6 votes
8 comments
0 shares
Save
10 views
Ana Liparteliani
Tbilisi · 1 year ago

Overthinking-ის საუკეთესო შესატყვისი რა არის ქართულად? ერთი სიტყვით, ანდა ჯანდაბა ორითაც იყოს :დ


Ana Liparteliani
Tbilisi · 1 year ago
Similar Posts
Marneuli Daily
Marneuli · 1 month ago
ვაჟის სიყვარული ჩემ ხალხში - ელიდა ლაჩინ მუხაევას ბლოგი
ვერავინ უარყოფს, რომ ოჯახში ყველაზე სასურველი შვილი ბიჭია. რ
ვაჟის სიყვარული ჩემ ხალხში  - ელიდა ლაჩინ მუხაევას ბლოგი
ვერავინ უარყოფს, რომ ოჯახში ყველაზე სასურველი შვილი ბიჭია. რ
Kutaisi Daily
Zeda Simoneti · 2 months ago
"ქუთაისზე როგორ უნდა დავწერო" - აკა მორჩილაძის ქუთაისი
რამდენიმე წლის წინ სოციალურ ქსელ "ფეისბუქზე" მწერალმა აკა მო
"ქუთაისზე როგორ უნდა დავწერო" - აკა მორჩილაძის ქუთაისი
რამდენიმე წლის წინ სოციალურ ქსელ "ფეისბუქზე" მწერალმა აკა მო
Sokhumi Daily
Sokhumi · 4 weeks ago
რა უნდათ აფხაზებს?
1985 წელს, ბორჯომში ყოფნისას შევესწარი, პროფკავშირის საგზური
რა უნდათ აფხაზებს?
1985 წელს, ბორჯომში ყოფნისას შევესწარი, პროფკავშირის საგზური
Batumi Daily
Batumi · 2 months ago
როგორ ჩავირიცხოთ ამერიკულ უნივერსიტეტში III: სარეკომენდაციო წერილი
ამერიკული განათლების მისაღებად, ტესტირებებთან და მოხალისეობრ
როგორ ჩავირიცხოთ ამერიკულ უნივერსიტეტში III: სარეკომენდაციო წერილი
ამერიკული განათლების მისაღებად, ტესტირებებთან და მოხალისეობრ
Nino Kakulia
Poti · 3 months ago
მკვდარი პოეტების საზოგადოება. ჩემი შეფასება
ფილმში „მკვდარი პოეტების საზოგადოება“ მოქმედება კოლეჯში ვითარდება. აღნიშნული კოლეჯი გამოირჩევა დიდი სიმკაცრით. სასწავლებელი ეყრდნობა ოთხ ძირითად ბოძს:ტრადიციას, ღირსებას, დისციპლინას და ოსტატობას. კოლეჯის სტუდენტების ცხოვრების რთული და რუტინული გრაფიკი კი საკმაოდ მრავალფეროვანი ხდება პროფესორ ჯონ კიტინგის წყალობით. ეს ადამიანი,ჩემი აზრით, ნამდვილად მისაბაძი პიროვნებაა. ის მაქსიმალურად ცდილობს, რომ თავისი სტუდენტების მომქანცველი და დაძაბული გრაფიკი გაახალისოს. ჯონ კიტინგის მთავარ მიზანს წარმოადგენს ის, რომ ყველა სტუდენტს შეჰმატოს თავდაჯერება და დაარწმუნოს საკუთარ შესაძლებლობებში. იგი ცდილობს, რომ ყველას აგრძნობინოს ინდივიდუალიზმი. ჯონი სტუდენტებს მიმართავს: „ნუ დაუშვებთ რომ თქვენი ლექსები ჩვეულებრივი იყოს.“ ამ შემთხვევაში ის წინააღმდეგობას ეყრება მაკალისტერისგან, რომლის აზრითაც, ახალგაზრდები კიტინგს შეიძულებენ როდესაც მიხვდებიან და აღმოაჩენენ, რომ არ არიან არც შექსპირი, არც მოცარტი და არც რემბრანდტი. ზოგიერთმა სუსტი ნებისყოფის მქონე ადამიანმა ნამდვილად შეიძლება ჩაიქნიოს ხელი ცხოვრებაზე, მაგრამ რეალურად ცდა ბედის მონახევრეა და ოდესღაც ყველაფერი გამოგვივა. არაფერია შეუძლებელი.მთავარია შრომა და მიზანდასახულობა. ჰარვარდს ხომ მისი სტუდენტები ქმნიან. როგორც ჯონი სტუდენტებს არიგებდა უნდა დავიჭიროთ წამი და ცხოვრებისგან ტვინი ამოვწოვოთ. „დრო არის ის, რაც ჩვენ ყველაზე მეტად გვინდა, მაგრამ ცუდად ვიყენებთ მას.“ დროზე ძვირფასი ხომ არაფერია. ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს, რომ „დრონი მეფობენ და არა მეფენი.“ ჯონ კიტინგის დევიზია, რომ მოვლენებს ყოველთვის განსხვავებულად უნდა შევხედოთ. ის სტუდენტებს ასწავლის: „როცა უბრალოდ გგონიათ, რომ რაღაც იცით, მას სხვა მხრიდანაც უნდა შეხედოთ. მაშინ შესაძლოა სულელურადაც კი მოგეჩვენოთ ან არასწორად. უნდა სცადოთ.“ ჯონი ადის მაგიდაზე და ამგვარი ჟესტით ამყარებს თავის მოსაზრებას. მაგიდიდან ხომ ყველაფერი სხვანაირად ჩანს. აღნიშნული საკუთარ თავზეც არაერთხელ მაქვს გამოცდილი. ბრძოლას არ უნდა შევუშინდეთ და ახალი ხედვები აღმოვაჩინოთ. პირდაპირ და ყველა სტუდენტის გული მოიგო და ჩაუნერგა დიდი სიყვარული პოეზიისადმი. კარგი იქნებოდა, რომ ჩვენს ქვეყანასაც ბევრი მისნაირი მონდომებული მასწავლებელი ჰყავდეს. ფილმში „მკვდარი პოეტების საზოგადოება“ საკმაოდ დამაფიქრებელია ნილის და მამამისის ურთიერთობა. ჩემი გადმოსახედიდან, ნილის მამა გარკვეულ დათმობაზე აუცილებლად უნდა წასულიყო. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ მას ისევე, როგორც ყველა მშობელს თავისი შვილისთვის მხოლოდ კარგი უნდოდა. ჩემი აზრით, ეს მაინც ვერ ამართლებს მის ქცევას. ნილი აკეთებდა ყველაფერს რაც შეეძლო და მაქსიმუმს დებდა. ფილმის მიხედვით, ნილი გამოირჩეოდა საუკეთესო აკადემიური მოსწრებით, რაც საჭიროა, რომ ადამიანმა დააფასოს. ერთი სიტყვით, ნილის განათლება და მსახიობობა ერთმანეთს ხელს არ უშლიდა და ერთმანეთთან წინააღმდეგობაში არ მოდიოდა. ფილმში დღევანდელობის პრობლემა კარგად არის ასახული. მშობლები სათანადოდ ვერ აფასებენ საკუთარ შვილებს და ისინი ისევ პატარები ჰგონიათ. ნილი უნივერსიტეტის სტუდენტი იყო. სტუდენტს აქვს საკუთარი შეხედულება ყველაფრისადმი და შეუძლია დამოუკიდებლად აზროვნება. ნილის მამას შეეძლო, რომ უბრალოდ დაეფიქსირებინა საკუთარი მოსაზრება და ამას ჰქონოდა მხოლოდ და მხოლოდ რჩევის და არა იძულებითი ხასიათი. აბსოლიტურად სხვა სიტუაცია იქნებოდა ნილს მხოლოდ მსახიობობა, რომ ნდომებოდა. თუმცა, ჩემი აზრით, არც ეს იქნებოდა გასაკიცხი. ადამიანმა ხომ ის უნდა აკეთოს რაც მას ყველაზე მეტად მოსწონს თუ, რა თქმა უნდა, მას აქვს ამის შესაძლებლობა. ძალიან რთულია აკეთო ის, რისკენაც გული არ მიგდის მით უმეტეს თუ ეს ეხება პროფესიას. ადამიანის მუშაობა გაცილებით ნაყოფიერია იმ საქმის კეთებისას, რომელიც მას სიამოვნებას ანიჭებს. თუმცა აღსანიშნავია ისიც, რომ არც ნილი მოიქცა სწორად. ნებისმიერი სიტუაციიდან არსებობს გამოსავალი. მას შეეძლო, რომ კიდევ ერთხელ ეცადა ბედი. მას მაგალითიც ჰქონდა. ერთხელ როდესაც კიტინგის რჩევით მამამისს დაელაპარაკა, საუბარმა შედეგი გამოიღო. ასე, რომ ყველაფერზე ხელის ჩაქნევა დაუშვებელია. ადამიანთა უმრავლესობა ცხოვრებას ჩუმ სასოწარკვეთილებაში ატარებს, რაც ძალიან არასწორია. უნდა ვიბრძლოთ მთელი ცხოვრების მანძილზე საკუთარი კეთილდღეობისთვის და ვიყოთ ოპტიმისტები. ცხოვრება არ უნდა მივიღოთ ზედმეტად სერიოზულად, რადგან მაინც ვერ შევძლებთ მუდმივად ცხოვრებას. ჩვენ, ყველა, ადამიანები ვართ და შეუცდომელი არავინაა. ჩემი აზრით, ნილს უფრო მეტი მონდომებით როგორც სწავლისადმი ისე მსახიობობისადმი, შეეძლო მამამისის გადმობირება საკუთარ გადაწყვეტილებაზე. ეს ყველაფერი მას საკუთარი რწმენით უნდა დაემტკიცებინა. „სიმართლე სხვების თვალწინ ჩვენი საკუთარი წმენის შენარჩუნებაში მდგომარეობს. იგი უნიკალურია. “ მაგრამ ძალიან სამწუხაროა ის, რომ „უბედურებაზე კარგი მასწავლებელი ამ ქვეყანაზე არ არსებობს.“
AstroGeorgia
Tbilisi · 1 week ago
მალხაზ გველუკაშვილი - აზრები
1. არაფერი ხდება შემთხვევით, ყველა შემთხვევითობა კანონზომიერია. ყოველი მარცხი ჩვენი არასწორი არჩევანის და ყოველი უბედურება - ჩვენი გაურკვევლობის შედეგია. ამიტომ, უნდა გამოვიკვლიოთ საგანთა არსი. არსში წვდომა საშუალებას მოგვცემს - გავაკეთოთ სწორი არჩევანი (ჰო, ან არა). გამოირიცხება შემთხვევითობა და წარმატება გარდუვალი გახდება. 2. ცხოვრება ომია, რომელშიც უნდა გამოვიწრთოთ, თუ გვინდა რომ ბიჯით წავიწიოთ წინ. გამარჯვება თავისით არ მოდის, ის უნდა მოვიპოვოთ. 3. იმისათვის რომ გაიმარჯვო, ჯერ უნდა გაძლიერდე. იმისათვის რომ გაძლიერდე, აუცილებელია რომ გაათავისუფლო ნება მონობისაგან, გონება პირობითობებისაგან და რწმენა კერპებისაგან. თუ შენი ბრძოლა სამართალიანია და გჯერა რომ გაიმარჯვებ, აუცილებლად გაიმარჯვებ, რადგან ბოლო სიმართლისაა... და ბოლოს, ნუ გეშინია, რადგან შიში და სიკვდილი მეგობრები არიან... 4. ყველა განუხორციელებელი მიზანი - ცარიელი მიზანია. მოქმედება მხოლოდ მაშინ იქცევა მოქმედებად, როცა მას განსაზღვრავს ნება. ამიტომ ამბობენ ძველი წმინდა და საკრალური წიგნები, რომ ადამიანები განისჯებიან არა თავიანთი აზრებითა და მიზნებით, არამედ მათი საქმეების მიხედვით. იმისათვის რომ ვიყოთ, უნდა ვიმოქმედოთ. 5. ნებისმიერი ფენომენის (ადამიანის, საგნის, სიცოცხლის და თუნდაც ზოგადად პროცესის) არსებობა პირდაპირ ან ირიბად კავშირშია სხვა ფენომენის წარსულთან, აწყმოსთან და მომავალთან. შეგრძნება იმისა, რომ ისინი დამოუკიდებლად არსებობენ და მათ შორის არანაირი კავშირი არ არის, დაფუძნებულია ან არასრულფასოვან ცოდნაზე, ან ფენომენთა არსში წვდომის უუნარობაზე. 6. ლაო ძიმ ბრძანა - სახელებმა დასაზღვრეს საგანთა საზღვრებიო. სახელი დეფინიციაა. ამიტომ ყველაფერს დაარქვით თავის სახელი და ის თავის საზღვრებში მოექცევა... ვეღარ გადმოკვეთავს თქვენს მიერ გავლებულ წითელ ხაზს. ნუ მოგერიდებათ!.. და ჩინელი ბრძენკაცის კიდევ ერთ ფრაზას გაგახსენებთ - უწოდე სნეულებას სნეულება და გაგეცლება სნეულება. 6. გაგება, გაცნობიერება, ცოდნა იძლევა კონტროლის საშუალებას. რაც მეტია ცნობილი ობიექტის შესახებ, მით უფრო იოლია მასზე კონტროლის განხორციელება. ცოდნაა ჭეშმარიტი ძალაუფლება. 7. გააცნობიერეთ საკუთარი "მე". ვერ იქნებით სხვისთვის ბოროტი, თუ გააცნობიერებთ რა საშინელების მოტანა შეუძლია ამა თუ იმ ბოროტებას თქვენთვის... ამიტომაა ნათქვამი - შეიცან თავი შენი. 8. ტრანსცენდენტალური სიყვარული ეს არის შესაქმის პირველადი იმპულსი და მიზეზი. სიყვარული, თავისი არსით, ზეგრძნობადია და მისი ნებისმიერ ასპექტში განხორციელება გამოვლინებაა სასიცოცხლო და შემოქმედებითი ენერგიებისა. ტრანსცენდენტალური სიყვარული, როგორც ბინერი, წინააღმდეგობათა ერთიანობაა, რაც მის ნეიტრალურ სახეს განსაზღვრავს. მასში აქტიური და პასიური ელემენტები გაწონასწორებულ მთლიანობაში გვხვდებიან. ე.ი. სამყაროში არსებობს მხოლოდ სიყვარული და მას არ გააჩნია არანაერი და არავითარი წინააღმდეგობა. რაც შეეხება ისეთ გრძნობებს, როგორიცაა სიძულვილი და ვნება, ადამიანთა დაცემული ნების, იგივე ნებელობის შედეგნი არიან. ისინი სიყვარულის საპირწონე (დაპირისპირებულ) მცნებებად ვერ გამოდგებიან: რაც უფრო მოიცავს ადამიანის სამშვინველს სიყვარული, მით უფრო ღრმაა (ინტელექტუალურია) ადამიანი. აკი თქვა კიდეც არისტოტელემ - მთავარია სიღრმე და არა სიფართოვეო. P.S. როცა ვახსენებ ინტელექტს, მე არ ვგულისხმობ მწიგნობრობას,.. მე ვგულისხმობ ღმერთისა და სამყაროს შეგრძნებასა და ხედვას. ამას სიბრძნე ეწოდება. ჩემს ახალგაზრდობაში ბევრი მოხუცი მინახავს, თავის სოფელს რომ არ გასცდენია და არც არანაირი წიგნი რომ არ წაუკითხავს, სიყვარულითა და სიბრძნით იყვნენ სავსე. სწორედ ისინი იყვნენ ნამდვილი ინტელექტუალები. მათ იცოდნენ ავისა და კარგის გარჩევა. ისინი არც ზოგიერთი თანამედროვე ფილოსოფოსივით, მიწაზე პირქვედამხობილნი რომ ცდილობენ ზეცის დანახვას, და არც თანამედროვე ფანატი-სექტანტებივით, ცაში გულაღმა რომ კიდიან და მიწას ვერ ხედავენ, არ იქცეოდნენ... ისინი ფეხზე იდგნენ, თავს ასწევდნენ და ზეცას ხედავდნენ, დაწევდნენ და მიწას... ისინი არც მატერიალისტები იყვნენ და არც იდეალისტები, ისინი რეალისტები იყვნენ... და ისინი ასეთები იყვნენ იმიტომ, რომ მათ უყვარდათ ღმერთი და სამყარო, ოჯახი და სამშობლო... ისინი იყვნენ ისეთები, როგორიც უნდა იყოს კაცი იდეაში... და როცა კაცი კაცია, მაშინ ქალიც ქალია... ხოლო კაცი, რომელსაც ქალი არ უყვარს, არც სამყარო უყვარს... 9. ღმერთი უსასრულო სიკეთე და სიყვარულია. მთელი სამყარო ლაპარაკობს მასზე და მის შესახებ; მაგრამ ყველაზე უკეთ მასზე მისი სიმშვიდე და სიჩუმე მეტყველებს. 10. ადამიანურობის ერთერთი არსობრივი საფუძველი თანაგრძნობაა. თუ ნაგავში ცხოვრობ და ნაგვის სუნი არ გაწუხებს, თავადაც ნაგავი ხარ! თუ შენს გარშემო ბოროტება ზეიმობს და შენ ეს არ გაწუხებს, უზნეო ხარ! თუ შენს გარშემო ხალხი შიმშილით იხოცება და შენ ყოველდღე სავსე სუფრასთან თუნდაც სიყვარულის, ანდა სიკეთის სადღეგრძელოს ამბობ, ნაძირალა ხარ!... ჰოდა, ეცადე იყო ადამიანი! 11. ყველაზე საშიში სამართლიანი მძვინვარებაა,.. განსაუთრებით მაშინ, თუ ეს მძვინვარება საყოველთაოა... ამიტომ უფრთხილდით სამართლიან მძვინვარებას! 12. თუ ნებისმიერ ორ "სიმრავლეს" აქვთ ერთი ან რამდენიმე საერთო ელემენტი, მაშინ ეს "სიმრავლეები"ერთმანეთზე ზემოქმედებენ ამ საერთო ელემენტის (ან ელემენტთა) მეშვეობით. ასე, რომ ერთი "სიმრავლის" მართვა გვეხმარება მეორე "სიმრავლის" მართვაში,.. მართვის ხარისხი დამოკიდებულია საერთო ელემენტთა რაოდენობაზე. p.s. ეძებეთ დღევანდელ ე.წ. საპარლამენტო პოზიციას და ოპოზიციას შორის საერთო ელემენტები და შეძლებთ როგორც რეალობის შეფასებას, ასევე პროცესების მართვას. 13. ყოველი სიტყვა თავის მოქმედების არეალში ჰქმნის იმას, რასაც ამტკიცებს. 14. ანტიქრისტე ჰიპერფიზიკური სუბსტანციაა, რომელიც თავის თავში ატარებს მკაცრად უარყოფით და დამანგრეველ პოტენციალს, მატერიალურ სამყაროში გამოვლენის შესაძლებლობით... ფრთხილად, მას ჩვენ უკვე ჩვენს ყოველდღიურობაში ვხვდებით!.. ის ყოველდღე ცდილობს სხვადასხვა გზებით ჩვენს განადგურებას,.. ხოლო როცა გკლავენ და თავს არ იცავ, თვითმკვლელი ხარ!.. ჩვენ თუ არ გვინდა, ჩვენ თუ არ დავთანხმდით, ჩვენ ვერავინ მოგვერევა!.. სიყვარულისთვის ბრძოლა კურთხეულია... 15. ერთი და იგივე ქმედება, ერთსა და იმავე პირობებში, ერთსა და იმავე შედეგს იძლევა... გამოიკვლიეთ, რომელი ცვლილებები უფრო აუცილებელია და როგორ უნდა შეინარჩუნოთ იგი (სამუდამოდ თუ არა, რაც შეიძლება დიდხანს მაინც) - ესაა წარმატების ფორმულა. 16. კაცი რომ მოკვდება ქართველები ვიტყვით - გარდაიცვალაო, ანუ გადავიდა არსებობის ერთი მდგომარეობიდან მეორეში... საუბედუროდ, ჩვენს ცნობიერებაში ამ სიტყვამ თავისი სიღრმული შეგრძნება დაკარგა,.. "გარდაცვალება" და "სიკვდილი" სინონიმებად იქცნენ. იშვა სიკვდილი და თან მოიტანა "შიში"... შიში და სიკვდილი ერთმანეთის პროპორციული მცნებებია. სიკვდილის შეგნება ბადებს შიშს და ნებისმიერი შიში - სიკვდილის შიშია. სიკვდილის შიში კლავს რწმენას, რწმენას სულის მარადიულობის შესახებ. იქმნება ილუზია არსობის ამაოებისა. რწმენის სიკვდილი სიყვარულის სიკვდილია და ამდენად შიში კლავს სიყვარულს. სიყვარულის სიკვდილი ბადებს ბოროტებას და აქედან, უსიყვარულოდ ადამიანი იქნება ეს თუ საზოგადოება,ბოროტია. ასე რომ, შიში ურწმუნოებისა და ბოროტების საფუძველია. 17. სოდომის ცოდვა, ყველა ტრადიციის მიხედვით, ყველაზე დიდი ცოდვაა... ჩემის ღრმა რწმენით, ეს არის სვლა სამყაროს კანონების წინააღმდეგ... ამ კანონთა წინააღმდეგ ომში კი ჯერ არავის გაუმარჯვია... უფალი გვასწავლის: "რასაც მიწაზე შეკრავთ, ზეცაშიც შეკრული იქნება, და რასაც გახსნით მიწაზე, გახსნილი იქნება ზეცაშიც" /მათე 18.18/. დიახ, "ვისაც ყური აქვს, ისმინოს"... არსებობს ტრანცენდენტალური ეთიკა (მორალი, ზნეობა...), და მას ვერავინ გაექცევა... ტრანცენდენტალური სამართლისა და სასამართლოს (ოკულტურ მეცნიერებათა მიხედვით, იგივე - უმაღლესი სასამართლო) წინაშე ყველანი ვართ პასუხისმგებელნი, და ისე ნუ ვიზამთ, რომ მთელი სამყარო თავზე დაგვემხოს... ერთიანი მსოფლიური (იგულისხმება, როგორც ფიზიკურ, ასევე ასტრალურ და მენტალურ სივრცეთა ერთიანობა) ველის დაბინძურების უფლებას არავინ მოგვცემს, რადგან ეს იქნება ტრანსცენდენტალური სიყვარულისა და ტრანცენდენტალური სიცოცხლის რღვევის დასაწყისი.სასიცოცხლო ენერგია მხოლოდ ბინერში (ბინერი - წინააღმდეგობათა ერთიანობაა: აქტიური და პასიური, ჰო და არა, მამაკაცი და დედაკაცი, და ა.შ.) იქმნება, და ჩვენ ამ კანონის დარღვევას არ გვაპატიებენ... მე იმას ვამბობ, რაც უეჭველი ვიცი (საიდან, ნუ მკითხავთ) და დაჯერება თქვენი ნებაა... და კვლავ დიდი მოწიწებით გავიმეორებ მაცხოვრის სიტყვებს - "ვისაც ყური აქვს, ისმინოს". 18. დაოსური ფიზიოლოგიის მიხედვით ანუსიდან ხუთი დიაგონალი გამოდის, რომელთა მეორე ბოლო თავის ტვინში, ყიფლიბანდთან იკრიბება, მანამდე გაივლის მთელ ტვინს... დასკვნა თავად გამოიტანე - შესაძლებელია ტვინდაზიანებული კაცი (ანალური სექსი იწვევს ანუსის დაზიანებას და აქედან ტვინის დაზიანებასაც) ნორმალურად აზროვნებდეს?.. 19. ჯერ კიდევ ძველი წელთაღრიცხვით პირველ საუკუნეში ფსევდო-ლონგინე წერდა: შემოქმედება, რომელიც ამაღლებულს არ ემსახურება, შემოქმედება არ არისო. უზნეო შემოქმედება არ არსებობს, უბრალოდ ჩვენზე ასაღებენ ყველანაირ უსულგულო, არაესთეტიურ და უზნეო ნაგავს, როგორც გენიალურს, ჩვენ კი ვეყრდნობით რა ავტორიტეტთა ჭეშმარიტებას, ვღებულობთ და ვაღიარებთ ყოველგვარ ნაგავს და გვავიწყდება, რომ მთავარი ჭეშმარიტების ავტორიტეტულობაა... 20. აშუღურ (ე.წ. ქალაქურ) სიმღერებს გრიგოლ რობაქიძე ასე ახასიათებს - სომეხი მღერის ქართულ ენაზე სპარსულ ბაიათსო... მე დავამატებდი - სპარსული ბაიათის უნიჭო რემიქსს... საუბედუროდ მსგავსი "კულტურითაა" გაჯერებული ე.წ. ქართული შოუ-ბიზნესი... როგორც აზროვნებ, და აზროვნება კულტურაშიც გამოიხატება, ისეთივე ზნეობა და გემოვნება გიყალიბდება, და შენი ყოფიერებაც ისევე სტრუქტურირდება... და თუ რაიმეს შეცვლა გვინდა, პირველ რიგში ცნობიერება უნდა გავათავისუფლოთ პირობითობებისაგან, ან სხვაგვარად, საჭიროა ცნობიერების ტრანსმუტაცია... 21. "სხეულის სანთელი შენი თვალია. როცა შენი თვალი სუფთაა, მთელი შენი სხეულიც ნათელია. მაგრამ როცა იგი ბოროტია, შენი სხეულიც ბნელია." /ლუკა 11.34/ ჰოდა, დააკვირდით თვალებს: ერთი ბოროტია; სხვა შეშინებული; ვიღაც ალალია; ვიღაცის თვალები: ყველაფერი სულ ერთია, მთავარია მე ვიყო კარგად, ჩემს მერე თუნდაც ქვა-ქვაზე ნუ დარჩენილაო - გვეუბნება; ვიღაცის თვალებში სიყალბე ხატია... და კიდევ ბევრი მსგავსი... ჩახედეთ თვალებში, დაუკვირდით... თქვენ ხომ უკვე კარგად გახსოვთ, როგორ იქცეოდნენ ამ თვალების პატრონები,.. ჰოდა, ასევე მოიქცევიან მსგავსი თვალების პატრონები... დაკონკრეტებას არ ვაპირებ, იმედი მაქვს თავად გაავლებთ პარალელებს და დასკვნებსაც თავად გამოიტანთ... დააკვირდით, და არა მარტო თვალებს: ადამიანის გამომეტყველება, მისი სულის ანარეკლია - ფორმას აზრი ჰქმნის... მისმა სიტყვებმა შესაძლებელია მოგხიბლოთ და დაგატყვევოთ, თუმცა სიტყვებს შორისაცაა შესაძლებელი ქვედინებების პოვნა, მაგრამ მისი გამომეტყველება, და განსაკუთრებით მისი თვალები, თუ დაკვირვებულები იქნებით - სიმართლეს ვერ დაგიმალავთ... გააკეთეთ ეს და ნაკლებად მოტყუვდებით... და გადარჩენის შანსიც გაგეზრდებათ: "შეიცნობთ ჭეშმარიტებას და ჭეშმარიტება გაგათავისუფლებთ თქვენ" /იოანე 8.32/.
Tbilisi Daily
Tbilisi · 4 weeks ago
გაიგე ვინ ხარ და რას წარმოადგენ ეგვიპტური ჰოროსკოპის მიხედვით
ნილოსი: (1-7 იანვარი, 19-28 ივნისი, 1-7 სექტემბერი, 18-26 ნო
გაიგე ვინ ხარ და რას წარმოადგენ ეგვიპტური ჰოროსკოპის მიხედვით
ნილოსი: (1-7 იანვარი, 19-28 ივნისი, 1-7 სექტემბერი, 18-26 ნო
კონემიკა სპორტი
Tbilisi · 2 months ago
პუიოლი ისტორიაში საუკეთესო კაპიტანი ?
მსოფლიო ფეხბურთის ისტორიიდან ძალიან ბევრი დიდი ფეხბურთელი გვახსოვს.ზოგმა თავი ლამაზი თამაშით დაგვამახსოვრა,ზოგმა მისი კლდესავით ძლიერი სურვილით მიეღწია წარმატებას, ზოგმა ფიზიკური კონდიციებით, თუმცა თითზე ჩამოითველბიან მოთამაშეები, რომლებიც კარლეს პუიოლს შეიძლება, გავუტოლოთ.პუიოლი არ იყო საკუთარი დეკადის საუკეთესო ცენტრალური მცველი ამას ვერავინ იტყვის, რადგან მის დროში თამაშობდნენ თუნდაც მალდინი და კანავარო,თუმცაღა რაზეც შეგვიძლია ვიდაოთ არის ის - არის თუ არა პუიოლი ისტორიაში საუკეთესო კაპიტანი? რთული პერიოდი პირადად ჩემთვის არის სიმბოლო იმისა თუ როგორი უნდა იყოს კაპიტანი! ჯერ კიდევ იმ დროში, როდესაც კატალონიელები არც ისე კარგად თამაშობდნენ და ხშირად ბერნაბეუზეც განიცდიდნენ მარცხს, გუნდში ყოველთვის გამოირჩეოდა ერთი ბიჭუნა,რომელიც ნებისმიერი ანგარიშის დროს გაავებული მხეცივით იბრძოდა და ყველანაირად ცდილობდა არაფერი დაეთმო მასზე მაღალი კლასის მქონდე ფორვარდებისა თუ ნახევარმცველებისთვის.ისიც არ უნდა დავივიწყოთ,რომ ზუსტად მსგავსი თავდადების გამო პუიოლმა მიიღო არაერთი საკმაოდ რთული ტრამვა,რომლებიც მას ახლაც კი ტანჯავს! მისთვის არ არსებობდა სიტყვა მე,რადგან იგი იყო გუნდის ნაწილი იმის მიუხედავად,რომ იგი თამაშობდა დაცვის ცენტრში სრულიად აკონტროლებდა მის გუნდს მოედანზე და მის გარეთ იცავდა თანაგუნდელებს და იმ შემთხვევაში თუ ვინმე არაპროფესიონალი მას სახეში ხელს უთავაზებდა, აჩერებდა საკუთარ გუნდელებს. მსგავის შემთხვევა ორი იყო: ერთი, როცა ერთ-ერთ შეხვედრაში მას ხელი დაარტყეს, ხოლო რონალდინიომ მოწინააღმდეგისთვის პასუხის გასაცემად მიირბინა, თუმცა იგი პუიოლმა შეაჩერა. მეორე შემთხვევა კი იყო კლასიკოში, როცა რამოსმა ჰკრა ხელი პუიოლს და აქაც იგივე სიტუაცია განმეორდა! ბარსელონას ოქროს ხანა ! იმის შემდეგ,რაც გუნდში პეპ გუარდიოლა მოვიდა ბარსელონამ დაიწყო აღზევება და ისტორიაში ეს დროება ,,ბარსელონა ხანა'' -დ არის მიჩნეული ოქროს ხანა ბარსასთვის,როცა მათ ყველაფერი გამოსდიოდათ და ორი თავით მაღლა იდგნენ ნებისმიერ კლუბზე, თუმცა მათ კაპიტანს არასდროს დავიწყებია თუ როგორია იყო დამარცხებული და ყოველთვის ბოლომდე სცემდა პატივს მოწინააღმდეგე გუნდს! ერთ-ერთი გოლის აღნიშვნის დროს ბარსას ახალგაზრდა ბიჭებმა მოედანზე პროვოკაციულად წაიცეკვეს, რითაც პულიოლი გააბრაზეს,რომელმაც მიირბინა მათთან და დაშალა.მისი უპირატესობა იყო ყოფილიყო ღირსეული და თავდადებული სამაგალითო ზუსტად ამ თვისებების გამო ხდება ვიღაც კაპიტანი და უძღვება გუნდს დიდ ბრძოლებში! ფეხბურთელი,რომელსაც არ სტკიოდა! ფეხბურთში სიმულაცია ფეხბურთის ნაწილი გახლდათ,მაგრამ ეს არ ეხებოდა პუიოლს,რაც არ უნდა რთულ სიტუაციაში ყოფილიყო დაჯარიმებული თუ მას ფეხზე დგომა შეეძლო აგრძელებდა ბრძოლას ბოლო წუთამდე!უამრავი ტრამვის მიუხედავად, იგი ხშრად რისკავდა საკუთარი კარიერას გარეკვეულ მომენტებში. ეს არის გამბედაობა და წყურვილი გამარჯვების და ბრძოლის მოგების,როდესაც ასე იბრძვი მოედანზე საუბრის გარეშეც და აღნიშვნის გარეშეც ყველას აჩვენებ,რომ ფეხბურთი ყველაფერზე მეტად გიყარს! დღევანდელ რეალობაში ფეხბურთს აკლია პუიოლი და მისი მსაგვის კაპიტანი, ვინც ყველაფერს გააკეთებს,რომ მისმა გუნდა ღირსეულად მოიგოს და ამისთვის კარიერასაც კი დათმობს!
Gode Marr
Tbilisi · 2 months ago
ფრანც კაფკას ,,მეტამორფოზა'' ლევან ბერძენიშვილის განხილვა
„გარდასახვა“, გნებავთ, „მეტამორფოზა“ ფრანც კაფკამ 1912 წელს დაწერა, ის 1915 წელს გამოქვეყნდა. საინტერესოა, რომ 1919 წელს „გარდასახვა“ ხელახლა გამოიცა, რაც კაფკას შემთხვევაში იშვიათი ამბავია. მოთხრობა იმ პერიოდში იწერება, როდესაც საცოლესთან განშორების გამო, კაფკას ოჯახში სიტუაცია გაურთულდა. „თქვენ ყველანი უცხო ხართ ჩემთვის“, - სწერს კაფკა დედამისს, - „ჩვენ შორის მხოლოდ სისხლით ნათესაობაა, მაგრამ ის არაფერში ვლინდება“. საცოლის მამისადმი მიწერილ წერილში კი ნათქვამია: „რამდენადაც შემიძლია ვიმსჯელო ჩემს მდგომარეობაზე, მე დამღუპავს, მომკლავს სამსახური, თან დამღუპავს ძალიან მალე“. ორივე ეს მოტივი, ოჯახში გაუცხოება და „დაღუპვა სამსახურის გამო“, ბრწყინვალედ არის გამოვლენილი „გარდასახვაში“. სიუჟეტის ფანტასტიკურობის მიუხედავად, მოთხრობაში წარმოდგენილია დაუნდობელი, ფიზიოლოგიურად ძალიან ზუსტი აღწერა დეტალებისა. გრეგორი ზამზას ტანჯვის სურათი ერწყმის ოჯახის პანიკურ მცდელობას გაექცეს საშინელ მწერად გადაქცეულ შვილს, ძმას... ერთად, ეს ყველაფერი საოცრად დრამატული ძალის ეფექტს ქმნის. ვითარება იმდენად დრამატულია, დაძაბულობა ისე ფანტასმაგორიულად არის გაზრდილი, რომ ყავადანიდან ნოხზე დაქცეული ყავა ჩანჩქერის სიდიდეს იძენს. ამ მოთხრობაში მასშტაბების ასეთი ცვლილება უზარმაზარი მნიშვნელობისაა, რადგან გმირთან ერთად, გარდასახვას განიცდის მთელი მისი გარემომცველი სამყარო. არა მხოლოდ გრეგორი ზამზა გადაიქცა მწერად, არამედ მისმა ოთახმაც, მისმა ნათესავებმაც და ახლობლებმაც განიცადეს მეტამორფოზა. ის ვიწრო ადგილი, დივნის ქვეშ, ახლა გრეგორისთვის საუკეთესო სივრცეა თავის შესაფარებლად, რადგან ოთახი, რომელშიც მრავალი წელი გაატარა, თავისი ზომებით უკვე აშფოთებს ზამზას. ფანჯარა და ფანჯრის მიღმა სამყარო, რაც მის ოთახში ახლა თავისუფლების ერთადერთი წერტილია, უდაბნოდ იქცა - რუხი ცა და მიწა ერთმანეთსაა შერწყმული. ნაწარმოების გმირი, გრეგორ ზამზა, ღარიბი ოჯახის შვილია. ამ ოჯახს ხაზგასმით მატერიალისტური მოთხოვნები აქვს, რადგან მამა გაკოტრდა და გრეგორი მშობლის ერთ-ერთ კრედიტორს დაუდგა სამსახურში, კომივოიაჟერი გახდა - ნაჭრებით ვაჭრობს. მთელი ოჯახი: გაკოტრებული, უმუშევარი მამა, ასთმით დაავადებული დედა, უმცროსი და, მატერიალურად, მთლიანად გრეგორზე არიან დამოკიდებული. სამსახურის გამო, გრეგორი მუდმივად გზაშია, თუმცა: „ერთ დილას, არეული სიზმრის შემდეგ გაღვიძებულმა გრეგორ ზამზამ აღმოაჩინა, რომ საზარელ მწერად გადაქცეულიყო. იწვა თავის საწოლში, ჯავშანივით მაგარ ზურგზე და თავის წამოწევისას ხედავდა ყავისფერ, თაღოვან, რკალებად დაქერცლილ მუცელს, რომლიდანაც საბანი იატაკისკენ მისრიალებდა. უამრავი, ტანის ზომასთან შედარებით უსაშველოდ წვრილი ფეხი უმწეოდ წრიალებდა მის თვალწინ. „რა დამემართა?“- ფიქრობდა გრეგორი. ეს არ იყო სიზმარი“. ეს არ იყო სიზმარი, ეს კეთილი, ფაქიზი, ოჯახისთვის, სხვებისთვის თავდადებული ადამიანის მწერად გადაქცევის დასაწყისი იყო. კაფკა დეტალურად აღწერს გრეგორის ტანის ახალ აგებულებას, მის განცდილ უხერხულობებს და ახალ სიტკბოს, ახალ სიამოვნებებს, ახალ გემოვნებას. ზამზას ახალ გარსში ადამიანობის დაკარგვის პროცესი მიმდინარეობს, ჯერ მეტყველების უნარს კარგავს, შემდეგ სულიერ თვისებებს, რომლითაც, ადამიანად ყოფნის დროს ამაყობდა. მიუხედავად ამისა, ამ ახალ, შემაშფოთებელ და ამაზრზენ გარსში იგი უფრო რჩება ადამიანად, ვიდრე გარსის შეუცვლელი მისი ოჯახის წევრები. დიახ, მათ საშინელი უბედურება დაატყდათ თავს, ოჯახის წევრი მწერად ექცათ, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, გამაოგნებელია ზამზას ოჯახის რეაქცია გრეგორის გარდაქმნაზე. კაფკა გვიხატავს ადამიანებს, რომლებიც არაფრით და არაფერში არანაირ მცდელობას არ ავლენენ, რომ რამენაირად შეებრძოლონ იმ ზიზღს, რაც საკუთარი სისხლისა და ხორცის მიმართ გაუჩნდათ. ერთი სიტყვით, არ ჩანს ადამიანობის არავითარი ნიშანწყალი იმ ადამიანის მიმართ, ვინც საკუთარი თავი, ახალგაზრდობა, ოჯახისთვის გადადო. მეტიც, მთელი ოჯახი იმაზე იწყებს ზრუნვას, თუ რით უზრუნველყონ საკუთარი ცხოვრება და რაც მთავარია, დამალონ ოჯახური საიდუმლოება. გრეგორ ზამზა იყო შვილი, იყო ძმა, მაგრამ ახლა საიდუმლოა! თანაც, როგორც კი ოჯახი კარგავს იმედს, რომ გრეგორი ადამიანად გარდაიქმნება, მის მიმართ იზრდება მამის სიძულვილი. მამას უჩნდება წარმოუდგენელი ზიზღი საკუთარი შვილის მიმართ და ერთ-ერთ ეპიზოდში, მამა გრეგორს წითელ ვაშლებს დაუშენს... ერთი ვაშლი, რომელიც მწერის წინააღმდეგ ბრძოლაში საშინელი იარაღია, გრეგორს სხეულში გაეჭედება, რაც გახდება კიდეც საბოლოოდ მისი სიკვდილის მიზეზი. გრეგორ ზამზას სიკვდილი ოჯახისთვის ტრაგედია კი არა, თავისუფლებაა! ამ მომენტისთვის მისი ოჯახი აყვავდა - შემოსავლის წყარო გაუჩნდათ, შეუძლიათ შეიცვალონ ბინა და ა.შ. და, აი, ბოლო სცენაც, როდესაც ყველანი ერთად, ტრამვაით მიდიან ქალაქგარეთ, სასეირნოდ, ახალი ცხოვრების დასაგეგმად... ირკვევა, რომ გრეგორ ზამზა, რომელმაც საკუთარი ცხოვრება ოჯახს შესწირა, უბრალო ტვირთი იყო, რომლის მოშორების შემდეგაც, ოჯახის ცხოვრება გაცილებით უფრო საინტერესო და უკეთესი გახდა. არ შეიძლება არ გავიხსენოთ ვლადიმირ ნაბოკოვის შესანიშნავი კომენტარი, რომელიც აღფრთოვანებული იყო კაფკათი და ამბობდა, რომ მასთან შედარებით თომას მანი და რილკე სათამაშოები არიან... აი, ნაბოკოვმა ასეთი რამ თქვა - გრეგორი ამ ოჯახის სული იყო, გრეგორთან ერთად, სწორედ ეს სული მოკვდა, სულის სიკვდილის შემდეგ კი ოჯახის ცხოველური ნაწილი აყვავდა. ვფიქრობ, ეს არის ერთ-ერთი უბრწყინვალესი შეფასება, რითაც ვიგებთ, რომ ოჯახი, გრეგორთან ერთად, სულიერი არსება იყო, მისი სიკვდილის შემდეგ კი, ოჯახს მხოლოდ ხორციელი ნაწილი შერჩა. აი ეს ხორცი აყვავდა, მანამდე ალბათ სული, თავდადება, სიყვარული უშლიდა ხელს... ამ მოთხრობაში ერთმანეთს სამი სამყარო უპირისპირდება: გარე სამყარო - საქმიანი, რომელშიც გრეგორს თავისი სურვილის საწინააღმდეგოდ უწევს ცხოვრება. მას ძალიან უნდა, რომ უფროსს პირში მიახალოს სათქმელი, მაგრამ ოჯახისადმი თავდადება ყველაფრის ატანას აიძულებს; ოჯახის სამყარო - ზამზას ბინის სივრცით შემოფარგლული სამყარო, ოჯახი, რომელიც ცდილობს ნორმალურობის შესახედაობა მაინც შეინარჩუნოს; გრეგორ ზამზას სამყარო... პირველი ორი სამყარო საშინლად მტრულად ეპყრობა ზამზას სამყაროს, რომელიც ნაწარმოების ცენტრალური სამყაროა. ეს ყველაფერი კი მატერიალიზებული კოშმარის კანონითაა აგებული. ამ მოთხრობაში გამოყენებულია ერთი უძველესი ხერხი, რომელსაც ჯერ კიდევ არისტოფანე იყენებდა. ამ ხერხს ჰქვია - მეტაფორის რეალიზაცია. მაგალითად, შეიძლება მეტაფორულად ითქვას, რომ ადამიანი მწერია, მაგრამ არ იგულისხმებოდეს, რომ ის რეალურად არის მწერი. ჩვენი ნაწარმოების შემთხვევაში, ისე, როგორც არისტოფანეს კომედიებში, მეტაფორული ნათქვამი რეალობად იქცევა, ანუ, მეტაფორის რეალიზაცია ხდება. მეტაფორის რეალიზაცია ხდება როგორც ამ, ასევე კაფკას სხვა ნაწარმოებში („პროცესი“). მოცემულ კოშმარს, ავტორი ნათელი ტექსტით, მკაცრი, ზუსტი ინტონაციებით აღწერს, რაც კოშმარულ შინაარსთან მიმართებაში საოცარ კონტრასტს ქმნის. მარტივად რომ ვთქვათ, შინაარსი არის აღუწერელი, მაგრამ აღიწერება ზუსტი, ნათელი, გასაგები ენით. კაფკას მკვეთრი, ვიტყოდი, წერის შავ-თეთრი მანერა, არსადაა პოეზიით გაფერადებული, არ არის მეტაფორები, შედარებები, სიტყვების თამაში... ამიტომაც, მიუხედავად იმისა, რომ მეტაფორებით ბევრს აღუწერია კოშმარი, კაფკა იყო პირველი, ვინც კოშმარი ისე აღწერა, როგორც რეალობა - კოშმარი არ არის კოშმარი, ეს არის სინამდვილე! ამაში, მის ენაშია კაფკას საშინელი ძალა, ენაში, რომელიც გამჭვირვალეა და სწორედ ეს გამჭვირვალე ენა უსვამს ხაზს პირქუში ფანტაზიის საშინელ სიმდიდრეს. „გარდასახვა“ ის ნაწარმოებია, რომელიც გვიჩვენებს, თუ რა საფრთხეშია, რა ემუქრება ადამიანს, რომელიც სხვებისთვის ყველაფერს აკეთებს, ეს სხვები კი ზიზღით, სიძულვილით, არაფრად ჩაგდებით, მწერად, უმწეო არსებად გადააქცევენ, მისი სიკვდილით კი ახალი სიცოცხლის წყაროს იძენენ. საზოგადოება ებრძვის ყველაფერ იდეალურს, სწორედ ამიტომ ისჯება გრეგორ ზამზა - იდეალური ადამიანი.
Sokhumi Daily
Sokhumi · 1 month ago
ქართველები და აფხაზები, რომლებმაც ერთმანეთი გადაარჩინეს
ქართველები, რომლებიც ომის დროს აფხაზებმა გადაარჩინეს და პირი
ქართველები და აფხაზები, რომლებმაც ერთმანეთი გადაარჩინეს
ქართველები, რომლებიც ომის დროს აფხაზებმა გადაარჩინეს და პირი