13 votes
0 comments
0 shares
Save
2 views
Piiq Song
Tbilisi · 1 year ago

welcome !!! მიხარია და მეც გიერთდებით ასე ფერადად 💜💛


Piiq Song
Tbilisi · 1 year ago
Similar Posts
Zugdidelebi. Ge
Batumi · 3 weeks ago
თანამშრომლობიდან სიყვარულამდე
“ზუგდიდელები” ერთ საინტერესო წყვილს ესტუმრა წინასაახალწლოდ ოჯახში: წალენჯიხის რაიონის სოფელ ეწერის საჯარო სკოლის დირექტორი, ბატონი რობერტ გელოვანი და აფრიკელი მოხალისე მასწავლებელი ქალბატონი ემი მეიბურგი სულ ერთი თვეა დაქორწინდნენ. ინტერვიუ ოჯახურ, თბილ გარემოში შედგა, ქართულ-აფრიკული ტრადიციული კერძების თანხლებით. -ორიოდე სიტყვით თქვენ შესახებ? რობერტი: – მე ვარ რობერტ გელოვანი, ეწერის საჯარო სკოლის დირექტორი. სკოლაში მუშაობის 38 წლის სტაჟი მაქვს, აქედან 16 კი დირექტორობის. მალე, ჩვენს სკოლას ახალმოსახლეობა ექნება,-განათლების სამინისტრომ, ჩემი და ჩემი პედკოლექტივის, წალენჯიხის რესურსცენტრის და ადგილობრივი ხელისუფლების დაჟინებული მოთხოვნის შემდეგ, გადაწყვიტა, ჩვენი მოსწავლეებისთვის ახალი სკოლა აეშენებინა. მიხარია, რომ კარგად შეკრული კოლექტივი ვართ. ერთად ვართ, ერთი საქმისთვის ვიღწვით და კარგი შედეგებიც გვაქვს. ოჯახში მყავს მშობლები, ორი ძმა და კიდევ ერთი ახალი წევრი, ჩემი მეუღლე, ქალბატონი ემი. საუბარში ემი გვერთვება ღიმილით. ემი: – მე ემი ვარ, 34 წლის, პროფესიით ადვოკატი, ვარ სამხრეთ აფრიკიდან ქალაქ ქეფთაუნიდან. მყავს მშობლები და ერთი ძმა. მონაწილეობა მივიღე სამთავრობო პროგრამაში Teach and learn Georgia, და სწორედ ამ პროგრამის მეშვეობით, მოხალისე მასწავლებლის სტატუსით, მოვედი აქ, ეწერის საჯარო სკოლაში. -ბატონო რობერტ, როგორ მიიღეთ ახალი, უცხოელი თანამშრომელი? -განათლების სამინისტროში გავაგზავნე განცხადება სკოლისთვის მოხალისე მასწავლებლის მოთხოვნით. აღმოჩნდა, რომ 100 მოსწავლეზე ნაკლებ კონტინგენტიან სკოლას არ ეკუთვნის მოხალისე მასწავლებელი. მოხდა ისე, რომ კახეთის რომელიღაც სკოლამ უარი თქვა მოხალისე მასწავლებელზე და ასე, სრულიად შემთხვევით, ემი მოხვდა ჩვენთან. ის პირველივე დღიდან ახლო ურთიერთობაში შევიდა ყველასთან, როგორც პედაგოგებთან, ასევე მოსწავლეებთან. ყველას შეაყვარა თავი. თვით პატარა ბავშვებიც კი, ადვილად იგებდნენ მისეულ ჟესტ-მიმიკის ენას, იმ ინგლისურ სიტყვებს, რომელსაც განზრახ გამონახავდა პატარებთან ურთიერთობის გასამარტივებლად. მეც, მივხვდი, რომ მასთან ურთიერთობა არც ჩემთვის იქნებოდა პრობლემური. -ემი, შენ როგორ იხსენებ შენს პირველ დღეს ეწერის საჯარო სკოლაში? -პირველი დღე ამ სკოლაში, თავიდან, ჩემთვის იყო შოკი,- სკოლის ძველი შენობა გამიკვირდა. ჩვენს ქალაქში, სკოლები, ახალი და თანამედროვე დონისაა… მაგრამ… მასწავლებლები დამხვდნენ ძალიან მეგობრულები და თბილები, ბავშვები კი, საყვარელები და მშვენიერები. და რაც მთავარია, დამხვდა ბატონი რობერტი, დირექტორი, შესანიშნავი პიროვნება, თავისი საქმის პროფესიონალი, დიპლომატი. ის სკოლაში უყვარს ყველას, რადგან თავადაც ყველაზე ზრუნავს. -და თქვენი სიყვარულიც დაიწყო… ემი: – როგორც კი მოვედი სკოლაში, მაშინათვე მომეწონა რობერტი. საუბარში ღიმილით ჩაგვერთო ბატონი რობერტი: მაშინათვე დედისთვის მიუწერია, რომ აქ საქმრო ვიპოვეო. დედას უთქვამს, ჩვენთან, მილიონიან ქალაქში ვერ იპოვე საქმრო და იქ, იმ პატარა სოფელში როგორ იპოვეო. მართალი გითხრათ, მე, ჩემი ასაკის გამო (57 წლის), არც კი, მიფიქრია ემი თუ დაინტერესდებოდა ჩემით, მაგრამ… ვიგრძენი მისი ინიციატივა… მესიამოვნა ეს ფაქტი, რომ ჩემს წინაშე იდგა ქალი, ყოველგვარი ანგარების გარეშე, მან არ იცოდა მე ვინ ვიყავი და მე არ ვიცოდი ის ვინ იყო. ჩვენ შევხვდით ერთმანეთს და მივხვდით რომ ერთმანეთისთვის ვიყავით გაჩენილები. რამდენიმე დღეში აეწყო ურთიერთობა. საბოლოო გადაწყვეტილება სვანეთში ერთად მგზავრობის შემდეგ მივიღეთ. სვანეთში ყოფნისას, ემიმ ნიგოზი მაჩუქა. ის აკვირდებოდა თურმე. მე ამ ნიგოზს რას ვუზამდი, შევჭამდი თუ შევინახავდი. დაუფიქსირებია, რომ მე, ნიგოზი, მარჯვენა ჯიბეში შევინახე. საუბარში ემი ჩაგვერთო და გვითხრა რომ მათ ქვეყანაში საყვარელ ადამიანს საკვებს ჩუქნიან. რობერტი: – იქიდან დაბრუნებულზე გადავწყვიტეთ, ცოლ-ქმარი ვყოფილიყავით. ემიმ სკოლაში თვითონ გაამჟღავნა ეს ამბავი და მაშინათვე მოედო სოფელს. ზუსტად ერთ კვირაში ვიქორწინეთ. -ემი რა მოგეწონა შენს მომავალ მეუღლეში? -ის ჯენტლმენია, თავშეკავებულია, არასდროს არ ბრაზდება, მშვიდია. -როგორც ჩანს, ენის ბარიერს სიყვარულისთვის ხელი არ შეუშლია? რობერტი: – ემიმ საურთიერთობო ქართული იცოდა. არაფერი არ დარჩენილა ჩვენს შორის გაურკვეველი. რთულ სიტუაციაში გუგლის “ტრანსლეითი” გვეხმარებოდა. ემი ღიმილით ამატებს, რომ “ბოდი ლენგვიჯი” კომუნიკაციის საუკეთესო საშუალებაა. -უკვე მოიქორწილეთ? რობერტი: – 25 იანვარს ჯვრისწერას და ქორწილს ერთად ვაპირებთ. ემი მოინათლა მართლმადიდებლად. ის თავის ქვეყანაში სიონისტური ქრისტიანული ეკლესიის მრევლი იყო. სამთავროს ტაძარში, რომ ვნათლავდით, მან შესანიშნავად წარმოთქვა ის სიტყვები, რომლებიც მას უნდა გაემეორებინა, მათ შორის ქართული ლოცვაც. -თქვენი ოჯახის წევრები როგორ შეხვდნენ თქვენს გადაწყვეტილებას? რობერტი: – დიდი ხანი ელოდნენ ჩემს დაქორწინებას და სიხარულით შეხვდნენ ამ ამბავს ოჯახში კი არა, ზოგადად სანათესაოშიც არ გამოუხატავთ არანაირი პრეტენზია – რატომ ასეო? პირიქით, დრო არ წაიღოო. ჩემი ოჯახის წევრები იცნობდნენ ემის, იცოდნენ ვინც იყო. ემი: – ჩემი მშობლები რობერტს არ იცნობენ და თან სიშორის გამო არ უნდოდათ ჩვენი ქორწინება. მე მათთვის ერთადერთი ქალიშვილი ვარ. ისინი ქორწილში აპირებენ ჩამოსვლას. რობერტი ჩაერთო საუბარში: – მე მოვითხოვე, ემის ეკლესიაში შეყვანას მშობლები დასწრებოდნენ და მისი ხელი გადმოეცათ ჩემთვის ისე, როგორც ეს ტრადიციულად ხდება ხოლმე. ისინი დათანხმდნენ ამას. ემი საქორწილოდ ქართული ცეკვის შესწავლასაც აპირებს და ასე ცდილობს, თანდათან გახდეს ნამდვილი ქართველი. -ემი რომელი ქართული კერძი მოგწონს? -ხინკალი, მწვადი, ხაჭაპური, ლავაში, ღორის ხორცი, კუბდარი… -ბატონო, რობერტ როგორი დიასახლისია ემი? -ძალიან გემრიელ, აფრიკულ კერძებს გვიმზადებს. თქვენც შეგიძლიათ დააგემოვნოთ ქათამი, რომელიც აფრიკული სამზარეულოს წესებითაა მომზადებული და უგემრიელესია. ამ მოკლე დროში ემიმ ჩვენებური ხაჭაპურის გაკეთებაც ისწავლა და უკვე გამოგვიცხო. -სამომავლო გეგმები… ემი:- ვრჩები ამ სოფელში ჩემს მეუღლესთან ერთად, გვეყოლება შვილები და ვიქნებით ბედნიერები. რობერტი (ღიმილით): – ვფიქრობ, კიდევ გექნებათ ჩვენთან მოსვლის მიზეზი და სურვილი. საუბარი ჩაიწერა ანა ჭანტურიამ
Nino Kakulia
Poti · 3 months ago
ნინო ამთავრებს ჯავახიშვილის ( ასე სანაქებო) იურდიულს 2020 წელი გაფერადებული
ეს უნდა გაგიზიაროთ 😂 ტოკიოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა დიპლომებით დაჯილდოვების ცერემონიალი კორონა ვირუსის გამო ასეთი ფორმით წარიმართა 😁😊 მეც ასე მომიწევს რა მიხარია 😂😂😂😂😂✌️🧡 #goodplaces #opinion #photo Tbilisi
Pirveliradio Ge
Tbilisi · 1 day ago
„ლელოს საქართველოსთვის“ შუახევში რიგით 27-ე რაიონული ორგანიზაცია გახსნა
პოლიტიკურმა პარტიამ „ლელოს საქართველოსთვის“ შუახევში რიგით 27-ე რაიონული ორგანიზაცია გახსნა. გახსნის ცერემონიას პარტიის ლიდერები ესწრებოდნენ. შუახევში დღესვე გაიმართა დიდი შეხვედრა ადგილობრივებთან. მათ მოსახლეობასთან ერთად შუახევში არსებულ პრობლემებზე ისაუბრეს და რაიონის განვითარების გეგმაზეც იმსჯელეს. „ლელო საქართველოსთვის“ შუახევის გუნდს ზვიად დიასამიძე უხელმძღვანელებს. „პრობლემა არის თითქმის იდენტური ყველგან, ადამიანები მიდიან სხვა ქვეყანაში სარჩო-საბადებლის საძებნელად. ეს რეალობა ჩვენ უნდა შევცვალოთ და დავუბრუნოთ ჩვენი მოქალაქეები, ჩვენი ქართველები თავიან მიწას და მივცეთ მათ საშუალება, რომ აქ ჰქონდეთ პერსპექტივა და სამუშაო ადგილები, გამოკვებონ თავიანთი ოჯახი, რათა ფეხზე დადგნენ ღირსეულად. ეს არის „ლელოს“ მისია, შუახეველებს კი მადლობა ამ არაჩვეულებრივი და გულწრფელი დახვედრისათვის,“- განაცხადა მამუკა ხაზარაძემ. „ლელოს“ დროშა აღვმართეთ შუახევის რაიონში. არაჩვეულებრივ, ულამაზეს რაიონში, სადაც ცხოვრობენ შრომისმოყვარე, გამრჯე და პატრიოტი ადამიანები, სადაც ჩვენ აუცილებლად შევძლებთ პრეცედენტის შექმნას, რომ აქაური გლეხი აღარ წავიდეს რაიონიდან, პირიქით, ვინც წასულია ის დაბრუნდეს, რადგან შუახევის დაცარიელება ეს არის ჩვენი ქვეყნის დაცარიელება. რეგიონს აქვს უდიდესი პოტენციალი, საკურორტო ზონის სახით, ჩირუხის მთა, რომელიც ცნობილია და ჩირუხის მთაზე უნდა ვნახოთ გამართული, თანამედროვე კურორტი, რომელიც იქნება სამაგალითო აჭარისთვის,“- აღნიშნა ბადრი ჯაფარიძემ. „ლელო“ თითოეული მოქალაქის სახლში უნდა შევიდეს იდეებით, ვისაუბროთ არა მხოლოდ პრობლემებზე, არამედ მისი გადაწყვეტის გზებზე. ჩვენი უმთავრესი მიზანია, დავაბრუნოთ სიცოცხლე და ემიგრაციაში წასული ადამიანები ჩვენს ულამაზეს მხარეებში. რადგან უპატრონოდ არ უნდა დარჩეს ჩვენი მხარეები და უპატრონო ეკლესიას ეშმაკები არ უნდა დაეპატრონონ. ამისთვის მოვედით ახალგაზრდები და აუცილებლად მივიყვანთ საქმეს ბოლომდე,“- აცხადებს ირაკლი კუპრაძე. „ყველა არჩევნები გზის გასაყარია. ადგილობრივებთან საუბრისას მათ აინტერესებდათ, სხვა ქალაქებში და კუთხეებში რა იგრძნობა, მე კი ვუპასუხე, რომ 2003 და 2012 წელს რაც იგრძნობოდა, ის. ეს კი ნიშნავს, რომ ხელისუფლების შეცვლის ქარი უბერავს ყველა ქალაქში და ამას ყველა ვგრძნობთ. ხელისუფლება შეიცვლება, მაგრამ უკეთესით უნდა შეიცვალოს, რადგან სხვა შემთხვევაში ექნება მოკლევადიანი ეფექტი. მე ვდგავარ იმ ადამიანებთან ერთად, წარმატებული ბიზნესის წარმომადგენლებთან ერთად, რომლებმაც შექმნეს „ლელო“ და გადადგეს სახელმწიფოებრივი ნაბიჯი. მეც მათ გვერდით დავდექი და მიხარია, რომ ბევრმა ახალგაზრდამ გააკეთა ეს არჩევანი,“- განაცხადა დავით უსუფაშვილმა. „მიხარია, რომ „ლელო“ კიდევ ერთხელ აწევს გამარჯვების დროშას შუახევიდან, მხარეში, რომელსაც ბევრი რამის თქმა შეუძლია და ქვეყნის აღორძინების პროცესში დიდ როლს ითამაშებს. მადლობა ყველა თქვენგანს, რომ ჩვენთან ერთად დგახართ იმ სისტემის წინააღმდეგ, რომლებიც ტყუილსა და უიმედობაში გვაცხოვრებენ. მათ მოშალეს ჯანდაცვის სისტემა, სოციალური სფერო, ქვეყანაში გაღრმავდა კორუფცია და ჩვენ ბიძინა ივანიშვილის ქართულ ოცნებას ვეუბნებით არას, იმიტომ რომ ჩვენი ოცნებაა გაერთიანებული საქართველო, რომელიც არავის გავლენის ქვეშ არ იქნება. ასეთი საქართველოს ასაშენებლად კი ყველანი ერთად შევიკრიბეთ „ლელოში“, -განაცხადა თაზო დათუნაშვილმა. „პოლიტიკა საკმაოდ რთულია, მაგრამ აქვს ერთი დადებითი, მას შეუძლია მოგახვედროს ისეთ ადგილებში და გაგაცნოს ისეთი ადამიანები, რომლებსაც ისე ვერ გაიცნობდი და მე მადლიერი ვარ ამის, რადგან აღმოვჩნდი შუახევში და ჩემი გული აქ დარჩა, რადგან გავიცანი არაჩვეულებრივი ხალხი. ერთ რამეზე მწყდება მხოლოდ გული, რომ დღეს ისევ ვსაუბრობთ შიშზე, ხელისუფლება შეიცვალა, მაგრამ შიში ისევ დაგვრჩა. ხელისუფლებას უნდა ჰქონდეს შიში მოქალაქეების და არა პირიქით, რადგან მხოლოდ მოქალაქეებს აქვთ არჩევანის გაკეთების უფლება. დღევანდელ ხელისუფლებას ვურჩევდი, რომ ნუ დაელოდება იმას, რომ ხალხის პროტესტი ხალხის რისხვაში გადაიყვანოს. მე ყველა პარტიის ოპოზიციაში ვიყავი, თუმცა მტრებად არ მიმაჩნიან, რადგან თავად გადააქცევენ ხოლმე საკუთარ თავს მტრებად, მახინჯ სისტემას თავის თავს მოარგებენ და ან ქვეყნის ტვირთები ხდებიან. ჩვენ ეს ტვირთი უნდა გამოვცვალოთ,“-განაცხადა ფიქრია ჩიხრაძემ. „სამწუხაროდ, ახალგაზრდები ტოვებენ ჩვენს ქვეყანას, რადგან აქ პერსპექტივას ვეღარ ხედავენ. ჩვენ ეს რეალობა უნდა შეცვალოთ, ეს რეალობა, რომელიც ქართული პოლიტიკის მამოძრავებელ ძალად გადაიქცა. ჩვენ ქართული პოლიტიკა უნდა გავწმინდოთ ამ ტყუილისგან, რათა ადამიანებს შეგვეძლოს, ერთმანეთს თვალებში შევხედოთ, სიტყვა ვუთხრათ და ეს იყოს უზენაესი ღირებულება,“-განაცხადა საბა ბუაძემ.#ახალიამბები #პოლიტიკა
Dk Dk
Tbilisi · 10 months ago
“....დღეს თუ გიყვარვარ?» - ახალგაზრდა გოგონას ტელეფონში შეძახილმა დილის სამარშრუტო ტაქსის მგაზვრების ყურადღება მიიპყრო...ჯერ კიდევ ორიოდე წამის წინ სამარშრუტო ტაქსის სალონში ძილიანი ატმოსფერო სუფევდა, რომელიც გამქრალიყო ამ გოგოს ტელეფონში ჩუმმა კისკისმა - «...ოჰ, გუშინ რაც თქვი – ვიცი, მარა დღესაც უნდა ვიცოდე!» გვერდზე მჯომმა ქალბატონმა ამოიოხრა...წასული ქმრის ლოდინში ძალაგამოლეულმა. ჩუმად მოიწმინდა ლოყაზე ჩამოგორებული ცრემლი და გულში ინატრა- «ნეტავ მე მკითხოს ვინმემ მიყვარს თუ არა». იქვე მყოფმა 5-6 წლის ბიჭმა მამამისს ფართოდ გახელილი თვალებით ჩასძახა - მა...მეც ხო გიყვარვარ დღეს? მამას გაეღიმა და უსიტყვოდ ჩაიხუტა. -რათქმა უნდა უყვარხარ - ჩაერთო ლაპარაკში მოხუცებულმა ქალმა - ნახე როგორ გიყურებს..შენ ხომ მისი ჯილდო ხარ ამ ცხოვრებაში, მისი წარმატება და სიხარულის საწინდარი. ამაში ეჭვიც არ შეგეპაროს. საყვარელ ბიჭუნას გაეღიმა - და თქვენც ხომ უყვარხართ სხვასო? -არ ვიცი, მარტო ვცხოვრობ, და სიკვდილის ჟამსაც მარტო ვიხილავ ალბათ. შვილებიც და შვილიშვილებიც მყავს, მაგრამ ჩემთვის არ სცალიათ. («მარშრუტკაში» ჩამოვარდა უხერხული სიჩუმე, ალბათ ყველა დაფიქრდა მომავალ სიბერეზე ან უბრალოდ ქვეცნობიერად შერცხვათ..) ყოველი დღის გათენებაზე ვლოცულობ და უფალს ვევედრები, რომ ჩემებს ცხოვრებაში ყველაფერი კარგად ჰქონდეთ! ჩემი სახლი-კარი ყოველთვის ღია იქნება მათთვის. ისიც მიხარია რომ სამ თვეში ერთხელ ვახსენდები მათ და ყოველთვის გემრიელ კერძს და შოკოლადს ვახვედრებ... - სამაგიეროდ მე არ ვარ სიყვარულის ღირსი. ერთი ხეპრე ვარ, რომელმაც საკუთარი ნამოქმედარით საყვარელი ადამიანი დაკარგა...ვირი ვარ, ვირი!!» - არ ხარ შენ ვირი. - ვიღაცამ უკანა სავარძლიდან დაუყვირა – ვირებს განა შეუძლიათ ტელეფონით დარეკვა, მოკითხვა. ერთხელ მაინც თუ სთხოვე პატიება? შუახნის მამაკაცმა ამოიოხრა და ტელეფონზე დაზეპირებული ნომერი აკრიფა: - მითხარი დღეს თუ გიყვარვარ? - რომ იცოდე, იმაზე ძლიერ რაც შენ წარმოგიდგენია. კაცის თვალები სიხარულის ცრემლებით აივსო...არ უხდება მამაკაცს ცრემლები...არ უნდა ტიროდეს. - თქვენ არ იცით ეხლა რა მოხდა? ამასობაში წინმჯომმა მოხუცმა კაცმა შვილს იგივე შეკითხვა დაუსვა - მიყვარხარ მამა, 3 დღე გზაში გავატარე შენი თავი რომ მენახა! გვიყვარდეს ჩვენს გულებში მყოფი ადამიანები...არ დაიზაროთ და ხშირად უთხარით თუ როგორ გიყვართ ისინი...სანამ ამის საშუალება გვაქვს.
Tbilisi Daily
Tbilisi · 2 months ago
ტარიელ ხარხელაური: ჩემმა ქვეყანამ მასტერკლასი ჩაუტარა მსოფლიოს
"როგორ მიხარია და რა ბედნიერი ვარ, ჩემმა ქვეყანამ, საზოგადოებამაც მასტერკლასი რომ ჩაუტარა მსოფლიოს? განგებამ ზესახელმწიფოები გააფრთხილა, შენ არა ხარ ვიღაცაზე მეტიო. როცა ჩვენ რუსულ აგრესიას ვუჩიოდით, ვიღაცა ამ ქვეყნებიდან აღშფოთდებოდა და ამით კმაყოფილდებოდნენ" - ამბობს პოეტი ტარიელ ხარხელაური "კვირის პალიტრასთან" ინტერვიუში. "დღეს, ამ გალაწუნებით შენ მიგახვედრა, რომ არა ხარ უძლეველი და მე რომ პატარა სახელმწიფო ვარ, მეც უნდა ჩამთვალო რაღაცის ღირსად", - აღნიშნავს პოეტი. #news #ტარიელხარხელაური Georgia #tbilisidaily #dailynews
ხათუნა ფერაძე
Tbilisi · 3 weeks ago
ღმერთია თავად სიყვარული!
თავი ქაღალდის პატარა ნავი მგონია, ონავარი ბავშვის გაკეთებული და ოკეანეში ჩაშვებული. ამ ნავივით ვლივლივებ დროის ზვირთებზე... ხან აქ ვარ, ხანაც იქ-ჩემს წარსულში... ხან ფანტაზია მომეძალება ჯიუტი ბავშვივით და დაუნდობლად გადამისვრის მომავალში დროის მანქანით, რომელიც თავად გამოვიგონე, შენთან შესახვედრად. რაოოო?! ნუო, გადარეულოო, ასე რაებს ბოდავო!- მეუბნება წარმოსახვა- ჩემში ჩასახლებული მაცდური ჭინკა. როდემდე უნდა სდიო ბავშვურ ზღაპრებს, არ დაიღალე ამდენი ოცნებებითო?!-მერე რა, განა ამის გამო ღირს გაჩერება?! განა შეიძლება გაიყინო სივრცეში და ფრენაზე უარი თქვა?! ღმერთიაო თავად სიყვარული, ამიტომაცაა ასეთი უსასრულო, საოცნებო, უძირო და უკიდეგანო! ასე შევცურდები მასში-უძიროსა და უკიდეგანოში, შენთან შესახვედრად! შენ, ხოოო, შენ! ჩემთვის დაბადებულო მრავალი წლის წინათ! შენ, შეუცნობელო, გამოუცნობო ჩემო შფოთვავ და ვნებავ! მოგიხმობ მრავალი წლის შემდეგ, მთელი ჩემი გრავიტაციით, მიზიდულობით, პლანეტებითა და ვარსკვლავებით! ჩემთვის შექმნილო და მსუნთქავო არსებავ! გიხმობ შენ, ყველგან და ყოველთვის, ყველა ამოსუნთქვასა და ჩასუნთქვაში, დარსა თუ ავდარში! შენ ხარ ანი და ჰოე, დასაწყისი და დასასრული, არაბუნებრივი,არამიწიერი სიყვარული ჩემი! შენ, ჩემი სიზმრების მბრძანებელი-მე, შენი სიზმრების დედოფალი... ღრუბლებში გაბინდული, ცაზე აზიდული გუმბათი ტაძრის, შენს მიერ სიზმრად მოძრღვნილი, ჩვენი სალოცავი, მე შენი ღრუბლებზე მწოლიარე ჩუმი მღელვარება!!! მაშინ, როცა ქაღალდს და ფანქარს ვიღებ და ვიწყებ ამ თეთრი სივრცის დაპყრობას, შენ გეძებენ ჩემი თითები, ჩემი თვალები, ჩემი წარმოსახვა და იწყებენ შენი სახების გამოძერწვას. გძერწავენ უტყვს, მდუმარეს, თან მრავლისმთქმელს და "უშიშარს, ვითარცა უხორცოს". როგორ მიყვარს ამ სახის ცქერა... გარკვევით ვხედავ შენს ყველა ნაკვთს, დროისაგან ჩამოქნილ ღარებს, აწეწილ, ურჩად გადაყრილ თმას და ნახევრად ჩაბნელებულ პროფილში ვცდილობ, გავარჩიო შენი სულის იდუმალება, შეგიცნო და შეგისრუტო მზის სხივებისაგან აკრეფილი დილის ნისლივით და დავალაგო აწეწილი ჩემი გრძნობები. გიყურებ მკაცრ და სევდიან პროფილში და ერთდროულად ვნებაც მოდის, პატივისცემაც და სიწმინდეც! შენ ხარ ჩემი მუზა, ჩემი აღმაფრენა, ჩემი ბედნიერება, ჩემი სიყვარული, მიზეზი სამყაროს დაპყრობისა და მიზანი დიდებისა! ბედნიერებაა შენს გვერდით ყოფნა, უსასრულობის შეგრძნებას ბადებ, თითქოს კოსმოსი ხარ, უკიდეგანო და შენს შავ, ბნელ და იდუმალ მხარზე მიდევს ფიქრებისაგან გაბეზრებული თავი, სამყაროს მბრძანებელი მგონია საკუთარი არსება, ჟანგბადი გლეჯს ფილტვებს და ემოციებად იღვრება ატმოსფეროში...! შენს გვერდით დუმილიც მრავლისმთქმელია, ის თავად ლაპარაკობს შენი სახელით... ამ დროს ვხვდები, რომ სიტყვას არანაირი ფასი არ აქვს, მხოლოდ შენი სხეულიდან წამოსული ტალღები საუბრობენ შენი სახელით. საუბრობენ კი არა, ბობოქრობენ, ღრიალებენ და ნაპირს აწყდებიან, ჩემ ნაპირს-სიზმარში ნანახ, ლამაზ ნაპირს, თეთრი ქვიშითა და ბრჭყვიალა კრისტალებით... მოდიან გუგუნით და როცა ჩემამდე მოაღწევენ, ძალას კარგავენ, ნელდებიან, ნებდებიან ფშვინვითა და ქშენით, დოღის ნარბენი ულაყებივით და ჩემს ფეხებთან ილექებიან რძისფერ ქაფად-ის შენი სულია, ჩემთან მოცურებული, სანატრელი და სავედრებელი, ნეტარების მორევში ჩამთრევი, ის თავს აფროდიტედ მაგრძნობინებს, აფროდიტედ, რომელიც ამ ქაფისაგან წარმოიშვა, როგორც ევა ადამის ნეკნისაგან. საოცარია, მე დავიბადე შენი ნეკნიდან დიდი ხნის წინათ, ტკივილსა და ნეტარებაში, ამიტომაა ასე რომ მტკივა და მიხარია, მცივა და მათბობს, მძულს და მიყვარს! შენსავით ბობოქარია ეს ნეკნი, დაუდგრომელი, ჯიუტი და თავნება, გადამდებია და მომაკვდინებელი- ავი სენივით, ნარკოტიკია, მიმჩვევი და დამმორჩილებელი, ამიტომაცაა რომ მინდა მის წიაღში დაბრუნება, იქ ხომ ჩემი საცხოვრისია!
აკუნა მატატა
Tbilisi · 3 months ago
ნიკა კვესელავას პოეზია
ო ლა ლა ჩვენ გიჟები,ო ლა ლა უხსოვარი ხნისა ვართ, მაპატიე,მორალი ღმერთი ქაღალდისაა! დედამიწა ხაზივით, ცოდვილების საშოა, დედამიწა პაზლია, ბავშვის სათამაშოა. ბრბოს ხმა - ურა კრებითი, ფრაგმენტებად,კადრებად ერთხელ გამოკვებითაც არა,არ გეკადრები არა,არ გეკადრები. არა,არ გეკადრები. უსარგებლო მადლია, დაშრეს არქიპელაგი, ჩემი ძვლები ჯართივით მიწის ქვემოთ ელაგოს. გამო, გამომაფხიზლე, შენგან გადმომათრიე, დაუფიცარს გაფიცებ, ადრინდელზე, ადრეა. სული თითქოს მორგია, ხორცი მიწის მოვალე, ცოცხალ მკვდრებიც გჯობივართ ჩვენ გიჟები,ო ლა ლა. აჰა,შენი სათავე, ჭეშმარიტი,დეკადა, ალბათ დამასაფლავეს, თორემ დამირეკავდი. ცოტა რამეს მკითხავდი, ცოტას წაგიკითხავდი, პირგამშრალი,სვენებით, ვიცი, რომ არ გეძინოს იცი გამიხსენებდი. წრეზე ბრუნავს ეს ეზო, სახლი უსმენს ბეთჰოვენს, მხოლოდ ქრისტემ ვერ შეძლო ქრისტესავით ეცხოვრა. მთვარის შუქზე, წითურო, მაგ საწოლზე სატინის, შიშვლდები რომ გიყუროს, ღამემ როგორ გატკინა. თავზე რომ არ ფიქრობდნენ ვესტიბულიზაციას, მოაცილებს მიკრობი(თ) მზე რომ ქვრება მაციებს. ფეხზე კარი მოვიბი, არაფერი არ გქვიათ, ეს სიცოცხლე მოვიგე, სოხუმია,არქივი. ხორცში ისე გაკივის ტკივილი რომ არ მტკივა. ეჭვნარევი ბაცილი, დახეთქილი საძილე, სავსე მთვარეს ვაცილებ ჯანმრთელობა დაცლილი. გააჩინა,უარა სისხლის გამოსაშრობად, სიყვარული, სუ! არის, ტკივილია ბავშვობა. აი,ასე ო ლა ლა, აი,ასე ო ლა ლა, ღმერთი ქაღალდისაა, რეალურად მოვკალით! მიზეზ მიზეზ დავხიეთ, დამალული ჯერ არ ვართ, გვღალატობენ ძაღლებიც რაღაც რიგზე ვერ არი... რაღაც მართლა ვერა რა, სამოც კილოს ვიწონი, მოდი, მოდი, წითურო! ჰპოვე შენი საქმენი, კოცნა გამომიწოვე, სანამ სხვები დამკბენენ. ჩვენ გიჟები,შემთხვევით შიმშილს ვიკლავთ წიგნებით გამო, მათავისუფლეთ, მომიაროთ იქნება. პოეზია ნიჭია, თქვენ რომ აღარ გიჭირავთ, მაპატიეთ,მორალი ჩვენ გიჟები, ო ლა ლა უხსოვარი ხნისა ვართ, ღმერთს ზეცაში რა უნდა ღმერთი ქაღალდისაა! *** ქვა ეგდო, გულის ფორმის, ხელების გზაჯვარედინზე, ამოგიყვირე აივნიდან ისე მეტკინე მერე თვალებით დაგახამხამე რომ არ მეტირა. შენ ილოცე და გადაგიწერე,სული ამომხდა,სულსაც ამოვხდი. ამ წელსაც მოვა ქარიანი შემოდგომა სინამდვილეში, არა ისეთი რომ გეოცნება, არა ისეთი რომ გეგონა, დერეფნებს,კორიდორებს საით მივყავარ?! ისე მინდოდი შუაღამით,ხველა დამეწყო, გარეთ აცივდა,შენ შეგიძლია ძველებურად შენში მიფიქრო, შეგეძლოს მაინც სიზმრებიდან შემხვდე, ცა გავცრიცოთ, დავბნელდეთ, დავშრეთ სადმე გავიქცეთ. უძილობისგან დასრესილი ძველი კადრები, გუშინდელი დღე არქივივით შეგინახე, შენს ფეხებთან შენს მუხლებთან სურვილს მოგიფხან და დავიწყებამდე სხეულიდან სუნს აგფხეკ. რუკაზე სძინავთ ქალაქებს,მე და შენ არა, როგორ მინდოდა შენი სუნთქვით გამეთბო წვიმა, პეპლები მუცლის ღრუში აგიჭრელდება, გადავყრით აჩრდილს ჩვენს შუა, წყლისკენ, . რა ადვილია მთელი წელი უხმოდ გელოდო ყოველ პარასკევს შიშებისგან განთავისუფლებ, მაინც შორია დედამიწა ორივე მხარეს შუშის ნატეხზე გაჭრილ გრძნობებს გამომიწოვს მთელი ეპოქა აღარ დავწერ აღარ დავწერ გადაიჩვიე ეგ თვალები ჩემი ლექსიდან. ბალახები წითელია თუ დახმა და გამოილია, არახარ არც წინ არც უკან შენ არ მოხვედი... მე მეშინია ვეღარ გიცნო,თავდაპირველად და გაუცხოვება ომივით დაგვეწყოს გამხმარ ბალახზე. გამიშლი ტუჩებს ცდუნებების გამოსაშვებად, მიყვარხარ ახლა შეიძლება ჩემზე მეტადაც მგრძნობდე რადგან მკვდარი ვარ, შენი ტკივილის წასაღებად ისევ მოვედი, ყველა ქუჩაზე, მაღაზიაში, წიგნებში, ან სულაც გამვლელის თითებსაც მოუძებნი ჩემში მსგავსებას. ვერასდროს გადამივიწყებ. შენ ყოველ დილით მზესთან ამოხვალ მე ყოველ ღამით გადავბრუნდები, ურმებს გადავყრი გზებიდან და გზა არ იქნება, ჩემს იქეთ შენს იქეთ ჩვენ დავინახეთ შეგრძნებების მძიმე ლითონი, ისეთი მძიმე რომ ვერ ავწიეთ. ქვა ეგდო, გულის ფორმის დედამიწაზე უნდა წაგვეღო უნდა წაგვეღო გაგვენაწილა. **** ოთახში,ჭერზე დახტის კალია, ვუსმენ საკუთარ აჩრდილის ფეთქვას, ჰო,ყველაფერი ჩემი ბრალია, რაც უკვე ვთქვი ან რაც უნდა მეთქვა. რაოდენია სულში რაოდენ, გაუქმებული გზებით,ხიდებით, მოვალ სიცილით,სასაფლაომდე და ერთიანად აგიტირდები. შენი ქუჩაა,მეათასედი, მოლურჯო ზონა,ხველას იწყებენ, სინამდვილეში არ ხარ ასეთი, გახსენებამდე, დაგავიწყდები. ღამე მორგია, ან რა მოგივა, მთვარის მაგივრად შეხვდე ალიონს, რისთვისაც იბრძვი, თუ შენი ღვიძლი გაგიშვებს ბიჭო, უნდა დალიო. ყველასთან ვისაც ფული არა აქვს ცდომა ნიჭია და მსახიობი, გულისტკივილი ვეღარ გადაგაქვს... წერონ მაგათმაც, ხატონ მაგათმაც, შენი პილატე,ჩემი იობი. მოკვდი! იომე! ყველა ჭრილობის განსახილველად, მოდი პირველად! წადი მეორედ, გაგიმეორებ, რომ გზა მცდარია, წყვეტილ სანიშნით, არც არაფერი არ მიხარია, შენი ცრემლები იცის ბალიშმა. აღარ გამიშვა, აღარ გამიშვა, თეთრი ხელები,ლურჯი მოლია, არ გაგიკვირდეს ზეცამ ქარი შვას, არც არასოდეს მოგიყოლია. როგორ უყვარდი, წიგნების კითხვა, იმ ვიღაც ვირთხას, შენი თვალები არ უნახია, შენი ტუჩები არ უნახია, არც შენი ცრემლი,არც შენი სევდა. აკი ახია, იქ აღარ ცხოვრობ,ძველი სახლია. ან რაღა დარჩა,ხარაკირია, გადაირიე?! რას მემართლება, მუხლებზე არა, საწოლზე ჯდები მიყურებ მღვრიედ, ქრისტეს სანთლებით. დავრჩით მარტონი, აწი,ბატონო... არავინაა ჩვენი პატრონი, მიმიღე, გულში ან მიმატოვე! სიმინდის ყვითელ თავთავებიან, ღეროებს, თავი უნდა უხარო, იქნებ ეშველოს რამე ამინდებს, მეტყვი ,,ბუ ხარო'' გეტყვი ,,წავიდეთ'' ოთახში,ჭერზე დახტის კალია, ვიფიქრე, მოვკვდი, ღამე ვათიე, თუ ყველაფერი ჩემი ბრალია, მე მაპატიე!
Kutaisi Daily
Tbilisi · 3 months ago
ვინ იყო პირველი ქუთაისელი ებრაელი ქალი, რომელიც თოჯინების თეატრში თამაშობდს?
1926 წლის 20 ივნისს ქუთაისელი ქართველი ებრაელების, მარიამ მოშიაშვილისა და იეკუთიელ ეგუთი თავდიდიშვილის ოჯახში პატარა გოგონა დაიბადა. სახელად რუთი დაარქვეს. გოგონა იზრდებოდა, რეჟისორობაზე ოცნებობდა, თეატრი მისი გატაცება ხდებოდა, ყოველ საღამოს თეატრში ატარებ­და. ქალი და თეატრი იმ დროისთვის რთულად აღსაქმელი იყო. რუთის ძმა, რომლის შესახებაც ხშირად წერდა საკუთარ დღიურებში, მეორე მსოფლიო ომში დაიღუპა: “ერთი წელი გავიდა ომის დამთავრებიდან, ჩემი ძმა მაისი არ დაბრუნდა, დღემდე კარებზე გვიჭირავს თვალი, იქნებ მოხდეს სასწაული და მისი დაღუპვის ცნობა ტყუილი აღმოჩნდეს. ერთ დღეს ქუჩაში სერგო ცაგარეიშვილი შემხვდა, ის ჩვენი ოჯახისთვის ძალიან ახლობელი იყო. ძმის მეგობარი და მამას მეგობრის შვილი, საკმაო ხანი არ მინახავს. მიხარია ძმის მეგობრებთან შეხვედრა, მათ რომ ვხვდები, ასე მგონია, ჩემი ძმა ისევ ჩემს გვერდითაა. ჩემი სევდის მიზეზი რომ ვუთხარი, მითხრა: „რუთი, ქუთაისში თოჯინების თეატრს ვაყალიბებთ, ვიცი შენი შესაძლებლობები, მახსოვს სკოლაში როგორი აქტიური იყავი და წამოდი ჩვენთან, მსახიობები გვჭირდება, ერთად გავაკეთოთ კარგი საქმეო, თან სამსახურის პრობლემაც მოგეხსნებაო. უარი ვუთხარი, იმ მოტივით, რომ მამა არ დათანხმდებოდა ჩემს თეატრში მუშაობას. ეგ მე მომანდეო, მითხრა სერგომ. მე დავითანხმებ ეგუთი ბიძიასო. სერგო მოვიდა ჩვენთან, კაბინეტში ჩაიკეტნენ, არ ვიცი, რა უთხრა მამას, მაგრამ საოცრება მოხდა, მამა დათანხმდა. ხვალ უნდა გამოვცხადდე ახალ სამუშაო ადგილზე, ეს არის თეატრი... დღეს მოვედი ეგრეთწოდებულ თეატრში. თეატრი ყო­ფილი ღვინის სარდაფია. ყველაფერი ღვინის სუნითაა გაჟღენთილი, უამრავი სამუშაო გვიდევს წინ, რომ ეს შენობა თეატრს დავამსგავსოთ. ბევრი რამ არის საკეთებელი, სკამიც კი არ გვაქვს. ხვალ სერგო სქემას მოიტანს და იმის მიხედვით შევუდგებით თეატრის ინტერიერის მოწყობას.” სწორედ ასე დაიწყო მისი კარიერა. რუთის უდიდესი წვლილი მიუძღვის, როგორც თითოეული სპექკატლის წარმატებით ჩატარებაში, ისე თეატრის თოჯინების თეატრის ჩამოყალიბებაში. ის იყო პირველი ქართველი ქალი თოჯინების თეატრში, რომელიც კაცის როლებსაც კი ბუნებრივად ასრულებდა. წყარო : დავიწყებული ისტორიები - კათოლიკური და ებრაული თემები ქუთაისში ფოტო: უცნობი ქუთაისი#ქუთაისი #ებრაელები #რუთი #თავდიდიშვილი #ისტორია #kutaisidaily
Tbilisi Daily
Tbilisi · 1 month ago
პატრიარქი: ვთხოვ წმინდა ნიკოლოზს შეიწყალოს საქართველო და მთელი მსოფლიო
„მე მინდა ვთხოვო წმინდა ნიკოლოზს, რომ გაიღოს მოწყალება და შეიწყალოს საქართველო და მთელი მსოფლიო“ - ასე დაასრყლა ქადაგება დღეს, სრულიად საქარტველოს კათოლიკოს პატრიარქმა. ილია მეორემ წმიდნა ნიკოლოზის ხსენების დღეს საზეიმო წირვა სიონის საკათედრო ტაძარში თავად აღავლინა. „ქრისტე აღსდგა! წმინდა ნიკოლოზი იყო მოწყალე, მშობელია ,მოწყალე მამაა , ყველას ადამიანს თავის ცხოვრებაში წმინდა ნიკოლოზის მოწყალება გამოუცდია. არ ყოფილა შემთხვება რომ არ აგისრულოს თხოვმა წმიმდაა ნიკოლოზმა. მოწყალეა მარტო ქრისტიანების კი არა მუსლიმებსაც ეხმარება. მე მახსენდება მონაყოლი უწმინდესისა და უნატარესის ეფრემისა. წმინდა ნიკოლოზი სწყალობდა განსაკუთრებით, უწმინდესსა და უნეტარესს. ერთხელ ბათუმში არის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი ხატია წმინდა ნიკოლოზის . მივიდაა, მიტროპიოლიტი ეფრემი და ეუბნება ხატსა შენ ხარ მთავარეპისკოპისი და მე ვარ მიტროპოლიტი, გეხვეწებიო სთხოვეს პატრიარქს, რომ მოიწყალება გაიღოს ჩემ მიმართ, სულ შეიცვალა მის მიმართ დამოკიდებულება და შემდეგ პატრიარქად აირჩიეს ეფრემ მეორე . საოცარი მოწყალეა, არ არის შემთხვევა, რომ ადამიანმა სთხოვოს და მან არ მიიღოს თხოვნა. მე მინდა გავისხსენო ჩემი შემთხვევა - აკდემიაში ვსწავლიბდი, ჩემთან სწავლობდა არქიდიაკონი ხარიტონი. დასავლეთიდან იყო, ბათუმში ჩამოვიდა ოთხშაბათ დღეს და მითხრა, რომ მიჭირსო და დამეხმარეო. მე ვუთხარი, რომ ყოველ ოთხშაბათს აღვასრულებთ პარაკლისს წმინდა ნიკოლოზისა და სთხოვე წმინდა ნიკოლოზს და დაგეხმარება-მეთქი. იმ დღეებში ვხედავ სიზმარს წმინდა ნიკოლოზი შემოსილია, ტახტზე ბრძანდება დაწოლილი და ხელია აქვს გამოწვდილი და მეფერება თავზე და მე მიხარია, მე ვეუბნები, ხარიტონი მეთქი? და მპასუხობს წმინდა ნიკოლოზი ხარიტონი ამოვიყვანე ორმოდან და მეტი რაღა გინდაო, და უწმინდესსმა ეფრემ მეორემ გაიღო მოწყალება და მიიღო ბათუმის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში მღვდელ-მონაზონი იყო და თანდათან დაიმსახურა და გახდა არქიმანდრიტი, მთელი წლები წმინდა ნიკოლოზი სწყალობდა. დიდება უფალს და მადლობა უფალს, მე ვუთხარი მას, რომ წმინდა ნიკოლოზმა ამოიყვანა ორმოდან, იმის შემდეგ სულ ევედრებოდა, გარდაიცვალა დაასაფლავეს ეკლესიის ეზოში. როცა გაგიჭირდებათ სთხოვეთ წმინდა ნიკოლოზს, წმინდა ნიკოლოზი უარს არ გეტყვით, ახლაც ამ რთულ დროს, მე მინდა ვთხოვო წმინდა ნიკოლოზს, რომ გაიღოს მოწყალება და შეიწყალოს საქართველო და მთელი მსოფლიო'', - თქვა ქადაგებისას უწმინდესმა. #ილიამეორე #კათოლიკოსპატრიარქი #ქადაგება #TbilisyDaily #DailyNews
ასკეზ ა.
Tbilisi · 2 months ago
რელიგიურ ამბებზე ვიტყვი ორიოდე სიტყვას :))
გიხაროდენ მეგობრებო ! უფალი ჩვენთანაა, რომელიც გვათავის-უფლებს. ხოლო ისინი, ვინც მონობენ - და აკერპებენ, კი ვხედავთ მათი კერპები გაცდაგაიმივით რომ დაიმსხვრა და ნამსხვრევებმა - ბერვი მონური სულისკვეთების ფანატიკოსი შეიწირა :))) ძალიან მიხარია, რომ ჩვენს დროში - ჩვენმა თაობამ , ასე თუ ისე შეძლო ღ-მე-რთის თავის თავშივე მიბრუნება და გარეთ არსებული - ილუზიური სიმბოლოები, თავის უაზრო ფუნქციას კარგავენ , საჭიროებასაც :)) . ყალბი სიმბოლიკები, კერპები - ადამიანს ილუზიას უჩენენ, რომ გარეთ უნდა ეძიონ ის , რაც შიგნითაა. აღმნიშვნელმა აღსაღნიში - არსი დაავიწყა ხალხს, მაგრამ გავიხსენეთ ♥. ამიტომაც - კერპები უკვე თავისივე ნებით იმსხვრევიან ;) . სისტემებმა კი, რომელიც ხალხს კიარ მორჩილებდნენ და ჩვენს სულიერებაზე კი არ ზრუნავდნენ - გვა-მონ-რჩილებდნენ - სრული კრახი განიცადეს. ორიანი თქვენ - და ხიშტი. პაკა ♥ ძიებაც შიგნით დაიწყო და არა გარეთ. ღ-მე-რთი - მათთანაა , ვინც -მე-დ ყოფნას - იტევს და იტანს. სისტემა კი - მე- ს გართმევს :) . მორწმუნე მაძიებელი გახდა, მათხოვრობა შეწყვიტა და ახლა მხოლოდ თავის თავში - სთხოვს - თავისივე თავს -შველას. ვიხრჩობით, მაგრამ მივხვდით რომ ხელი უნდა გავანძრიოთ და მაშველს აღარ მოვიხმობთ. ცრუ რელიგიური სისტემა ვეღარ შეგაშინება, როცა - შენივე ეშმაკი შენსავე თავში აღმოაჩინე და შენივე დემონების გაკეთილშობილებას ცდილობ შენივე - ღ-მე-რთებით. აგერ ვხედავთ, ძველი, მოყირჭებული ცნობიერება საქართველოში - კომუნისტურ, ფანატიკურ - ჩასტერეოტიპებული როგორ აყროლდა, უკვე მისი სუნი თავად - იმ ადამიანებსაც ეცათ , ვინც ამ ყველაფრის მონაწილე იყო ასე თუ ისე და იმდენად გაგიჟდნენ - ეს რელიგიური ფანატიკოსი ფსიქოპატები რომ - ფიზიკურ განადგურებაზე გადავიდნენ ტერორისტული - თვითშეწირვის მცდელობებით. ამას სხვა ვერაფერს ვუწოდებთ :) და მეცინება, რომ - რეალური სახე გამოავლინეს - ყველანაირი სახის - ფსიქოპატი ფანატიკოსი - კრიმინალია ;) , რომელსაც თუ არ მის-დიე, თავადვე გამოგეკიდება და თუ ვერ დაგი-მონ-რჩილა მოგკლავს :) . მაგრამ თავისივე რელიგია დავიწყებიათ, ფიზიკური განადგურებით - ჩვენს სულიერ მდგომარეობას მხოლოდ აამაღლებენ, აი მათ სულებზე კი - ნუ იკითხავთ რა მოუვათ :) . მაგრამ გიხაროდენ თქვენ მეგობრებო, მათ , ვინც სიამოვნებით რომ გადაიხლართებით ახალ ცნობიერებაზე და ძველ - ყალბ ტყავს, სიამოვნებით იხდით. როცა ძველი ცნობიერება ახალს ვეღარ ამარცხებს, ბოლო გასროლა - ძალადობრივი აქვს ხოლმე. უკვე შენს ფიზიკურად განადგურებას ცდილობს, რადგან იდეურად კაი ხნის წინ შეცდა. გადახედეთ ისტორიას, როგორ ინგრეოდა ძველი იდეოლოგია და ანაცვლებდა ახალს. ვინც ომობს, ის ყოველთვის დამარცხებულია. გამარჯვებულს ძალადობა არ სჭირდება. გამწარებული დამარცხებული კი, ზოგჯერ ბოლო გასროლას - თავად აკეთებს და თავს იკლავს, მევე მოვიკლავ ჩემს თავსო - ამითაც თავის ეგოს უკმევს გუნდრუკს და ბოლო წამსაც კი არ აღიარებს, თავის უსუსურობას. ეს ის პონტია, მე ვკვდები , ვიხრწნები და შენც უნდა გაგიყოლოო. ჰოდა ბევრს გაიყოლებს, ვინც მაგ ცნობიერებას ებღაუჭება და ახალ ეტაპზე გადასვლა აშინებს. ასე რომ ნუ გეშინია ახლის , ერთადერთი - ვისიც უნდა გეშინოდეს - შენივე თავია, რომელიც წარსულის გამო - აწმყოს დაგაკარგვინებს. ამიტომაც ახალი - აქ და ახლაა, აწმყოა და აწმყო - სიცოცხლეა, სიყვარულია - ღ-მე-რთია. მე ის მახარებს - რა სასაცილოა, ასეთი თვითაღიარება რომ - დამარცხდნენ. ასეთ კომედიას თუ დადგავდნენ - ამდენსაც ვერ ვიფიქრებდი :)) სადგავიცინოთ:)) სრული ისტერიკა აქვთ. იდეოლოგიური ტერორისტები, თვითშეწირვით - ცდილობენ სხვები გაიყოლონ, როცა ეს ნაბიჯიც - იგივე ცნობიერების მომანგრეველი გახდება ♥ - მათთვისვე. მაგ ბომბზე თავად აფეთქდებით. :) ასე რომ, ახლა ასეთი დროა - ან მიხრწნილ გამომპალ ცნობიერებას საბოლოოდ - ჩამოვიგლიჯავთ, ან - მასშივე დავლპებით, გავიხრწნებით და ავყროლდებით. სამყარომ - ან გაცნობიერდი, ან მოკვდიო. ვა ბანკზე წავიდა. დ მიყვარს ♥ ჰოდა, გაიხადე შენი ძველი - ცნობიერება და - იზეიმე აღდგომა - დაბადება :) ♥ ! და გიხაროდენ, რადგან - სულიერ დონეზე გამარჯვება - მოპოვებულია, ვიმეორებ - როცა დაპირისპირებაში - ერთი მხარე ცხოველად იქცევა და უკონტროლო ხდება, იმდენად თვითონაც იცის ვერაფერს რომ ვეღარ - მოგჭამს - ისღა დაგრჩენია - ფიზიკურად გავნოს. გულიარავის ეტკინოს ემანდ. მკვლელი-თავად ხდება მოკლული, თავისივე იარაღით. მახვილის ამღები მახვილითვე განიგმირებაო. :) წესით უნდა იცოდეთ :) ♥ - რისთვის ბუტბუტებდით ლოცვებს? იქნებ შინაარსზეც გეფიქრათ. :) მაგრამ , ჩვენ ადამიანები მგონი იმისთვის ვართ, რომ - ეს უსუსური - დორბლმორეული თანჩაყოლების პოლიტიკა - მოხერხებულად მოვაშთოთ და ცხოველი - საბოლოოდ ჩაჯდეს გალიაში. პაკა ძველ ცნობიერებას, ახალს გილოცავთ ♥ ! (უფრო დეტალურადაც ვიტყვი ამ ყველაფერს , განვავრცობ მოგვიანებით ♥) პ.ს. ამ ფოტოს შინაარსი ზუსტად ასახავს ძველი ღმერთის მსხვრევას ახლით , და ღმერთი ყოველთვის ახალი უნდა იყოს, თუ ძველია - ის კერპია უკვე და კერპი უნდა დაიმსხვრეს. (ნინო დიდებაშვილი) #opinion