია, რამაც პრეზიდენტ ტრამპის პრეზიდენტობის ვადა უნდა განსაზღვროს. ამ სამიდან პირველი თავად კორონავირუსია, თუ რამდენად აირიდებს თავიდან მეორე, ინფექციის დიდ ტალღას; მეორე საკითხი ეკონომიკაა, რამდენად სწრაფად და მძლავრად აღდგება ეკონომიკა; მესამეა სამართლიანობის შეგრძნების დანერგვა, ჯორჯ ფლოიდის მკვლელობისა და ქვეყანაში საპროტესტო აქციების შემდეგ. თუ პრეზიდენტი ტრამპი სამივეს - დაავადების, ეკონომიკისა და სამართლიანობის შეგრძნების მართვას მოახერხებს, ვფიქრობ, ხელახლა არჩევის კარგი შანსი ექნება. მეორე მხრივ, თუ საჯაროდ სამიდან ერთი მაინც წარუმატებელი გამოჩნდება, ხელახლა არჩევისკენ მიმართული მისი ძალისხმევები რისკის ქვეშ იქნება და პირიქით, ხელს ყოფილ ვიცე პრეზიდენტს, ბაიდენს უფრო შეუწყობს. ინტერპრესნიუსი
Pirveliradio Ge
Tbilisi · 2 months ago
სილამაზის სალონებში, ელექტრონული რიგი და სოციალური დისტანცია იქნება დაცული - თურნავა
ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის, ნათია თურნავას განცხადებით, მთავრობა ყველაფერს აკეთებს, რათა ეპიდემიოლოგიურ ვითარებაზე დაკვირვებით, შესაძლებლობის შემთხვევაში, ეკონომიკის ამა თუ იმ სექტორი უფრო სწრაფად გახსნას. მისივე თქმით, სილამაზის სალონები, რომელიც მცირე ბიზნესის ძალიან დიდი სეგმენტია, სახელმწიფოსთვის პრიორიტეტი იყო. ამასთან, თურნავა ამბობს, რომ სილამაზის სალონები პასუხისმგებლიანად მიუდგნენ ყველა იმ შეზღუდვას, რაც ამოქმედების შემდეგ იქნება დაწესებული. „თქვენ ხედავთ, რომ ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისათვის, რომ ეპიდემიოლოგიურ ვითარებაზე დაკვირვებით, როგორც კი ამის საშუალება გვეძლევა, უფრო სწრაფად გავხსნათ ეკონომიკის ესა თუ ის სექტორი. სილამაზის სალონები, რომელიც არის ძალიან დიდი სეგმენტი მცირე ბიზნესის, ინდმეწარმეების, მიკრომეწარმეების, ასაქმებს ძალიან ბევრ ადამიანს, გარდა ამისა, საკმაოდ დიდი მოთხოვნაც არსებობს ამ სერვისებზე, იყო ძალიან პრიორიტეტული და მნიშვნელოვანი ჩვენთვის. დღეს ჩვენ ვხედავთ, ეპიდემიოლოგიური ვითარება გვაძლევს საშუალებას, რომ მკაცრი სტანდარტების დაცვით უკვე 18 რიცხვიდან მოხდეს სილამაზის სალონების აღდგენა. მჭიდრო კომუნიკაცია მაქვს მეც და ჩემს კოლეგებს ბევრ ბიზნესთან, მათ შორის სილამაზის სალონებთან და იქ დასაქმებულ ადამიანებთან. ვიცი, რომ ძალიან პასუხისმგებლიანად მიუდგნენ ყველა იმ შეზღუდვას, რა შეზღუდვაც იქნება დაწესებული“, – განაცხადა თურნავამ. მინისტრმა განმარტა, თუ რა პროცედურები იმოქმედებს სილამაზის სალონებში ამუშავების შემდეგ. „უკვე იქნება სულ სხვა პრინციპებზე აწყობილი პროცედურები. ნაკლები ადამიანი იქნება, ელექტრონული რიგი იქნება, სოციალური დისტანცია იქნება დაცული და ჩვენც ასევე პასუხისმგებლიანად უნდა მივუდგეთ ამ საკითხს, როგორც მომხმარებლები. ვფიქრობ, რომ ძალიან დროული და კარგი გადაწყვეტილებაა, რომელიც წაადგება აქ დასაქმებულ ათასობით ადამიანს“, – განაცხადა თურნავამ. შეგახსენებთ, 18 მაისიდან სილამაზისა და ესთეტიკის სალონები გაიხსნება.
Primetime
Tbilisi · 2 months ago
10 000 ლარი STOPCOV ფონდში – საქველმოქმედო საჭადრაკო მარათონი კიდევ გაგრძელდება
10 000 ლარი STOPCOV ფონდში - საქველმოქმედო საჭადრაკო მარათონი კიდევ გაგრძელდება - Primetime
10 000 ლარი STOPCOV ფონდში - საქველმოქმედო საჭადრაკო მარათონი კიდევ გაგრძელდება - Primetime
10 000 ლარი STOPCOV ფონდში - საქველმოქმედო საჭადრაკო მარათონი კიდევ გაგრძელდება - Primetime
Tbilisi Daily
Tbilisi · 3 weeks ago
ანა დოლიძე- სიტყვა პოლიტიკა ვიღაცეებს გარმონი ჰგონიათ
„სიტყვა პოლიტიკა ვიღაცებს გარმონი ჰგონიათ, ცოტა რომ ანერვიულდებიან, გაწელავენ, გამოწელავენ, მოგაკერებენ და მაგით გაგაჩუმებენ. ასე აჩუმებენ საჯარო მოხელეებს, ბაღის თანამშრომლებს, მასწავლებლებს, სახელმწიფო უნივერსიტეტებს, სტუდენტებს: პოლიტიკაზე ხმა არ ამოიღო, თორემ პრობლემები შეგექმნებაო,” - ასე აფასებს „მოძრაობა ხალხისთვის“ დამფუძნებელი და იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს არამოსამართლე წევრი ანა დოლიძე სოციალურ ქსელში ქვეყანაში არსებულ პოლიტიკურ აზროვნებას, რომელიც, მისი შეფასებით, „საბჭოთა ოთხკუთხედი აზროვნების დანატოვარია“. ეს ფილმი ნანახი მაქვს. 2017 წლის ივლისში პრეზიდენტის სახელით ვეტო გამქონდა საქართველოს პარლამენტში. ირაკლი კობახიძემ ბევრჯერ შემაწყვეტინა სიტყვა და არ მომცა გამოსვლის საშუალება: თქვენ საჯარო მოხელე ხართ და არ გაქვთ პოლიტიკური გამოსვლის უფლებაო. პირველმა დავუძახე თავისი სახელი კობახიძის მართვის სტილს შარიკოვი. მერე მთელმა ოცნების უმრავლესობამ დაწერა განცხადება და ჩემი გადაყენება მოსთხოვა პრეზიდენტ მარგველაშვილს.თავისს მანდატს გასცდაო. მაშინაც, ძალიან უხერხულ მდგომარეობაში ვაგდებდი ბევრს ჩემი სიმართლით და აქტიურობით. რაც უფრო დიდი ინტერესების წინააღმდეგ ამოვიღებ ხმას, გასაგებია რომ ეს ნერვიულობა კიდევ უფრო მწვავე იქნება. კითხვები, ბრძოლა, სახელის დარქმევა, სიახლის შემოტანა, ორი დიდი პოლიტიკური მონსტრის ნიღბის ჩამოხსნა, სასამართლოს კლანის გამოაშკარავება ბევრ ინტერესს აყენებს ზიანს და ბადებს შიშს. ამ პირობებში: სიტყვა პოლიტიკა ვიღაცებს გარმონი ჰგონიათ, ცოტა რომ ანერვიულდებიან, გაწელავენ, გამოწელავენ, მოგაკერებენ და მაგით გაგაჩუმებენ. ასე აჩუმებენ საჯარო მოხელეებს, ბაღის თანამშრომლებს, მასწავლებლებს, სახელმწიფო უნივერსიტეტებს, სტუდენტებს: პოლიტიკაზე ხმა არ ამოიღო, თორემ პრობლემები შეგექმნებაო. მთელ ევროპაში და ამერიკაში უმწვავესი პოლიტიკური დებატები იმართება უნივერსიტეტებში, პარტიებს თავისი დებატები აქვთ უნივერსიტეტებში, თავისი განყოფილებები და ასე ზრდიან მომავალ სახელმწიფო მოაზროვნეებს და ჩვენთან? ეს კანონით აკრძალულია. და იმის შიშით რომ პოლიტიკა ხიხიაა და ვიღაცა პოლიტიკას ტერმინს სათავისოდ გაწელავს გაფუჭებული გარმონივით, მწვავე თემების წამოჭრის უნდა გვეშინოდეს? კამათის? ხმის ამოღების? ქვეყნის გადარჩენაზე წუხილის? კლანი უნდა წავიდეს ძახილის? მიტინგებზე სიარულის? გაბრაზების? უფლებების დაცვის? პროტესტის? პოლიტიკა ხიხია და უთავბოლო გარმონია ხომ საბჭოთა გადმონაშთია, საბჭოთა ოთხკუთხედი აზროვნების დანატოვარია, სადაც ყველაფერი პოლიტიკური არასასურველი და პრობლემური იყო, პოლიტიკა იწვევდა იმპერიალიზმის, კორუფციის, ჭაობის, დამყაყებული მმართველობის სტილის და სტაგნაციისათვის ნიღბის ჩამოხსნას. პოლიტიკოსები მიყავდათ ციმბირში და ერთადერთი ფორმა გადარჩენის იყო საბჭოთა აპარატჩიკებთან თანაცხოვრება და მაგათი დღის წესრიგისათვის ფეხის აწყობა. ერთერთ ამერიკელ მოაზროვნეებს კარგად აქვთ ნათქვამი ყველაფერი პირადი პოლიტიკურია. - The personal is political. 60-70 იანი წლების ეს ლოზუნგი ნიშნავდა რომ ყველა, თუნდაც პირადი უფლებებისთვის ბრძოლა იმთავითვე პოლიტიკურია. პოლიტიკაა ბრძოლა ღირსეული შრომისთვის, შრომის გადანაწილებისთვის, პირადი ცხოვრების უფლებებისათვის და აშ. ამიტომ სასაცილოა ითხოვდე დიდ, სისტემურ ცვლილებებს, რეფორმებს, კლანის წასვლას, ითხოვდე გენდერულ თანასწორობას, ღირსეულ სამუშაო საათებს, კარგ მმართველობას, ეხებოდე ძალაუფლების საკითხებს და ამბობდე რომ ეს არ არის პოლიტიკა. ეს ისეთი მსჯელობაა რომელიც პირველკურსელ პოლიტ მეცნიერების სტუდენტსაც კი გააღიმებს. პირიქით, თუ გვინდა გრომიკო-ხრუშჩოვის საბჭოთა მენტალობიდან გამოსვლა, ამ სიტყვის გამოყენებას უნდა შევეჩვიოთ და უნდა ჩავიცინოთ, როდესაც ვიღაცა, მაგალითად ირაკლი კობახიძის ნაირი საბჭოთა პარტმუშაკი ეცდება პოლიტიკის გაწელვ-გამოწელვით დაგაშანტაჟოთ და უკეთესი ცხოვრებისთვის ბრძოლაზე ხელი აგაღებინოთ. უკეთეს შემთხვევაში, თუ ამ პირს აზროვნების ნატამალი მოეთხოვება, ჰკითხეთ: ზუსტად რას ნიშნავს მისთვის სიტყვა პოლიტიკა? ქუჩაში ასფალტის დაგების მოთხოვნაც პოლიტიკაა, ვინაიდან ინფრასტრუქტურული საქმიანობის პოლიტიკის შეცვლას ითხოვს და სკოლაში შვილის ჩაწერის მოთხოვნაც, ვინაიდან საშუალო განათლების პოლიტიკას ეხება. მაშინ, მეგობრებო, იმის შიშით რომ პოლიტიკის კეთება დაგვბრალდება საერთოდ არაფერი უნდა ვაკეთოთ, ვისხდეთ სახლში და გვეშინოდეს ვინმე აპარატჩიკმა არ გაგვკიცხოს და შევეგუოთ იმ ყოფას, რომელიც არ გვინდა. მეორე, პროფესიული გაგება, რომელსაც საკანონმდებლო მოწესრიგება ეხება ეს პოლიტიკის, როგორც პროფესიულ საქმიაობას ეხება. მას შესაბამისი კანონები აწესრიგებენ- განსაზღვრავენ როდის და როგორ შედიხარ პოლიტიკაში, როგორც პროფესიაში. სასაცილო და პრიმიტიულია მსჯელობა რომ პოლიტიკური განცხადებებით ან ვინმესთან ფოტოს გადაღებით იწყება ეს. ეს რომ მართალი იყოს Lady Gaga, პოლიტიკოსია და Madonnaც- განცხადებებსაც აკეთებენ საზოგადოებრივს და ბევრ პოლიტიკოსთანაც იღებენ სურათებს. პოლიტიკოსობა როგორც პროფესიული საქმიანობა იწყება არჩევნებში მონაწილეობით და შესაბამისი აქტებით იწყება. მხოლოდ ამ ვერსიას იცნობს საარჩევნო კოდექსი და პარტიების შესახებ კანონი. სხვა გაგება მხოლოდ აპარატჩიკების ფანტაზიის ნაყოფია. ეს უკვე პოლიტიკის კეთების პროფესიული არჩევანია და სწორედ ამიტომ ჰქვია ამას პოლიტიკური საქმიანობა. სწორედ ეს ჩანაწერია საერთო სასამართლოების შესახებ კანონში, რომელიც იუსტიციის საბჭოს წევრებს ეხება და სხვა ყველა მცდელობა უკანონოა; სხვანაირი მცდელობა ირაკლი კობახიძის აქტს გავს- მცდელობას სიტყვა პოლიტიკა პაჭიკოს გარმონივით გაწელონ, მოგარგონ როგორმე იმისთვის რომ გაგაჩუმონ. ამის გამკეთებელი ხან ირაკლი კობახიძე იქნება (2017 წელი ივლისი) ხან მიქაუტაძე (2018 წელი 6 თებერვალი), ხან მეთოფიშვილი ან ვინმე სხვა ვისაც ეს სჭირდება. ამიტომ, როდესაც საბჭოურ- ამხანაგური სტილით შემდეგჯერ ბრალს დაგდებენ, რომ პოლიტიკურ საქმიანობას ეწევით, ვიკითხოთ: კონკრეტულად პოლიტიკის რა გაგებით? რა ცნებით? რა განმარტებით? ფართო გაგებით, რომელიც ყოველდღიურ- ფილოსოფიურია და რომლის საკანონმდებლო განმარტება არ არსებობს, ეს ყველას მოვალეობაცაა; თუ საკანონმდებლო გაგებით რომელიც პოლიტიკას როგორც პროფესიულ-პარტიულ საქმიანობას ეხება და ბევრად პატარა წრეს? ეს უკუკავშირი უბრალოდ რაიმე სავარჯიშო კი არაა. ესაა ყოველდღიური ბრძოლა საკუთარი თავისუფლებისთვის, იმისთვის რომ ჩვენ თვითონ დავსვათ საჭირო კითხვები და მოვიპოვით პასუხები და ვინმე არქიფომ საბჭოური ცენზურით და დაკომპლექსებით კუთხეში არ დაგვსვას მისი სამყაროს წესების უაპელაციოდ მისაღებად.
Nikusha
Tbilisi · 2 months ago
10 უცნაური რამ, რაც არ იცით მარკ ცუკერბერგის შესახებ
მარკ ცუკერბერგი მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ ცნობილი მთავარი აღმასრულებელი ოფიცერია. ის, რასაც მან 32 წლის ასაკში მიაღწია, საკმაოდ შთამბეჭდავია. მიუხედავად იმისა, რომ Facebook-ზე ყოველთვიურად მილიარდზე მეტი მომხმარებელი გროვდება და მარკის მეუღლის – ჩან ცუკერბერგის ინიციატივის ფარგლებში, მას მილიარდობით დოლარი აქვს შეწირული სამედიცინო კვლევისთვის, მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ მარკ ცუკერბერგიც ჩვეულებრივი ადამიანია, რომელსაც სხვების მსგავსად, ახასიათებს უცნაურობები. წარმოგიდგენთ რამდენიმე მოულოდნელ ფაქტს Facebook-ის დამფუძნებლის შესახებ. 1. სკოლის დამთავრებისას ცუკერბერგმა კინაღამ Microsoft-ში ამოყო თავი საშუალო სკოლაში სწავლის ბოლო წლებში, თანამოაზრესთან ერთად მან პროგრამა Synapse Media Player შექმნა. ეს გახლდათ mp3 პლეიერი, რომელიც მომხმარებლის საყვარელ სიმღერებს ინახავდა და მათ მიერ შერჩეული მუსიკალური ნაწარმოებების ჩამონათვალს ადგენდა. ეს, ფაქტობრივად, ადრეული Spotify თუ Pandora იყო. Microsoft-ი გულმოდგინედ ეცადა კომპანიის ყიდვასა და მისი დამფუძნებლების გადაბირებას, მაგრამ სიეტლის ტექნოლოგიურ გიგანტთან მუშაობის ნაცვლად, ცუკერბერგმა და მისმა თანაავტორმა, ადამ დი ანგელომ, რომელმაც შემდგომ Quora შექმნა, აღნიშნული ტექნოლოგია დააპატენტეს და კოლეჯში სწავლა გადაწყვიტეს. 2. საშუალო სკოლაში სწავლის შუა წლებში იგი უკვე გამომგონებლობით იყო დაკავებული 12 წლის ასაკში ცუკერბერგმა შექმნა მყისიერი შეტყობინების პროგრამა ZuckNet-ი, რომელიც მამამისს პაციენტების მოსვლას ამცნობდა. 3. მოულოდნელობითაა სავსე მისი პოპკულტურული გემოვნება ცუკერბერგის ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი ნაწარმოებია ვერგილიუსის „ენეიდა“, ხოლო მისი ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი სატელევიზიო შოუა პოლიტიკური დრამის ჟანრის სერიალი „მარცხენა ფლიგელი“, რომელიც აარონ სორკინმა შექმნა. ამ ადამიანის სახელს ასევე უკავშირდება Facebook-ის შექმნის შესახებ გადაღებული ფილმი „სოციალური ქსელი“. 4. მას ხელმომჭირნე პიროვნებად იცნობენ მიუხედავად იმისა, რომ დღეს აქვს ლამაზად მოწყობილი სახლი, რომელსაც ხელოვნური ინტელექტის მქონე მოსამსახურე განაგებს მორგან ფრიმენის ხმის იმიტაციით, 2010 წელს The New Yorker-თან საუბრისას ცუკერბერგმა აღნიშნა, რომ ყველა თავისი ბინა მან Craiglist-ზე იპოვა. 5. მისი მხედველობის მდგომარეობით აიხსნება Facebook-ის ძირითადი ფერი Facebook-ის ლოგოს ფერი ლურჯია, ვინაიდან მწვანე და წითელ ფერებს ცუკერბერგი ვერ არჩევს. 6. ყოველთვის მაღალი დონის კოდირებას როდი ეწეოდა კოდირება თავდაპირველად მან წიგნიდან „C++ სულელებისთვის“ ისწავლა. 7. იგი რამდენიმე ენას ფლობს მას ყოველთვის აინტერესებდა უძველესი ენები, როგორიცაა მაგალითად, ლათინური ენა. საუბრობს ჩინურ ენაზეც. 8. Facebook-ის გაყიდვაზე მას ბევრჯერ მოუწია უარის თქმა Facebook-ის ყიდვით ბევრი დიდი კომპანია იყო დაინტერესებული. რინგზე გამოსვლა სცადა ყველამ, მათ შორის NewsCorp-მა, MySpace-მა, Viacom-მა, Yahoo-უმ, NBC-იმ, Microsoft-მა (ისევ) და Google-მა. თუმცა, ცუკერბერგი მყარად იდგა უარზე. 9. პირველი შეხვედრა მეუღლესთან ცოტაოდენ უხერხული იყო ცუკერბერგი და მისი მეუღლე, დოქტორი პრისცილა ჩანი, რომლებიც დღეს მშობლები და დიდი ქველმოქმედები არიან, პირველად ჰარვარდის უნივერსიტეტის საძმოს წვეულებაზე, ტუალეტის რიგში შეხვდნენ ერთმანეთს. 10. იგი სტივ ჯობსის დიდი თაყვანისმცემელია როგორც ჩანს, Apple-ის გარდაცვლილი დამფუძნებლის გამბედავმა ლიდერულმა სტილმა შთააგონა ცუკერბერგს ის მესიჯი, რომელიც თავის პირველ სავიზიტო ბარათზე აღბეჭდა: I am CEO, bitch. წყარო: #news