7 votes
0 comments
0 shares
Save
4 views
ელენე კობახიძე
Tbilisi · 1 year ago

ჩემი ძაღლი.. ჩემს კედელთან პოზირებს. ❤️


ელენე კობახიძე
Tbilisi · 1 year ago
Similar Posts
Vako Nt
Tbilisi · 4 days ago
ნაწყვეტი წიგნიდან - ტვინის ტYვნა
დაბრკოლებები ამ წიგნის დაწყება მინდა საკმაოდ მნიშვნელოვანი ინსაითით, რომელიც ყველამ უნდა დაიზეპიროს. დაბრკოლებები, ეს არის ნებისმიერი ადამიანის შემოწმება, მის მიერ წამოწყებული საქმის გასამტკიცებლად. ანუ, პიროვნებას, რომელიც ვერ გადალახავს დაბრკოლებებს, რომელიც მისცემს ამავე ,,კედლებს’’ (ასე ვეძახი მე დაბრკოლებებს) უფლებას, რომ შეჩერდეს არ არის მზად ამა თუ იმ საქმისთვის საბრძოლველად, ან თუნდაც ამავე საქმეზე თავისი დროის დასახარჯად. ეს ინსაითი მნიშვნელოვანია და გირჩევთ კიდევ ათასჯერ გადაიკითხოთ, იმიტომ, რომ მისი გააზრება, იქნება პირველი და უმნიშვნელოვანესი ნაბიჯი იმისათვის, რომ შენ ჩემო კარგო, არასდროს დანებდე. მოდი ერთ მცდარ მაგალითს მოგიყვან. რა დაბრკოლებები შემხვდება მე ამ წიგნის დაწერისას და გამოცემისას? მმმ, წერის დროს შეიძლება ლეპტოპმა მიღალატოს და სამუდამოდ გაფუჭდეს... ბოლოს და ბოლოს უკვე 6 წელია, რაც უღალატოდ მუშაობს, დამიბერდა ეს საწყალი მაგრამ, ხომ შესაძლებელია, არა უეცრად გაფუჭდეს? უცებ ადგეს და გაითიშოს. კი, შესაძლებელია, და ზუსტად ეგ იქნება ერთ-ერთი დაბრკოლება, რომელიც შეამოწმებს ჩემს გადაწყვეტილებას იმისა, ვარ თუ არა მე მზად ამ წიგნის დასაწერად.. კიდევ რა შეიძლება მოხდეს? სავარაუდოდ თვითონ ხალხიც შემიქმნის დაბრკოლებებს, ელემენტარულად ამ წიგნის სახელის გამო (ისინი უბრალოდ უარყოფენ წიგნში განთავსებულ ფასეულობას, მისი სითამამის გამო). მესმის, მომავალში, როცა ტვინის ტყვნას რომელიმე სხვა ქვეყანაში გამოვცემთ, იქ, შესაძლოა ამ სახელმა არანაირი უარყოფა არ გამოიწვიოს, მაგრამ აი, იმ ენაზე, რომელზეც ახლა ეს წიგნი იწერება, იმ ქვეყანაში, რომელშიც ის პირველ რიგში გამოიცემა, ესეთი სახელი, ნამეტანი აგრესიულია... აქედან გამომდინარე, არ გამიკვირდება არც ის, რომ ხალხმა დამიწყოს ,,დაკერვა’’ სახელის შესაცვლელად და ამისთვის ღმერთმა იცის, რას არ მოიფიქრებენ. კიდევ, შეიძლება გამოცემის შემდეგ, რეკლამაშიც შემექმნას, რაიმე კედლები. მაგალითად, ასეთი სახელის გამო, სარეკლამო კომპანიებმა შესაძლოა ვერ გარისკონ წიგნის გაპიარება... კი, შესაძლებელია ეგეც. მოკლედ, კიდევ მილიონი რაღაც შეიძლება მოხდეს, და იცი ამ მაგალითის მოყვანამდე რატომ ვთქვი მცდარ მაგალითს მოგიყვან თქო? იმიტომ, რომ ყველაზე დიდი შეცდომაა, დაიწყო იმაზე ფიქრი, თუ რა დაბრკოლებები შეიძლება შეგხვდეს მომავალში, ამა თუ იმ საქმის წამოწყებამდე, ან წამოწყების შემდეგ. ესეთი ფიქრი, აჩენს შიშს, ეჭვებს, თვით დაუჯერებლობას და სხვა მრავალ სიბინძურეს, რომელიც არასდროს დაგეხმარება რაიმეს მიღწევაში. შენ უნდა გაითვალისწინო, რომ აჯობებს დაიწყო, ის საქმე, რომლის დაწყებაც გინდა იმაზე ფიქრის გარეშე, თუ როგორი კედელი შეიძლება შეგხვდეს მომავალში და მერე იმოქმედო ამავე კედლების დასანგრევად ან გვერდის ასავლელად, შესაბამისად იმ სიტუაციისა, რომელშიც მოხვდები. შენ ხომ რაიმე გიგანტური კომპანიის რისკ მენეჯერი არა ხარ, არა? ყოველთვის იმაზე იდარდო, თუ რა შეიძლება მოხდეს მომავალში და როგორ შეიძლება გაგიფუჭდეს საქმე? შენ ჩვეულებრივი ადამიანი ხარ, რომელსაც რაღაცის მიღწევა უნდა და ზუსტად ამიტომ კითხულობს ჩემს წიგნს. გაითვალისწინე ისიც, რომ უმეტესობა კედლები, რომლებიც შენს წარმოსახვებში წარმოიდგინე, არასდროს აშენდება. ისინი უბრალოდ არ ასრულდება და შესაბამისად არც იმსახურებს ასეთ ყურადღებას. მესმის, ბევრი ფრთხილი ადამიანი შეეწინააღმდეგება ჩემს ნათქვამს და მკითხავს: კი მაგრამ, რისკები წინასწარ არ უნდა დაითვალო? კი! დაითვალე თუ გინდა, მაგრამ ხალხის უმრავლესობა ვისთვისაც ეს წიგნი იწერება, რისკებს კი არ ითვლის, იმას კი არ ფიქრობს როგორ დარჩეს მოგებული ნებისმიერ კედელთან დატაკების სიტუაციიდან. ისინი იმაზე ფიქრობენ, თუ რა შეიძლება, რომ დაემართოთ, რამ შეიძლება შეუშალოს ხელი და არა როგორ უნდა მოაგვარონ ეს ხელის შემშლელი კედლები. გასაგებია? ისინი ამ კედლებზე ფიქრით, იგონებენ არარსებულ დაბრკოლებებს და წლების მანძილზე ერთი და იგივე იდეას თავში ტრიალით უმოქმედოდ ატარებენ. შემდეგ რა ხდება? ეს ხალხი არაფერზე მიღწეული ბერდება და კვდება. მოკლედ! არასდროს არ იფიქრო იმაზე, თუ რა დაბრკოლება შეიძლება შეგხვდეს მომავალში, თუ რა თქმა უნდა არ შეგიძლია რეალური დაბრკოლებების წარმოდგენა და მათი გადათელვის გეგმის შედგენა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, შენ ვერასდროს წამოიწყებ, ან ვერასდროს დაასრულებ იმ საქმეს, რომელიც შენთვის ბევრს ნიშნავს. ახლა გადავიდეთ შემდეგზე: როგორ გვამოწმებს სამყარო დაბრკოლებებით? ზღაპარი: იყო და არა იყო რა, ერთ გენიალურ, მაღალ, შავთმიან და კურნოსა ცხვირიან ბიჭზე კარგი ვინ იქნებოდა? ეს ბიჭი, მთელი მისი ცხოვრება ეტაკებოდა დაბრკოლებებს, ერთგვარ კედლებს, რომლებიც ყოველთვის ახალ გამოცდას უქმნიდა მას და ამოწმებდა: მზად არის, რო ეს ბიჭი ამა, თუ იმ საქმისათვის? ის არასდროს ნებდებოდა, მას ვერც ერთი კედელი ვერ აჩერებდა. ზოგჯერ კბილებითაც ანგრევდა ამ მათ და ისე ამტკიცებდა თავის სიძლიერესა და გადაწყვეტილებას. და ზუსტად ამიტომ, ბიჭმა ისწავლა ნებისმიერი დაბრკოლების ამოცნობა და მის დასამარცხებლად მოქცევაც. მორჩა ზღაპარი! იცი, როგორ გვამოწმებს სამყარო დაბრკოლებებით? როგორ და როცა რაიმე ახალ საქმეს ვიწყებთ, ის ყოველთვის გვაძლევს საჭირო მიზეზებს ამავე საქმის ფეხებზე დასაკიდებლად. მიზეზები კი, შინაგანი უარყოფებიდან იწყება და რა თქმა უნდა გარე სიტუაციებით მთავრდება. თუ მაგალითად, 40 წლის ვართ და ცხოვრებაში მაქსიმუმ 40 მეტრი გვირბენია, სირბილის დაწყებამდე, დაბრკოლება პირველ რიგში ჩვენივე ნებისყოფა, უფორმობა და იდიოტიზმი იქნება, ხოლო შემდეგ კი მუდმივი წვიმები და ცუდი ამინდები, რომლებიც შენ წარმოიდგინე ხელს გვიშლის სირბილის დაწყებაში. ჰო, არა? ჩვენ ჰომ ისეთი ნაზები ვართ, რომ ღრუბლები გვიშლის ხელს სირბილში... ეგ მიზეზი ჩვენ წინაპრებს უთხარით, თავსხმა წვიმაში, სისხლში გასვრილები, რომ იცავდნენ თავის მიწებს დამპყრობელი არმიისგან. კარგი, ცინიზმი დავივიწყოთ და წიგნს დავუბრუნდეთ... ესეიგი, თუ რაიმე საქმის წამოწყება გინდა, მზად იყავი იმისთვის, რომ აუცილებლად შეგხვდება და შეგექმნება ობიექტური (მნიშვნელოვანი სიტყვაა: ,,ობიექტური’’) მიზეზები ამავე საქმის მისაგდებად. უფროსწორედ შენ მოგეჩვენება ეს მიზეზები ობიექტურად, ელემენტარულად იმიტომ, რომ შენივე ტვინი გატყუებს ამ დროს და ცდილობს დარჩეს თავის კომფორტის ზონაში, ახალი საქმის გაწირვის ფასად. შენს ტვინს არ აინტერესებს, რა შეიძლება მოგიტანოს დროებითმა უკომფორტობამ და დროებითმა ასე ვთქვათ გასაჭირმა მომავალში. მას მხოლოდ ის აინტერესებს, რომ გადარჩეს და გამრავლდეს. შესაბამისად მისთვის სულაც არ არის მნიშვნელოვანი, რისი მიღწევა გინდა შენ. და ზუსტად ამიტომ, ის მოგცემს არა ერთ ,,ობიექტურ’’ მიზეზს იმისათვის, რომ ნებისმიერი წამოწყებული საქმე შუა გზაში, ან 25%-ში მიატოვო. (მზად იყავი შემდეგი დაბრკოლებისთვის: თუ შენთვის პიროვნული განვითარება, რაღაც ახალია, შენი ტვინი აუცილებლად მოგაწვდის, არა ერთ ,,ობიექტურ’’ მიზეზს იმისათვის, რომ ეს წიგნი ბოლომდე არ წაიკითხო და მასში განთავსებული რჩევები პრაქტიკაში არ გამოიყენო). მაგალითები ცხოვრებიდან: 1) როცა სირბილს ვიწყებდი, ვიყავი 22 წლის, უფორმო და უმოტივაციო პიროვნება. სიგარეტს იმ დროს უვკე 12 წლის ასაკიდან ვეწეოდი და სულ რაღაც ორი, თუ სამი თვის მიტოვებული მქონდა. მოკლედ, ერთი ჩვეულებრივი დეგრადანტი ვიყავი, რომელიც საკუთარ ორგანიზმს არასდროს უფრთხილდებოდა და ყველანაირი შხამით წამლავდა. შენი აზრით, როგორ დაბრკოლებებს ვეტაკებოდი იქამდე სანამ სირბილს ჩვევად არ ვიქცევდი? მე შენ გეტყვი ელემენტარულებს: ხან საჭირო დროს ვერ ვიღვიძებდი, ხან კუნთები მტკიოდა, ხან წვიმა წამოვიდოდა, ხან ნამეტანი სიცხე იქნებოდა, ზოგჯერ ზედმეტად ციოდა. ყოფილა სიტუაციაც , როცა მიზეზად მეგობრის შეყვარებულზე დაშორებასაც ვიყენებდი. ვითომ სადაა ლოგიკა, ჰო? მაგრამ მაინც, ჩემი ტვინი ათასობით მიზეზს იგონებდა იმისთვის, რომ სირბილისთვის თავი დამენებებინა და ისევ ისეთივე სუსტი და ამავდროულად ცხიმით სავსე მასა დავრჩენილიყავი... მაგრამ მე ყველა ამ დაბრკოლების გადალახვა შევძელი და დღეს უკვე სირბილი ჩემი ცხოვრების ძალიან დიდ ნაწილს იკავებს. 2) ერთხელ, ერთ ჩემს ახლობელს გავუმზადე პიროვნული განვითარების 30 დღიანი პროგრამა, რომელიც ითვალისწინებდა კომფორტის ზონიდან გამოსვლას , სწორი აფირმაციების რეგულარულად გამოყენებას (აფირმაციებზე და კომფორტის ზონაზე მომავალში ვისაუბრებთ. არ შეგეშინდეს) ფიზიკური ფორმის გაუმჯობესებას და მოკლედ, პიროვნული განვითარების მთელ ბუკეტს. სადაც ერთ-ერთი დავალება იყო კბილების საპირისპირო ხელით გამოხეხვა (ანუ იმ ხელით, რომლითაც მისთვის უკომფორტო იყო.) იცი რა მოხდა ამ პროგრამის შესრულების მეთორმეტე დღეს? რა და, ამ კაცს, ადამიანს, რომელსაც მთელი მისი ცხოვრება ჯანსაღი და ძლიერი კბილები ჰქონდა, ერთ-ერთი მათგანი ამოუვარდა. ანუ, ასე უბრალოდ ადგა კბილი და ამოვარდა. იცი, რა მოხდა შემდეგ? რა და ამ მამაკაცმა თავი დაანება პროგრამას. მოდი გავაანალიზოთ ეს სიტუაცია: გაითვალისწინე, რომ კბილის ამოვარდა, ეს იყო ერთ-ერთი კედელი, ანუ ზუსტად ის ობიექტური მიზეზი, რომელიც აძლევდა ადამიანს შანსს მთელი პროგრამისთვის თავი დაენებებინა, რაც უკვე ვახსენეთ, რომ მოხდა. ანუ, ამ მამაკაცს არ სურდა ბრძოლა იმისათვის, რომ პროგრამა დაესრულებინა, შესაბამისად მოხდა ისეთი, რამ, რამაც ხელი შეუწყო მის დაუსრულებლობაში... არის ჰო რაღაც აზრი ამ იდეაში? ამ მაგალითით, მე იმის თქმა მინდა, რომ ყოველთვის გამოჩნდება მიზეზი, იმისათვის, რომ მიატოვო ნებისმიერი საქმე და სწორედ ამ მიზეზებით გამოწმებს შენ სამყარო, ხარ თუ არა მზად ამავე საქმის ბოლომდე მისაყვანად. უკვე განვმეორდი კიდეც, რაც თვითონვე არ მსიამოვნებს, მაგრამ არაუშავს. ჩემი წიგნია და რასაც მინდა იმას გავაკეთებ! ახლა შემდეგი კითხვა: როგორ გადავლახოთ დაბრკოლებები? ამის პასუხი იმდენად ელემენტარულია, რომ მილიარდობით ადამიანი ვერ გაიგებს დაჟე მილიარდჯერ, რომ გადაიკითხოს ის. გინდა გადალახო დაბრკოლებები? (მაშინ მომწერე და გამოგიგზავნი ჩემს წიგნს ^^)#წიგნები#feedcgrant
Nino Kakulia
Poti · 3 months ago
ალენ დელონი
უსიმპატიურეს ალენ დელონის შესახებ უცნობი ფაქტები 💚💚💚 ახალგაზრდობაში ალენ დელონს სამხედრო ქურთუკი ეცვა, რომ უფრო მოსახრხებელი ყოფილიყო უპატრონო ლეკვების გათბობა, რომლებსაც ის გზაში ხვდებობა. ამჟამად, ფრანგი მსახიობი 81 წლის არის და ის ძაღლების და კატების 5 თავშესაფარს პატრონობს. «ჩემს სახლში ყოველთვის ბევრი ძაღლი ცხოვრობს, მე დამოუკიდებლად ძაღლის ახალი ჯიშიც კი გამოვიყვანე. ძაღლები ავადმყოფ ბავშვებს მაგონებენ, რომლებსაც ცხოვრებამ მხოლოდ 10-14 წლის სიცოცხლე მისცა…» მსახიობი უკვე დიდი ხანია შვეიცარიაში ცხოვრობს და კინოლოგიით არის დაკავებული. ერთხელ, მან გაიგო, რომ ვიღაც სადისტებმა, პირინეებში, ძაღლს ბენზინი გადაასხეს და ცეცხლი წაუკიდეს. მან ძაღლთან საკუთარი ვეტერინარი გაგზავნა და სასამართლოში სისხლის სამართლის საქმე აღძრა დამნაშავეების წინააღმდეგ. შედეგად, სადისტები დაააკავეს და მოსამართლემ მათ ხანგრძლივი პატიმრობა მიუსაჯა. მსახიობი იმასაც ცდილობს, რომ ძაღლებს საკუთარი ადვოკატები ჰყავდეთ. ალენ დელონს ძაღლები ბავშვობიდან უყვარს. ის ყვება, რომ მისი პირველი ძაღლი დობერმანი იყო, სახელად გალა: «მე ძაღლებთან ერთად გავიზარდე და მათთან ერთად გავატარე მთელი ჩემი ცხოვრება. ჩემი პირველი ძაღლი გალა იყო. ერთხელ მე მას ვუყვირე და ერთი ვუთავაზე კიდეც. ამის მიუხედავად, ის არ გაიქცა, იქვე დაჯდა – და მე დავინახე, რომ გალა ტიროდა. მაშინ ყველაფერს მივხვდი და იქიდან მოყოლებული, ჩემი ძაღლები ყოველთვის იღიმიან. მაშინაც კი, თუ რამეს დააშავებენ». «მე ყოველთვის გულს მიჩუყებენ ძაღლები, რომლებიც უსახლკაროებთან ერთად, ქუჩაში ცხოვრობენ. მათთვის სულ ერთია ის, რომ პატრონი — მიუსაფარია. ძაღლს ადამიანი ისე უყვარს, როგორც მამა, ისევე, როგორც მიტერანის ლაბრადორს თავისი პატრონი, და მან არ იცის, რომ ის ქვეყნის პრეზიდენტი იყო. თქვენ რა გონიათ, რომ ჩემმა ძაღლებმა იციან, რომ — ალენ დელონი ვარ? მათთვის სულ ერთია! ჩემს ძაღლებს ძალიან ვუყვარვარ. მათ არ იციან, ვინ ვარ და რას ვაკეთებ. ეს უპირობო სიყვარულია, გაუაზრებელი, სრული და ნამდვილი სიყვარული!» ალენ დელონი ცხოველების დაცვის ორგანიზაციის წევრია. მის მამულში 8 ძაღლი ცხოვრობს. იქვე, მისი ყველა ყოფილი ძაღლის საფლავია – სულ 45. ძაღლების ამ საფლავებს შორის, მსახიობმა სამლოცველო ააშენა და დიდი ძალისხმევის შემდეგ, ოფიციალურად მიიღო უფლება, რომ როდესაც დრო მოვა, სწორედ ამ სამლოცველოში დაკრძალონ. მსახიობი მხოლოდ ძაღლებზე არ ზრუნავს. ერთხელ მან ვერტფრენი გამოიძახა, რომ კატა გადაერჩინა, რომელიც ვიღაცამ მანქანას მიაბა და საცოდავ ცხოველს თათი მოსწყდა. ახლა სამთათიანი კატა მასთან ერთად ცხოვრობს. ისევე, როგორც სამფეხა კურდღელი. #news #opinion #photo #interestingfact
Tako Kvaratskhelia
Tbilisi · 1 year ago
- მაშინ, როდესაც ვიცოდი, რომ დღეს აქცია უნდა გამეშუქებინა, ტელეფონი მომიკვდა. - "მარშელების" მიერ ჩემ ჟურნალისტად ვერ/არ აღქმაზე აღარ ვიტყვი. - "ცხელი" ნიუსი უნდა დამედო და ინტერნეტი მინელდა, მერე კომპი გაითიშა და სანამ გონს მოვიდა, ამბავი "გაცივდა". - გადავედი საცოდავ ბუკზე, რომელიც ჩემმა ბიძაშვილმა მათხოვა და იქაც ჯერ "ქრომმა" გამომაგდო, მერე ეგეც კომაში ჩავარდა. ამასობაში მეორე ნიუსიც "გაცივდა". - ხან პერსონალურთან მივირბენ და კიდევ რაღაცები ემართებოდა (ახლაც), ბუკს შევხედავ და გაშეშებულია (ეგეც ახლაც). - აქეთ მეზობელი დრელით, კედელთან ერთად, ისედაც გაცრეცილ ჩემ ნერვებს მიგლეჯს და იქით კიდევ, დისკოთეკა აქვთ მეზობლის სადაქალოს გამართული. - და Feedc-მაც “თქვენი ადგილმდებარეობა ვერ მოიძებნაო” და ამხელა პოსტი წამიშალა. დედაჩემი კიდევ შოკოლადით მამარაგებს და ნერვების დაწყნარებისკენ მომიწოდებს. მაგრამ ჩემი ნერვული სისტემა უკვე დაშლილია მარტივ მამრავლებად... #აღარშემიძლია!
Giorgi Gvajaia
Tbilisi · 10 months ago
✔️"შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.." ✔️ „ვერც ქალს და ვერც კაცს გარედან ვერ ვხედავ. წითელკაბიანმა ქალმა რომ ჩამიაროს გვერდით, ვერ დავინახავ, თუ თვალებში არ შევხედე. ქალს შიგნით ვუყურებ. ჩემი მეუღლეც თავის დროზე ლექსებს წერდა. პოეზია უყვარდა და ეს საკმარისი იყო, რომ მის მიმართ გრძნობა გამჩენოდა. ქალი შენს სამყაროში უნდა იხედებოდეს. ხომ არ შეიძლება ცოლ–ქმარი სხვადასხვა სამყაროში ცხოვრობდნენ, თუ ასეა, უკვე მონა ხდები. ოჯახს და შვილებს რა ვუყო, თორემ აღარ მინდა მისი დანახვაო, მეუღლე რომ იტყვის, მონობაა, აბა რა არის?!" P.s. ასეა ეს, ახალგაზრდებო👆🏻😎🙂
Tbilisi Daily
Tbilisi · 6 days ago
რას წერს შაქარაშვილის გარდაცვალების საქმის მოწმე ფოტოგრაფის დედა?
ჩემი შვილი ხომ ერთადერთი იყო, ვინც სამართალდამცავებს დახმარებისთვის მიმართა? დაფიქრდით, 19 წლის ბიჭი რომ ასეთ ვითარებაში მოახერხებს უშველოს თავს და დარეკოს პოლიციაში, მერე რატომ წაშლის რამეს, თუკი აქვს გადაღებული? , - ამის შესახებ სოციალურ ქსელში 19 წლის ფეხბურთელის გიორგი შაქარაშვილის გარდაცვალების საქმის ერთ-ერთი მოწმის, ფოტოგრაფ იაკობ ბრეგვაძის დედა წერს. როგორც ფოტოგრაფის დედა აღნიშნავს, ინციდენტის ღამეს ბრეგვაძეს არც მისთვის და არც ნინო გიორგობიანისთვის არ დაურეკავს. იაკობ ბრეგვაძის დედის პოსტს უცვლელად გთავაზობთ. „უპირველესად, მინდა, მივუსამძიმრო გარდაცვლილი გიორგი შაქარაშვილის ოჯახს. მე, 7 შვილის დედა და 6 შვილიშვილის ბებია ვარ, 18 წლის წინ მეუღლე გარდამეცვალა, რომელიც სასულიერო პირი იყო და ამხელა ოჯახს მარტო ვუძღვები. წარმოდგენაც არ მინდა იმ ტკივილის, რასაც ახლა გარდაცვლილის ოჯახი გრძნობს. ეს ენით აღუწერელი ტრაგედიაა და სანუგეშო სიტყვებიც არ მაქვს! არავის ვუსურვებ მსგავს უბედურებას... ამავდროულად, როგორც იაკობის დედა, თავს ვალდებულად ვთვლი, ატეხილი აჟიოტაჟის გარშემო განმარტება გავაკეთო. ამ პოსტს არ ვწერ მათთვის, ვინც ისედაც ტყუილებს ავრცელებს და სიმართლე არ აინტერესებს, ამ დღეებში კი ტყუილი ნამდვილად ბევრი ითქვა. შემაძრწუნებელია, რომ ასეთ ფაქიზ თემას ზოგიერთი მედია ისე აშუქებს, რომ არც გარდაცვლილის ოჯახზე ფიქრობენ, არც დაზარალებული არასრულწლოვნების ფსიქიკაზე და არც ეთიკა გააჩნიათ. არაფერი მაქვს დასამალი და მზად ვარ, ყველა გაჩენილ დამატებით კითხვას ვუპასუხო. უპირველესად, საქართველოში ვცხოვრობთ, სადაც ყველა ყველას ნათესავია. ნინო ჩემი ბიძაშვილია და ეს მეამაყება. რაც შეეხება იმ საბედისწერო ღამეს, იაკობმა არამცთუ ნინოს, მეც არ დამირეკა, მომხდარის შესახებ მხოლოდ რამოდენიმე დღის მერე გავიგე, თუმცა, ასეთ მძიმე ფაქტთან თუ გვქონდა საქმე, ნამდვილად არ ვიცოდი. იცით, რომ ფოტოგრაფი კამერის გარეშე ვერ იმუშავებს და ტელეფონის გარეშე ვერ დაუკავშირდებიან დამკვეთები, არადა, ეს მისთვის დღეს შემოსავლის ერთადერთი წყაროა და თავს შეკვეთებით ირჩენს. ბუნებრივია, ვრეკავდი ყველასთან, ვისთანაც ხელი მიმიწვდებოდა, რომ დაებრუნებინათ ტელეფონი და კამერა , მათ შორის დავრეკე ნინოსთანაც. ნინო ჩამეკითხა, თუ რატომ ჰქონდა ჩემს შვილს ისინი ჩამორთმეული და გაუკვირდა, რომ ამ საქმეში ჩემი შვილი ფიგურირებდა, დიდი ხანია არ შევხმიანებივართ და იაკობისა და მისი საქმიანობის შესახებაც მისთვის არაფერი იყო ცნობილი. მიპასუხა, რომ ტელეფონი და კამერა მნიშვნელოვანი ნივთმტკიცებულებაა და სანამ გამოძიება არ დამთავრდებოდა, ვერავინ ვერაფერს დაგვიბრუნებდა. ამ ფაქტის გადამოწმება ძალიან მარტივად არის შესაძლებელი და ვინც დაინტერესებულია სიმართლით, შეუძლიათ ჩვენი საუბრის ამონაწერიც ამოიღონ, მე ამის პრობლემა არ მაქვს, პირიქით! 112 -ის ჩანაწერებითაც ჩანს, თუ როდის ვის და ვისთან აქვს დარეკილი. რაც შეეხება "დაქირავებულ ფოტოგრაფს"- დაეკითხეთ მოწმეებს, ვინმეს თუ დაუნახავს წვეულებაზე, რომ იაკობს კამერა ეჭირა ხელში და იღებდა? ჩემი შვილი იქ სტუმრად იყო, და დღეს პირიქით, ნანობს კიდეც რომ არაფერი გადაიღო, ნეტა გადამეღოო…იუბილართან მეგობრობს და მან დაპატიჟა, სხვებს არ იცნობდა... ხიდზე, ვიდეოშიც ჩანს, რომ ბიჭები სულაც არ მოელოდნენ საფრთხეს, მშვენიერ ხასიათზე იყვნენ და როდესაც გაჩერდა მანქანა და რკინის ჯოხით გადმოვიდა თავდამსხმელი, მანდ უკვე გადაღებაზე კი არა, სიცოცხლის გადარჩენაზე ფიქრობდა იაკობი. მადლობა ღმერთს, რომ შეძლო იმ შენობისთვის თავი შეეფარებინა, თორემ, რა მოხდებოდა, წარმოდგენაც არ მინდა! ნეტა, გიორგიც გადარჩენილიყო... მრჩება შთაბეჭდილება, რომ ზოგიერთ მედიასაშუალებას მაყურებლის ყურადღება სხვა მიმართულებით შეგნებულად გადააქვს, რომ ნამდვილი დამნაშავე არ გამოიკვეთოს. ვინც ეხლა განსჯის იაკობს და ტყუილებს უვრცელებენ, ვურჩევ, დაფიქრდნენ და გაანალიზონ, ვის აწყობს ეს ყველაფერი და რატომ ატყდა ასეთი ამბავი ერთ ზარზე პოლიციაში? ჩემი შვილი ხომ ერთადერთი იყო, ვინც სამართალდამცავებს დახმარებისთვის მიმართა? დაფიქრდით, 19 წლის ბიჭი რომ ასეთ ვითარებაში მოახერხებს უშველოს თავს და დარეკოს პოლიციაში, მერე რატომ წაშლის რამეს, თუკი აქვს გადაღებული? ის დაზარალებულია და მაინტერესებს, რატომ აძლევენ თავს უფლებას რომ აბულინგონ ჩემი შვილი და მკვლელი ეძახონ? იაკობი გარდა იმისა, რომ ამ საქმის დაზარალებულია, ის დღეს უკვე ზოგიერთი მედიასაშუალებებისა და საზოგადოების ჯგუფების მხრიდან ფსიქოლოგიური ზეწოლის მსხვერპლია... ეს დაუშვებელია! იმედია, ყველაფერი მალე დასრულდება და სიმართლეს ფარდა აეხდება!“- წერს ფოტოგრაფის დედა სოციალურ ქსელში.
ელენე კობახიძე
Tbilisi · 1 year ago
❤️ გუდაური.
Tbilisi Daily
Tbilisi · 3 days ago
რას ყვება ავთანდილ ბილანიშვილი, იგივე „კაწრო“ შაქარაშვილის საქმეზე მიცემულ ჩვენებაში
რას ყვება ავთანდილ ბილანიშვილი, იგივე „კაწრო“ ფეხბურთელ გიორგი შაქარაშვილის საქმეზე მიცემულ ჩვენებაში, - საგამოძიებო ორგანოსთვის ბილანიშვილის მიერ მიცემულ ჩვენებას „პრაიმტაიმი“ ავრცელებს. „2020 წლის 18 ივნისს დილის საათებში გამოვედი სახლიდან და ჩვეულებრივ უბანში ვიყავი მეგობრებთან სალაპარაკოდ. დროგამოშვებით შევდიოდი სახლში და გამოვდიოდი ისევ ჩემს ქუჩაზე მეგობრებთან, ზოგადად მახსოვს, რომ მთელი დღის განმავლობაში ჩუღურეთის უბანს არ გავცილებივარ, ყოველ შემთხვევაში დაბეჯითებით შემიძლია განვაცხადო, რომ ქალაქის ტერიტორიიდან არ გავსულვარ. ღამის საათებშიც ვიმყოფებოდი სახლში, ოჯახის წევრებთან ერთად, ვსარგებლობდი Facebook-ით და სხვადასხვა სოციალური ქსელით და დაახლოებით, უკვე 2020 წლის 19 ივნისის 02:00 საათისთვის დავწექი დასაძინებლად. ჩვეულებრივ მეძინა დილამდე და არსად გავსულვარ. ფეხბურთელ გიორგი შაქარაშვილის საქმის შესახებ გავიგე მეორე დღეს ტელევიზიიდან. პიროვნებებს – თენგიზ ბარბაქაძეს, ნიკა ჟვანიას, ლაშა შერმანდინს, გიორგი მერაბიშვილს, ირაკლი მუმლაძეს, ნიკოლოზ ქანაშვილს, ვახტანგ ჩიქოვანს, ვასილ მახარაძეს, აკაკი ქვრივიშვილს, საბა ჩხარტიშვილს, საბა გოქშელიძეს, ირაკლი წაქაძეს, ნიკოლოზ ცუცქირიძეს, გიგა ტატიაშვილს, არჩილ გაგნიძეს, ნიკოლოზ რევაზიშვილს, ზეზვა ხომასურიძეს, გიორგი ქათამაძეს, ნიკა ხეჩოშვილს, გურამ ამირხანაშვილს, კონსტანტინე ღიბრაძეს, იაკობ ბრეგვაძეს, ვახტანგ ახვლედიანს, ვახტანგ ჩიქოვანს, ანი გაბეჩავას, არ ვიცნობ. მათი სახელი და გვარები პირველად მესმის, არ გამოვრიცხავ რომელიმე მათგანი სადმე შემხვედრია, მაგრამ არ მახსოვს ზემოთ დასახელებულ პიროვნებებთან როდესმე რაიმე სახის ურთიერთობა მქონოდა. არც გიორგი შაქარაშვილს ვიცნობდი. 2020 წლის 7 ივლისს მე ტელეკომპანია „მთავარი არხის“ ეთერში ვნახე სიუჟეტი, სადაც გარკვეული სახით დამაკავშირეს ამ საქმესთან და ვინმე გურამ ამირხანაშვილთან, თითქოს მას შევხვდი 2020 წლის 19 ივნისის ღამეს „დიდუბის“ მეტროსთან. ჩემთვის ეს მოულოდნელი იყო, რადგან არც გურამ ამირხანაშვილს და არც დანარჩენ პიროვნებებს არ ვიცნობ, ამ საქმესთან დაკავშირებით არავის არასდროს არ შევხვედრივარ და არც დისტანციური საუბარი მქონია. შემიძლია დაბეჯითებით გითხრათ, რომ ამ სიუჟეტში გასული პირი მე არ ვარ და კიდევ ერთხელ განგიმარტავთ, რომ მთელი ის დღე და ღამე ვიმყოფებოდი ჩემს უბანში და სახლში. მე დღეს ვიმყოფებოდი „მაგთიკომის“ ოფისში, რომლის აბონენტიც ვარ და დამადასტურებლად იმისა, რომ 2020 წლის 18 ივნისის ღამის საათებიდან 2020 წლის 19 ივნისის დილის ჩათვლით ვიმყოფებოდი სახლში, გამოძიებას წარვუდგინე ჩემი ტელეფონის ნომრის დეტალური ამონაბეჭდი, 9 ფურცლად, რომელიც შეგიძლიათ დაურთოთ საქმეს. მე ასევე დამატებით წარმოგიდგენთ ჩემი ტელეფონის ინტერნეტ ტრაფიკის მონაცემებს საქმეზე დასართავად“, გიორგი შაქარაშვილის გაუჩინარების შესახებ გავიგე 2020 წლის 19 ივნისს ტელევიზიის მეშვეობით. მე ამ თემაზე საუბარი არავისთან მქონია. ზოგადად ტელევიზიიდან ვიცი, რომ ჩხუბში მონაწილეობდნენ ნახალოვკელები და საბურთალოელები - კონკრეტულად ვინ, დღესაც არ ვიცი. მცხეთის ტერიტორიაზე ბოლოს დაახლოებით ერთი თვის წინ ვიმყოფებოდი. ტელეეთერში ნანახი მიკროავტობუსი არ მეცნობა, არ ვიცი თუ ვის ეკუთვნის. თეთრპერანგიანი ახალგაზრდა, რომელზეც ტელეკომპანიები ამბობდნენ, თითქოს მე ვიყავი, მე არ მეცნობა“, - ნათქვამია ბილანიშვილის მიერ საგამოძიებო ორგანოსთვის 8 ივლისს მიცემულ ჩვენებაში. სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნისა და საქმეში არსებული სხვა მტკიცებულებების ერთობლივი ანალიზის საფუძველზე, საქართველოს გენერალურმა პროკურატურამ მიიღო გადაწყვეტილება გიორგი შაქარაშვილის გარდაცვალების საქმეზე კვალიფიკაციის დაზუსტების შესახებ. ექსპერტიზის თანახმად, გიორგი შაქარაშვილის სიკვდილის მიზეზია ასფიქსია წყალში დახრჩობით. 19 ივნისს, დაახლოებით 11 საათზე გიორგი შაქარაშვილის დაკარგვის შესახებ ოჯახმა შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიმართა. პოლიციამ, სამაშველო სამსახურთან ერთად, შეტყობინების მიღებისთანავე დაიწყო სამძებრო სამუშაოები. 4-დღიანი უწყვეტი საძიებო სამუშაოების შედეგად მყვინთავებმა ფეხბურთელ გიორგი შაქარაშვილის ცხედარი წყალში იპოვეს. 28 ივნისს გიორგი შაქარაშვილის საქმეზე ბრალდებულ 17 პირს აღკვეთის სახით პატიმრობა შეეფარდა.
Tbilisi Daily
Tbilisi · 1 week ago
ჩემ დაბადების დღეზე ჩამომისვენეს ნიკა..." - რა იცის ოჯახმა კიევში მოკლული ქართველი ბიზნესმენის საქმეზე
2019 წლის ნო­ემ­ბერ­ში, კი­ევ­ში ქარ­თვე­ლი ბიზ­ნეს­მე­ნი ნი­კო­ლოზ და­ვი­თაშ­ვი­ლი მოკ­ლეს. და­ვი­თაშ­ვილს ახ­ლობ­ლე­ბი რამ­დე­ნი­მე დღის გან­მავ­ლო­ბა­ში ეძებ­დნენ. რო­გორც მოგ­ვი­ა­ნე­ბით გა­ირ­კვა, კი­ევ­ში საქ­მი­ა­ნი ვი­ზი­ტით მყო­ფი ბიზ­ნეს­მე­ნი, სას­ტუმ­რო­დან გა­მოს­ვლის შემ­დეგ "ფოლცვა­გე­ნის" მარ­კის ავ­ტო­მან­ქა­ნით გა­ი­ტა­ცეს... ნი­კო­ლოზ და­ვი­თაშ­ვი­ლის ქვრივს თიკა სი­ხა­რუ­ლი­ძეს სა­ზო­გა­დო­ე­ბა კარ­გად იც­ნობს. ის ერთ-ერთი ძვე­ლი თა­ო­ბის მო­დე­ლია და მოკ­ლულ ბიზ­ნეს­მენ­თან 15-წლი­ა­ნი ოჯა­ხუ­რი თა­ნა­ცხოვ­რე­ბა და ორი შვი­ლი აკავ­ში­რებს. თიკა ამ­ბობს, რომ მე­უღ­ლის მკვლე­ლო­ბი­დან რამ­დე­ნი­მე თვის შემ­დე­გაც, საქ­მე ბუნ­დო­ვა­ნია და გა­მო­ძი­ე­ბა წინ არ მი­დის. უფრო მე­ტიც, უკ­რა­ი­ნუ­ლი სა­გა­მო­ძი­ე­ბო უწყე­ბე­ბი დუ­მან და ბოლო დროს მის სა­ტე­ლე­ფო­ნო ზა­რებ­საც აღარ პა­სუ­ხო­ბენ.თიკა სი­ხა­რუ­ლი­ძეს და­უ­კავ­შირ­და ბუნ­დო­ვა­ნი საქ­მის დე­ტა­ლებ­ზე სა­სა­უბ­როდ: - რა ეტაპ­ზეა თქვე­ნი მე­უღ­ლის, ნი­კო­ლოზ და­ვი­თაშ­ვი­ლის მკვლე­ლო­ბის გა­მო­ძი­ე­ბა? - ამ ეტაპ­ზე არა­ფე­რი არ ხდე­ბა. მომ­ხდა­რი­დან ორი თვის შემ­დეგ, ორი უკ­რა­ი­ნე­ლი, რომ­ლებ­მაც ჩემი მე­უღ­ლის გვა­მი გა­და­მა­ლეს და ჭაში ჩა­აგ­დეს, გი­რა­ო­თი გა­უშ­ვა უკ­რა­ი­ნის სა­სა­მარ­თლომ. თი­თო­ე­ულ­მა 7 ათა­სი დო­ლა­რი გა­და­ი­ხა­და, ესეც უკ­რა­ი­ნუ­ლი მე­დი­ი­დან გა­ვი­გე. სო­ფელ ბე­ლა­ცერ­კო­ვი­დან არი­ან ისი­ნი, გა­მო­რი­ცხუ­ლია ამ­დე­ნი ფული ჰქო­ნო­დათ.რო­დე­საც და­ვუ­რე­კე საქ­მის გა­მომ­ძი­ე­ბელს თა­ვი­დან უარ­ყო ინ­ფორ­მა­ცია, იცი­ნო­და, მა­გათ გა­რეთ ვინ გა­უშ­ვებ­დაო. თუმ­ცა, მას შემ­დეგ რაც სა­იტს მივ­წე­რე, სა­დაც ინ­ფორ­მა­ცია გა­მოქ­ვეყ­ნდა, მათ გა­მო­მიგ­ზავ­ნეს ოფი­ცი­ა­ლუ­რი წყა­რო, სა­ი­და­ნაც ცხა­დი იყო, რომ გა­უშ­ვეს და­კა­ვე­ბუ­ლე­ბი. გა­მომ­ძი­ე­ბელს ისევ და­ვუ­რე­კე და მი­თხრა, რა ვქნა, ჩვენ­თან ასე­თი კა­ნო­ნე­ბია და ეს ფული ნა­თე­სა­ვებ­მა გა­და­უ­ხა­დე­სო. შემ­დეგ ერთ-ერთი დამ­ნა­შა­ვე სო­ცი­ა­ლუ­რი ქსე­ლის სა­შუ­ა­ლე­ბით ვი­პო­ვე და თე­ბერ­ვალ­ში ცი­ხი­დან გაშ­ვე­ბუ­ლი, მარ­ტის და­სა­წყის­ში სელ­ფებს აქ­ვეყ­ნებ­და, მშვე­ნი­ერ ხა­სი­ათ­ზე იყო. რაც შე­ე­ხე­ბა მე­სა­მე ბრალ­დე­ბულს, ჩე­ჩე­ნი ეროვ­ნე­ბის მა­მა­კაცს, გვა­რად გა­კა­ევს, თით­ქოს­და მი­მალ­ვა­შია და ვერ პო­უ­ლო­ბენ.- უკ­რა­ი­ნუ­ლი სა­სა­მარ­თლოს მი­მართ გაქვთ ნდო­ბა? - იქ ისე­თი ჭა­ო­ბია, რომ ვერ წარ­მო­იდ­გენთ. მე არ ჩავ­სულ­ვარ უკ­რა­ი­ნა­ში, რად­გან პირ­ველ ეტაპ­ზე სა­შიშ­რო­ე­ბა იყო, შემ­დეგ პან­დე­მია და­ერ­თო. ჩვე­ნე­ბიც ვერ ერე­ვი­ან, რად­გან და­ნა­შა­უ­ლი უკ­რა­ი­ნა­შია მომ­ხდა­რი. ძა­ლი­ან გული დამ­წყდა შა­ქა­რაშ­ვი­ლის საქ­მე­ზე, იგი­ვე მაქვს გა­მოვ­ლი­ლი, მაგ­რამ ხომ შე­იძ­ლე­ბო­და ჩემს მე­უღ­ლე­ზეც იგი­ვე გა­კე­თე­ბუ­ლი­ყო, ჟურ­ნა­ლის­ტუ­რი გა­მო­ძი­ე­ბა ჩა­ტა­რე­ბუ­ლი­ყო, ახალ­გაზ­რდა, ქარ­თვე­ლი ბიზ­ნეს­მე­ნი მოკ­ლეს და არა­ვინ და­ინ­ტე­რეს­და... ნი­კას ტე­ლე­ფო­ნე­ბი დამ­ტვრე­უ­ლია და რა თქმა უნდა, ინ­ფორ­მა­ცი­აც წაშ­ლი­ლი იქ­ნე­ბა. სა­ა­თი მო­პა­რუ­ლია, ჯვა­რი და­კარ­გუ­ლი, მან­ტო, რო­მე­ლიც ეცვა, არ დევს საქ­მე­ში. 27 ნო­ემ­ბერს რო­დე­საც ნიკა რ გა­მოჩ­ნდა, და­ვი­წყე ძებ­ნა და მხო­ლოდ პირ­ველ დე­კემ­ბერს იპო­ვეს ცხე­და­რი. უკ­რა­ი­ნუ­ლი გა­მო­ძი­ე­ბის ინ­ფორ­მა­ცი­ით, სახ­ლიც იყო ნა­ქი­რა­ვე­ბი, თუმ­ცა იქამ­დე ვერ მი­ვიდ­ნენ და შემ­დეგ ორ უკ­რა­ი­ნელს და­ა­ვა­ლეს გვა­მის გა­და­მალ­ვა. ზუს­ტად არც ვი­ცით, რო­გორ მოკ­ლეს ნიკა - მან­ქა­ნა­ში ეს­რო­ლეს თუ რა მოხ­და. ამ საქ­მის შე­სა­ხებ ყვე­ლამ იცის უკ­რა­ი­ნა­ში, ზე­ლენ­სკიმ­დეა მი­სუ­ლი, მაგ­რამ რა?- სა­ქარ­თვე­ლო­ში ვის მი­მარ­თეთ გა­მო­ძი­ე­ბა­ში და­სახ­მა­რებ­ლად? - ყვე­ლამ იცის და ყვე­ლა ჩარ­თუ­ლია. ვიცი, რომ გი­ორ­გი გა­ხა­რი­აც იყო საქ­მის კურ­სში ნი­კას ძი­ე­ბის პრო­ცეს­ში. სამ­წუ­ხა­როდ, ყვე­ლა­ფე­რი ისე იყო და­გეგ­მი­ლი, რომ გვა­მი არ უნდა გვე­პო­ვა. რო­დე­საც და­კარ­გუ­ლის მო­სა­ძებ­ნად ნი­კას ძმა და მა­მი­დაშ­ვი­ლი ჩა­ვიდ­ნენ უკ­რა­ი­ნა­ში, ისე­თი ამ­ბე­ბი მო­უ­წყო უკ­რა­ი­ნელ­მა მხა­რემ, რომ ფაქ­ტობ­რი­ვად გა­მო­ა­ძე­ვეს, ამ­ბობ­დნენ, ჩეჩ­ნე­ბი გა­რეთ და­დი­ან და შე­იძ­ლე­ბა ესე­ნიც ჩა­ცხრი­ლო­ნო. პირ­ველ დე­კემ­ბერს, გამ­თე­ნი­ი­სას ჩა­ვიდ­ნენ ჩვე­ნე­ბი, "ცეპი" უნდა ამო­ეც­ნოთ, რო­მე­ლიც და­კა­ვე­ბუ­ლი ჩე­ჩე­ნის ჯი­ბე­ში იპო­ვეს. რო­დე­საც ჩა­ვიდ­ნენ, სას­ტუმ­რო­ში მი­ვი­და გა­მომ­ძი­ე­ბე­ლი და უთხრა, რომ ნიკა გარ­დაც­ვლი­ლი იპო­ვეს. შემ­დეგ ნი­კას მე­გო­ბა­რი ჩა­ვი­და და ოთხ დე­კემ­ბერს, ჩემ და­ბა­დე­ბის დღე­ზე ჩა­მო­მის­ვე­ნეს ნიკა...იპო­ვეს - რა­ი­მე სა­შიშ­რო­ე­ბას თუ გრძნობ­და ბოლო პე­რი­ოდ­ში? - არა­ნა­ი­რი წი­ნას­წა­რი გრძნო­ბა არ ჰქო­ნია. 15 წელი ვი­ყა­ვი მისი მე­უღ­ლე, ხში­რად და­დი­ო­და ბიზ­ნე­სის გამო უკ­რა­ი­ნა­ში. ნიკა იყო ისე­თი პი­როვ­ნე­ბა, რომ ერთი წა­მი­თაც რომ და­ეშ­ვა მსგავ­სი რამე, სას­ტუმ­რო­და­ნაც არ გა­ვი­დო­და. მე დღეს ძა­ლი­ან ცუდ სი­ტუ­ა­ცი­ა­ში ვარ და ყვე­ლა­ზე ვფიქ­რობ. ორი მი­ზე­ზით იშო­რე­ბენ ადა­მი­ა­ნებს - პი­რა­დი თემა ან ბიზ­ნე­სინ­ტე­რე­სე­ბი. ნი­კას შემ­თხვე­ვა­ში პი­რა­დი გა­მო­ი­რი­ცხა, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ბევ­რი ჭორი იყო. ათას სი­სუ­ლე­ლეს ამ­ბობ­დნენ, ვი­თომ ქა­ლის თემა იყო, ასე­ვე "შავი სამ­ყა­როც" ახ­სე­ნეს. არა­ნა­ი­რი ურ­თი­ერ­თო­ბა და კავ­ში­რი არ ჰქონ­და შავ სამ­ყა­როს­თან. ქა­ლის თემა სა­ერ­თოდ გა­მო­რი­ცხუ­ლია. აუ­ცი­ლებ­ლად უნდა ჩა­ერ­თოს გა­მო­ძი­ე­ბის საქ­მე­ში ქარ­თუ­ლი მხა­რე, რად­გან ნიკა იყო სა­ქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე და მე მარ­ტო ქალი ამას ვერ შევ­ძლებ, გვერ­დით თუ არ და­მიდ­გნენ. - ვერ­სი­ებ­ში გა­იჟ­ღე­რა ინ­ფორ­მა­ცი­ამ, რომ ნი­კას და­ვით კე­ზე­რაშ­ვილ­თან ჰქონ­და ბიზ­ნეს ურ­თი­ერ­თო­ბა, თუმ­ცა ბოლო დროს აე­რი­ათ კავ­ში­რე­ბი... - დიახ, მი­შას დროს კე­ზე­რაშ­ვი­ლი მფარ­ვე­ლობ­და ნი­კას ბიზ­ნესს და არ დავ­მა­ლავ და მათ შო­რის იყო უთან­ხმო­ე­ბა. რაც შე­ე­ხე­ბა ახალ მთავ­რო­ბას, მათ­თან კარ­გი ურ­თი­ერ­თო­ბა ჰქონ­და. რო­დე­საც იმ დღეს ნიკა უკ­რა­ი­ნა­ში გაფ­რინ­და, იმ­დე­ნად მოკ­ლე შეხ­ვედ­რა ჰქონ­და და­ნიშ­ნუ­ლი, რომ რამ­დე­ნი­მე სა­ათ­ში გად­მოფ­რე­ნას აპი­რებ­და, მაგ­რამ ბი­ლე­თე­ბი არ იყო. იძუ­ლე­ბუ­ლი გახ­და, დარ­ჩე­ნი­ლი­ყო. ამ­ბო­ბენ, რომ შე­იძ­ლე­ბო­და თან­ხის გამო გა­ე­ტა­ცე­ბი­ნათ, მაგ­რამ გა­მო­რი­ცხუ­ლია. მე მა­შინ ნი­კას მე­უღ­ლე არ ვი­ყა­ვი, რო­დე­საც თვე­ნა­ხე­ვა­რი რუ­სეთ­ში ჰყავ­დათ თან­ხის გამო გა­ტა­ცე­ბუ­ლი. ნი­კას იმ­დე­ნად უყ­ვარ­და სი­ცო­ცხლე, რომ ფუ­ლის გამო თავს არ მო­აკ­ვლე­ვი­ნებ­და, თან შე­ამ­ჩნევ­და, რომ ია­რა­ღე­ბით იყ­ვნენ.საქ­მი­ა­ნი შეხ­ვედ­რა უნდა ყო­ფი­ლი­ყო შუ­ა­დღეს, მაგ­რამ რამ­დე­ნი­მე­ჯერ გა­და­უ­წი­ეს, სა­ნამ არ და­ღამ­და. სიბ­ნე­ლეც აწყობ­დათ, რომ ღამე არ და­ე­წყო ვინ­მეს ძებ­ნა. ჩვენ­თან 12-ის ნა­ხე­ვა­რი იყო, იქ ათის ნა­ხე­ვა­რი. პირ­ვე­ლის ნა­ხე­ვარ­ზე დავ­წე­ქი და­სა­ძი­ნებ­ლად და სა­ში­ნე­ლი სიზ­მრით გა­ვიღ­ვი­ძე, მაგ­რამ რას წარ­მო­ვიდ­გენ­დი... ადა­მი­ა­ნი გზა­ში მე­გო­ნა. დღის 12 სა­ათ­ზე უნდა ჩა­მოფ­რე­ნი­ლი­ყო. მის­მა შვილ­მა და­მი­რე­კა, ბიჭ­მა, არ არის აე­რო­პორ­ტში და ხომ არ იცი რა ხდე­ბა, ხომ არ შე­ეც­ვა­ლა გეგ­მე­ბიო. და­ვი­წყე სას­ტუმ­რო­ში რეკ­ვა და ნო­მერ­ში არ ადი­ოდ­ნენ, არ გვაქვს უფ­ლე­ბა შე­ვა­წუ­ხო­თო. სამ­ჯერ დამ­ჭირ­და და­რეკ­ვა და სა­ნამ პო­ლი­ცია არ ვახ­სე­ნე, არ ავიდ­ნენ ნო­მერ­ში. მე­გო­ნა გული გა­უხ­და ცუ­დად, ამის უფრო მე­ში­ნო­და. სამი კაცი შე­ვი­და ნო­მერ­ში და მი­თხრეს, რომ ნივ­თე­ბი აქ დევს და თა­ვად არ არი­სო. ამის შემ­დეგ და­ვი­წყე მორ­გებ­ში რეკ­ვა, პო­ლი­ცი­ა­ში, ნარ­კო­ლო­გი­ურ­ში და რო­დე­საც მი­თხრეს, რომ არ­სად არ იყო, უკვე ძა­ლი­ან შე­მე­შინ­და, მივ­ხვდი რა­ღაც ხდე­ბო­და. - გარ­დაც­ვლილს ექ­სპერ­ტი­ზა თუ ჩა­უ­ტარ­და? - დიახ, მაგ­რამ სა­მე­დი­ცი­ნო ექპერ­ტი­ზა არაფ­რის მომ­ცე­მი არ აღ­მოჩ­ნდა. ვე­ლო­დე­ბი კრი­მი­ნა­ლურ ექ­სპერ­ტი­ზას. ყო­ველ­დღე ვრე­კავ და გა­მომ­ძი­ე­ბე­ლი და მისი თა­ნა­შემ­წე უკვე ტე­ლე­ფონ­საც არ პა­სუ­ხო­ბენ. ახლა ვფიქ­რობ, ად­ვო­კა­ტი ავიყ­ვა­ნო. არ იყო ჩემი მე­უღ­ლე იმის ღირ­სი, რომ ასე გა­დავ­ფურ­ცლო და და­ვი­ვი­წყო. ახლა გიყ­ვე­ბით და თან არ მჯე­რა, რომ ეს ნი­კას და­ე­მარ­თა... ჩე­ჩე­ნი გა­კა­ე­ვი, რო­მელ­ზეც იყო გა­ფორ­მე­ბუ­ლი მან­ქა­ნა, სა­დაც ნიკა მოკ­ლეს, ორ­ჯერ არის სა­ქარ­თვე­ლო­ში ნამ­ყო­ფი, სექ­ტემ­ბერ­ში და ნო­ემ­ბერ­ში. 22 ნო­ემ­ბერს არის გაფ­რე­ნი­ლი სა­ქარ­თვე­ლო­დან და 25 ნო­ემ­ბერს ნიკა გაფ­რინ­და. ალ­ბათ აქ უნ­დო­დათ მო­ეკ­ლათ, მაგ­რამ ვერ მო­ა­ხერ­ხეს, აქ მა­ინც ყველ­გან კა­მე­რე­ბია. ეს იყო და­გეგ­მი­ლი და შეკ­ვე­თი­ლი მკვლე­ლო­ბა.გა­კა­ე­ვის მიერ არის მოკ­ლუ­ლი? - მან­ქა­ნა იყო მის სა­ხელ­ზე გა­ფორ­მე­ბუ­ლი, მაგ­რამ იქ იჯდა თუ არა, ვერ გე­ტყვით. კა­მე­რე­ბით ისე­თი რა­კურ­სით არის გა­და­ღე­ბუ­ლი, არ ჩანს. ჩე­ჩე­ნი შერ­ხან გა­კა­ე­ვი ჩვე­უ­ლებ­რი­ვად იძებ­ნე­ბა ინ­ტერ­ნეტ­ში, ნა­ო­მა­რი ადა­მი­ა­ნია. ვნა­ხე ვი­დეო, სა­დაც ჩანს, რომ ნიკა მან­ქა­ნა­ში ჩაჯ­დო­მამ­დე უკან იხევს, ჩანს რა­ღაც არ მოს­წონს, მაგ­რამ ეტყო­ბა მან­ქა­ნი­დან უთხრეს, რომ არა­ფე­რი პრობ­ლე­მა არ იყო და ვი­ღაც ახ­ლო­ბელ­მა გა­იყ­ვა­ნა...
Tbilisi Daily
Tbilisi · 2 weeks ago
რას ყვებიან ჩვენებებში შაქარაშვილის საქმეზე დაკავებულები
მოწმეთა ჩვენებებით მტკიცდება, რომ დაპირისპირება თავიდან არასერიოზული მიზეზით დაიწყო.მათი შინაარსი ტელეკომპანია "მთავარმა" გაასაჯაროვა. არასრულწლოვნის ჩვენება: „გადმოვკვეთეთ ცენტრალური საავტომობილო მაგისტრალი თბილისის მიმართულებით და განვაგრძეთ გზა, რა დროსაც შევხვდით ამავე მიმართულებით მიმავალ ნახსენებ წვეულებაზე გაცნობილ გიორგი ქათამაძეს, კონსტანტინე ღიბრაძეს, ვახტანგ ახვლედიანს და გიორგი შაქარაშვილს. მე და ლ. შ-მ კონსტანტინე ღიბრაძეს გავუცვალეთ მობილური ტელეფონის ნომრები რადგან შევხვედროდით შემდგომ დღეებში ერთმანეთს და გაგვერკვია მანამდე მომხდარი შეხლა -შემოხლის ამბავი. ამავდროულად ქათამაძე ცდილობდა ჩემთან და ლ.შ.ს-თან სიტუაციის დაძაბვას, ვინაიდან ჩემი აზრით იყვნენ რიცხობრივად მეტნი და უნდოდათ მე და ლ-ს ფიზიკურად გაგვსწორებოდნენ“, – ნათქვამია არასრულწლოვნის ჩვენებაში. ნიკა ჟვანიას ჩვენება „ნ.ც-მ და მისმა თანაკლასელებმა მე განმიცხადეს, რომ მათ თანაკლასელი გოგონას დაბადების დღეზე ყოფნისას ჩხუბი მოუვიდათ მათთვის უცხო ბიჭებთან, რომლის დროსაც ისინი სცემეს და აცხადებდნენ, რომ ისევ წასულიყვნენ აღნიშნული პიროვნებების სანახავად, რადგან მათ აშკარად ეტყობოდათ, რომ იყვნენ ნასვამ მდგომარეობაში და ამასთანავე, უკვე იყო გვიანი ღამე. ჩემი მოწოდების პასუხად, ნ.ც-მ განმიცხადა, რომ ჩხუბის ადგილას დარჩენილი იყვნენ მათი თანაკლასელი და ასევე ჩემი მეგობარი გ.მ. და კიდევ ერთი მათი თანაკლასელი“. ნიკა ჟვანია ჩვენებაში ამტკიცებს, რომ ახალგაზრდებს მეგობრების ჩამოსაყვანად გაყვა. „ჩვენ წავედით მცხეთის მიმართულებით და ამ დროს მანქანაში უკან მჯდომთაგან, ერთ-ერთს რომელს არ მახსოვს, ტელეფონზე დაუკავშირდა გ.მ. და აცნობა, რომ მათი მცემელი ბიჭები ფეხით მოდიოდნენ ცენტრალური საავტომობილო ტრასის პირას, თბილისის მიმართულებით. გ.მ-ს განმარტებით, მათ წინ მიმავალი პიროვნებები მათ აყენებდნენ სიტყვიერ შეურაცხყოფას, რის გამოც მათ ეშინოდათ, რომ ისინი კიდევ ეცემათ და გვთხოვეს რომ მივსულიყავით მათთან. გაჩერებისთანავე ყველანი გადმოვედით მანქანიდან, გადმოსვლისას, მე ჩემი სავარძლის ქვემოდან ავიღე იქ არსებული დაახლოებით 40 სანტიმეტრის სიგრძის რკინის მილი, რომელიც მე მანქანაში დაჯდომისთანავე შევნიშნე იქ. ჩვენს თანმხლებებთან ერთად მივედით ფეხით მომავალ პიროვნებებთან, რომლებიც ახლოდან გავარჩიე, რომ იყვნენ ექვსნი. მისვლისთანავე ჩემს ხელთ არსებული რკინის მილი, მოვუქნიე ჩემთან ყველაზე ახლოს მდგარ ახალგაზრდა მამაკაცს. ამასობაში ჩემთან მყოფმა, ნ.ც-მ და მისმა თანაკლასელებმაც მოირბინეს და დაუწყეს ცემა იმ პიროვნებას, რომელსაც მე მოვუქნიე ჩემს ხელთ არსებული რკინის მილი“. გიორგი ქათამაძის ჩვენება: „უკნიდან წამოგვეწია ჩემთვის უცნობი ორი პიროვნება, რომლებმაც გვითხრეს, რომ სურდათ მომდევნო დღეებში ჩვენთან შეხვედრა და საუბარი და გვითხრეს რომ მიგვეცა ტელეფონის ნომერი რათა დაგვკავშირებოდნენ. ვინაიდან იმ მომენტში მათთან საუბრის სურვილი არ მქონდა, ვუკარნახე ჩემი ნომერი რათა დაენებებინათ თავი და გავაგრძელეთ გზა“. გზა ხიდის ბოლომდე ფოტოგრაფ ბრეგვაძეს ტელეფონით ჰქონდა გადაღებული, მასალა კი პროკურატურამ 2 დღის წინ გაასაჯაროვა. გიორგი ქათამაძის ჩვენებით, სწორედ ხიდის ბოლოს წამოეწია მათ ვერცხლისფერი მანქანა, რომლის მგზავრებმაც ის და მისი ორი მეგობარი სცემეს. გიგა ტატიაშვილის ჩვენება „გზაზე შემხვდნენ ჩემი კლასელები, მე მათ გავუჩერე მანქანა, ვიფიქრე ჩასხდებოდნენ, თუმცა მათ ჩემს მანქანაში მყოფ პირებს უთხრეს, რომ მათ წინ მიმავალი დაახლოებით 5-6 ახალგაზრდა ჩემთვის უცნობი ბიჭები იყვნენ, ისინი ვინც სცემეს ჩემი კლასელები. რაზედაც ჩემს მანქანაში მჯდომმა პირებმა მითხრეს, რომ აღარ წავსულიყავი და მანქანა გამეჩერებინა, თუმცა მე დავძარი მანქანა, რადგან არ მინდოდა, რომ მომხდარიყო ჩხუბი. მაგრამ ჩემს მანქანაში მჯდომი პირები ცდილობდნენ გაეღოთ მანქანის კარები და გადმოსულიყვნენ, რაზედაც გავხდი იძულებული მანქანა გამეჩერებინა და როდესაც გავაჩერე მანქანა ჩემი მგზავრები გადმორბოდნენ და გაიქცნენ ჩვენ წინ ფეხით მოძრავი ჩემთვის უცნობი პიროვნებების მიმართულებით. რა დროსაც დავინახე, რომ ჩემს გვერდით მჯდომი სრული აღნაგობის პიროვნება, რომელსაც ხელში ეჭირა რკინის ჯოხი დაარტყა, რა დროსაც ჩვენ წინ ფეხით მოძრავი პირები გაიქცნენ, რომლებსაც გაეკიდნენ ჩემი მგზავრები და ერთ-ერთი მათგანი დაიჭირეს, რომელსაც ყველა ჩემი თანმხლები პირი ურტყამდა. მე ჩემს მგზავრებს მოვატყუე, რომ მოდიოდა პოლიცია, რაზედაც ისინი ჩასხდნენ მანქანაში და ყველა ერთად წამოვედით ქ.თბილისში. ჩვენებების ავტორები უკვე დაკავებულები არიან. პოლიციამ მომხდარზე ბრალი 17 ადამიანს წარუდგინა და სასამართლომ ყველა მათგანი პატიმრობაში დატოვა. გაიზრდება თუ არა ბრალდებულთა რიცხვი, ეს გამოძიების მიმდინარეობისას გაირკვევა.